Pięciu dobrych cesarzy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pięciu dobrych cesarzycesarze rzymscy z dynastii Antoninów, którzy panowali w latach 96–180. Byli to w kolejności chronologicznej:

Sukcesja w epoce „pięciu dobrych cesarzy” następowała w sposób pokojowy – każdy cesarz adoptował następcę. Okres ich panowania w I i II wieku uznawano za złoty wiek rzymskiego państwa[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Five Good Emperors, [w:] Encyclopædia Britannica [online] [dostęp 2016-01-01] (ang.).
  2. Five Good Emperors, [w:] Encyclopædia Britannica [online] [dostęp 2016-01-01] (ang.).