Piętki-Szeligi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Piętki-Szeligi
Państwo  Polska
Województwo podlaskie
Powiat wysokomazowiecki
Gmina Klukowo
Strefa numeracyjna (+48) 86
Kod pocztowy 18-214
Tablice rejestracyjne BWM
SIMC 0398712
Położenie na mapie gminy Klukowo
Mapa lokalizacyjna gminy Klukowo
Piętki-Szeligi
Piętki-Szeligi
Położenie na mapie powiatu wysokomazowieckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu wysokomazowieckiego
Piętki-Szeligi
Piętki-Szeligi
Położenie na mapie województwa podlaskiego
Mapa lokalizacyjna województwa podlaskiego
Piętki-Szeligi
Piętki-Szeligi
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Piętki-Szeligi
Piętki-Szeligi
Ziemia52°47′14″N 22°32′19″E/52,787222 22,538611

Piętki-Szeligiwieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie wysokomazowieckim, w gminie Klukowo.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa łomżyńskiego.

Historia[edytuj]

W roku 1465 w Herbarzu Kapicy-Milewskiego wymieniony dziedzic tej ziemi – de Piantki[1].

Miejscowość założona najprawdopodobniej w pierwszej połowie XVI wieku przez Macieja Piętkę zwanego Szeligą. W 1569 roku wymieniona nazwa miejscowa: Szeligi, z Szelig. Wieś zamieszkiwali głównie przedstawiciele rodziny Piętków herbu Ślepowron, ale także Lubowiccy i Olszewscy[2].

W I Rzeczypospolitej Szeligi należały do ziemi drohickiej w województwie podlaskim.

Pod koniec XIX w. miejscowość należała do powiatu mazowieckiego, gmina Klukowo. W pobliżu znajdują się trzy inne wsie o wspólnej nazwie Piętki, rozróżniane drugim członem[3].

W 1891 wieś liczyła 12 gospodarstw drobnoszlacheckich o ogólnej powierzchni 92 ha, w 1921 roku istniało tu 15 domów z 99 mieszkańcami[2].

Współcześnie[edytuj]

Wieś typowo rolnicza. Produkcja roślinna podporządkowana hodowli krów mlecznych.

Przypisy

  1. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, tom XV cz. II, s. 449.
  2. a b Klukowo – Gminny Portal Internetowy – Piętki-Szeligi.
  3. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, tom XIV, s. 140.

Zobacz też[edytuj]