Piama Gajdenko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Piama Gajdenko
Państwo działania

 Rosja

Data i miejsce urodzenia

30 stycznia 1934
Mykołajiwka, Ukraińska SRR

Data śmierci

2 lipca 2021[1]

doktor nauk filozoficznych
Specjalność: historia filozofii
Alma Mater

Moskiewski Uniwersytet Państwowy im. M.W. Łomonosowa

Doktorat

1962 – historia filozofii
Moskiewski Instytut Gospodarki Narodowej

Habilitacja

1982

Piama Pawłowna Gajdenko (ros. Пиама Павловна Гайденко; ur. 30 stycznia 1934 w Mykołajiwce koło Słowiańska, zm. 2 lipca 2021) – radziecka i rosyjska historyk filozofii, doktor nauk filozoficznych, członek korespondent Rosyjskiej Akademii Nauk (od 2000)[2], laureatka Nagrody im. Gieorgija Plechanowa (1997)[3].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1957 roku ukończyła studia na wydziale filozofii Moskiewskiego Uniwersytetu Państwowego. Będąc studetką i aspirantką, uczęszczała do zajęć z historii filozofii prowadzonych przez Walentina Asmusa, Ewalda Iljenkowa, Arsienija Czanyszewa(ros.), Wasilija Sokołowa[1]. W 1962 obroniła rozprawę kandydacką pt. Filozofia Martina Heideggera jako wyraz kryzysu współczesnej kultury burżuazyjnej (ros. Философия М. Хайдеггера как выражение кризиса современной буржуазной культуры)[4]. W latach 1962–1967 wykładała na wydziale filozofii Uniwersytetu Moskiewskiego. W 1982 uzyskała stopień doktora nauk filozoficznych na podstawie rozprawy Ewolucja pojęcia nauki: kształtowanie się i rozwój pierwszych paradygmatów naukowych (ros. Эволюция понятия науки: становление и развитие первых научных программ)[5]. Od 1988 roku pracuje jako kierowniczka zakładu problemów filozoficznych historii nauki w Instytucie Filozofii Rosyjskiej Akademii Nauk[6]. Jest członkinią zespołu redakcyjnego czasopisma Woprosy Fiłosofii oraz autorką haseł w Encyklopedii Filozoficznej, Wielkiej Encyklopedii Radzieckiej i in. Pochowana na cmentarzu Rakitki pod Moskwą[7].

Niektóre prace[edytuj | edytuj kod]

Zdaniem Sławomira Mazurka Piama Gajdenko wyróżnia się rozległą erudycją, doskonale panuje nad bardzo obszernym materiałem i z racji swej kompetencji i wnikliwości prezentowanych analiz zasługuje na szczególną uwagę wśród rzeszy rosyjskich autorów piszących w ostatnich latach o rosyjskim renesansie religijnym(ang.)[8].

publikacje ksiąkowe
artykuły

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Памяти П.П. Гайденко. Wydział Filozofii Moskiewskiego Uniwersytetu Państwowego. [dostęp 2021-09-18].
  2. Петренко 2020 ↓, s. 131.
  3. Премия имени Г.В.Плеханова Присуждается c 1994 за выдающиеся научные работы в области философии. Rosyjska Akademia Nauk, Список награждённых (Данные с 1994 года). [dostęp 2021-06-02]. (ros.).
  4. Гайденко, Пиама Павловна. Философия М. Хайдеггера как выражение кризиса современной буржуазной культуры: Автореферат на соискание учёной степени кандидата философских наук / Экон. ин-т им. В. Г. Плеханова. — Москва : [б. и.], 1962. — 15 с.
  5. Гайденко, Пиама Павловна. Эволюция понятия науки: становление и развитие первых научных программ : диссертация ... доктора философских наук : 09.00.03. — Москва: Наука, 1980. — 568 с.
  6. Гайденко Пиама Павловна
  7. ГАЙДЕНКО Пиама Павловна (1934 – 2021)
  8. Mazurek 2008 ↓, s. 14.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]