Piękni dwudziestoletni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Piękni dwudziestoletni
Autor Marek Hłasko
Typ utworu utwór autobiograficzny
Wydanie oryginalne
Miejsce wydania Paryż
Język polski
Data wydania 1966
Wydawca Instytut Literacki

Piękni dwudziestoletni – autobiografia Marka Hłaski wydana w 1966 w Paryżu przez Instytut Literacki. Książka ukazała się jako CXXVIII tom Biblioteki "Kultury".

Formalnie jest to autobiografia, lecz w istocie bliżej temu utworowi do literackiej autokreacji. Traktowana ściśle jako autobiografia przyczyniła się do utrwalenia mitów dotyczących Hłaski.

W komunistycznej Polsce, gdzie po 1958 roku skazano Hłaskę na przemilczenie, utwór nie mógł się ukazać. Miał zostać wydany w 1985 roku nakładem wydawnictwa "Czytelnik", jednak ingerencja cenzury przekraczała objętością tekst, który mógłby się ukazać. Ostatecznie Piękni dwudziestoletni ukazali się w Polsce w 1988 roku nakładem Wydawnictwa Alfa.

Uchodzi za jedną z najlepszych książek Hłaski[1].

Do tytułu Pięknych dwudziestoletnich nawiązała Agnieszka Osiecka w tytule powieści Szpetni czterdziestoletni (1985) i Andrzej Czyżewski w tytule biografii Marka Hłaski Piękny dwudziestoletni (2000).

Tytuł "Piękni Dwudziestoletni" nosi także festiwal filmowy "Piękni Dwudziestoletni - Festiwal Młodego Kina".

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Czyżewski A., Piękny dwudziestoletni, Warszawa 2000.
  • Kuncewicz P., Leksykon polskich pisarzy współczesnych, Warszawa 1995.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. P. Kuncewicz, Leksykon polskich pisarzy współczesnych, Warszawa 1995