Przejdź do zawartości

Pięcioro

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Pięcioro
Five
Ilustracja
Kadr z filmu (od lewej: James Anderson, Charles Lampkin i Susan Douglas Rubeš)
Gatunek

fantastycznonaukowy, postapokaliptyczny

Rok produkcji

1951

Data premiery

25 kwietnia 1951

Kraj produkcji

Stany Zjednoczone

Język

angielski

Czas trwania

91 min

Reżyseria

Arch Oboler

Scenariusz

Arch Oboler

Główne role

William Phipps
Susan Douglas Rubeš
James Anderson
Charles Lampkin
Earl Lee

Muzyka

Henry Russell

Zdjęcia

Louis Clyde Stoumen
Sid Lubow

Scenografia

Arch Oboler

Montaż

John Hoffman
Arthur Swerdloff
Ed Spiegel

Produkcja

Arch Oboler Productions

Wytwórnia

Arch Oboler Productions

Dystrybucja

Columbia Pictures

Budżet

75 tys. $

Pięcioro (ang. Five) – amerykański film fantastycznonaukowy z 1951 roku w reżyserii Archa Obolera. Jeden z wczesnych reprezentantów nurtu kina postapokaliptycznego[1].

Fabuła

[edytuj | edytuj kod]

Świat po wojnie atomowej. Gdzieś w górach w niedużym domu spotyka się pięcioro ludzi, którzy przez przypadek przetrwali atak jądrowy. Różnią się wiekiem, płcią, kolorem skóry, a przede wszystkim charakterami. Ich odmienność bardzo szybko doprowadza do konfliktów.

Obsada

[edytuj | edytuj kod]
  • William Phipps – Michael
  • Susan Douglas Rubeš – Roseanne
  • James Anderson – Eric
  • Charles Lampkin – Charles
  • Earl Lee – Oliver P. Barnstaple

Produkcja

[edytuj | edytuj kod]

Pięcioro był pierwszym filmem Archa Obolera – pisarza i scenarzysty radiowego. Był obrazem w pełni autorskim (scenariusz, reżyseria, scenografia i produkcja)[1].

Film w rodzimych Stanach Zjednoczonych przeszedł praktycznie niezauważony czego powodem był brak należytej promocji, typowy dla tanich filmów mało znanych twórców. Nie zyskał sobie również przychylności krytyki, uznany za "banalny i mdły" o "słabym tempie akcji i kiepskiej grze aktorskiej"[2]. Zdobył sobie natomiast rozgłos w Europie, zwłaszcza we Francji, gdzie został dostrzeżony przez krytyków "nowej fali". Chwalili oni w obrazie Obolera bezwzględność i pesymizm w ocenie amerykańskiej rzeczywistości oraz oszczędność i precyzję filmowego języka [1]. Po latach Pięcioro uważany jest za najlepszy w dorobku reżysera, wyprzedzający swój czas i niesłusznie zapomniany klasyk gatunku, jego zaczątek[1][3].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b c d Kołodyński...,
  2. Bosley Crowther: THE SCREEN: THREE FILMS IN LOCAL PREMIERES; "Five", Arch Oboler Production Dealing With Survivors of Atom Bomb, at Holiday Ben Hogan Story, "Follow the Sun", at Roxy--R.K.O. Drama Arrives at the Paramount At the Paramount. [w:] The New York Times [on-line]. 1951-04-26. [dostęp 2025-01-11]. (ang.).
  3. Martin Unsworth: Five (1951). [w:] Starburst [on-line]. [dostęp 2025-01-11]. (ang.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Andrzej Kołodyński: Mały leksykon filmowy. Filmy fantastyczno-naukowe. Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1972, s. 41-43.

Linki zwnętrzne

[edytuj | edytuj kod]