Piaskarka algierska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Piaskarka algierska
Psammodromus algirus
Linneusz, 1758
Piaskarka algierska
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada gady
Rząd łuskonośne
Rodzina jaszczurkowate
Rodzaj Psammodromus
Gatunek piaskarka algierska
Synonimy
  • Lacerta algira Linnaeus, 1758[1]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]# [2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Piaskarka algierska (Psammodromus algirus) – gatunek gada z rodziny jaszczurkowatych ( Lacertidae).

Wygląd[edytuj]

Smukła jaszczurka o małej głowie. Łuski grzbietowe i boczne silnie kilowate. Grzbiet od jasno do ciemnobrązowego, względnie oliwkowy. Na bokach wyraźnie zarysowane w białawe lub żółte paski. W okolicy łopatki niebieska plama. Brzuch koloru białawego do zielonkawego. W okresie godowym samce mają pomarańczowo ubarwione boki głowy i podgarle.

Długość całkowita do 31 cm.

Występowanie[edytuj]

Występuje na półwysp. Iberyjskim, południowej Francji, wybrzeże Isola di Conigli we Włoszech, w północnej AfryceAlgieria, Maroko, Tunezja.

Środowisko[edytuj]

Przebywa na terenach z bujną roślinnością zieloną, z obszarami silnie nasłonecznionymi.

Tryb życia[edytuj]

Jaszczurka aktywna w przez cały dzień, głównie jednak w godzinach przed- i popołudniowych. Preferuje tereny z dużą ilością kryjówek. Potrafi się wspinać.

Zjada różne bezkręgowce: pająki, mrówki, szarańczaki, małe chrząszcze, także inne małe jaszczurki.

Rozród[edytuj]

Samica składa od 8-10 jaj, które zasypuje ziemią.

Przypisy

  1. C. Linneaus: Systema naturae per regna tria naturae, secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis. Wyd. 10. T. 1. Holmiae: Impensis Direct. Laurentii Salvii, 1758, s. 203. (łac.)
  2. a b J.A. Mateo, M. Cheylan, M.S. Nouira, U. Joger, P. Sá-Sousa, V. Pérez Mellado, I. Martinez Solano & R. Sindaco 2009, Psammodromus algirus [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2017 [online], wersja 2017-2 [dostęp 2017-11-06] (ang.).

Bibliografia[edytuj]

  • Günter Diesener, Josef Reichholf: Płazy i gady. Warszawa: Świat Książki, 1997, s. 138-139. ISBN 83-7129-440-9.

Linki zewnętrzne[edytuj]