Piaggio P.180 Avanti

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Piaggio P180 Avanti
Piaggio P180 Avanti
Dane podstawowe
Państwo  Włochy
Producent Piaggio Aero
Typ samolot dyspozycyjny
Załoga 1-2
Historia
Data oblotu 26 września 1986
Dane techniczne
Napęd 2 x silniki turbośmigłowe Pratt & Whitney Canada PT6A-66
Moc 2 x 850 KM
Wymiary
Rozpiętość 14,03 m
Długość 14,40 m
Wysokość 3,98 m
Powierzchnia nośna 16 m²
Masa
Własna 3,400 kg
Startowa 5239 kg
Osiągi
Prędkość maks. 732 km/h
Prędkość przelotowa 593 km/h
Prędkość wznoszenia 14.98 m/s
Pułap 12.500 m
Zasięg 2,595 km

Piaggio P.180 Avanti - samolot dyspozycyjny produkowany przez firmę Piaggio Aero. Samolot ma niekonwencjonalny układ płatowca o trzech powierzchniach nośnych. Bryła samolotu jest tak ukształtowana że część siły nośnej pochodzi również od kadłuba maszyny. Dodatkowo doskonałe właściwości aerodynamiczne pozwalają osiągać większą prędkość niż inne samoloty turbośmigłowe.

W Polsce najbardziej znany jest egzemplarz o znakach rejestracyjnych SP-MXH używany od maja 2004 roku przez Lotnicze Pogotowie Ratunkowe. Kolejny egzemplarz (o znakach rejestracyjnych SP-MXI) w wersji z ulepszoną awioniką[1] oraz nowymi silnikami Pratt & Whitney Canada PT6-66B[2] poprawiającymi parametry samolotu przyleciał do Polski i rozpoczął służbę 20 kwietnia 2007. Od 10 lipca 2009 obydwie maszyny stacjonują w wojskowej części Lotniska Chopina w Warszawie.

Wersja bezzałogowa[edytuj]

18 listopada 2013 roku po raz pierwszy w powietrze wzbiła się bezzałogowa wersja P.180, znana pod oznaczeniem P.1 Hammerhead. Podczas swojego dziewiczego lotu maszyna osiągnęła wysokość 600 metrów a cały lot trwał 15 minut. Projekt realizowany jest z funduszy własnych producenta, w zamierzeniu jego konstruktorów ma być to pierwsza europejska maszyna bezzałogowa typu MALE (Medium Altitude Long Endurance). Samolot ma za zadanie prowadzić działania obserwacyjne jednak w przyszłości producent nie wyklucza opracowania wersji uzbrojonej[3].

Wersja wielozadaniowego samolotu morskiego[edytuj]

Zaprezentowany po raz pierwszy w Genui 9 listopada 2015 roku wielozadaniowy samolot morski (Multirole Patrol Aircraft - MPA) znacząco różni się konstrukcyjnie od swojego pasażerskiego pierwowzoru. Zwiększono rozpiętość usterzenia, tylnego o 33 % a przedniego o 20 %. Wzrosła rozpiętość skrzydeł, która w wersji MPA wynosi 21,378 m, maksymalna masa startowa - 7484 kg w tym paliwa 2404 kg. Maszyna może utrzymywać się w powietrzu przez 9 godzin na wysokości 1524 m. Dwa silniki Pratt & Whitney Canada PT6A-66B o mocy 950 KM każdy pozwalają na rozwinięcie maksymalnej prędkości 648 km/h i pułapu 12 500 m. Kabina załogi typu glass cockpit firmy Rockwell Collins Pro Line Fusion. Sercem układów przeznaczonych do działań rozpoznawczych i patrolowych jest system Albatros firmy Saab. Obejmuje on radiolokator Telephonics RDR 1700-G2 z odwróconą syntetyczną aperturą zdolny do śledzenia 1000 celów jednocześnie, może również być wykorzystywany jako wskaźnik ruchomych celów lądowych. Maszyna wyposażona jest również w głowicę optoelektroniczną FLIR Systems StarSafire 380HD, układ identyfikacji swój-obcy, automatyczny układ identyfikacji jednostek morskich (AIS). Do komunikacji służy system łączności satelitarnej i VHF. W części pasażerskiej samolotu zainstalowano dwa stanowiska, jedno dla dowódcy misji i drugie dla operatora systemów obserwacji i łączności[4].

Przypisy

  1. Artykuł w samoloty-cywilne.falszywi.eu
  2. Specyfikacja na stronie producenta
  3. Hammerhead oblatany, „Lotnictwo”, nr 1 (2014), s. 4, ISSN 1732-5323
  4. Prezentacja Piaggio MPA, „Raport”, nr 12 (2015), s. 79, ISSN 1429-270x