Piaski (Poznań)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Piaski - ul. Krakowska

Piaski – historyczna część Poznania zlokalizowana w obrębie Rybaków i Garbar (głównie ul. Łąkowa, część Krakowskiej i Strzeleckiej). Obecnie nazwa Piaski zanika – teren ten uważa się potocznie za Rybaki.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W średniowieczu osada Piaski leżała na południowy wschód od murów miejskich Poznania, nad zakolem Warty (tzw. Starą Rzeką) i Strugi Karmelickiej (Karmelitańskiej). Był to rejon obecnej ulicy Łąkowej. W tamtych czasach do Piasków należały prawdopodobnie Rybaki, Czapniki i osada Gąska (dwie ostatnie nie istnieją).

W 1399 Władysław Jagiełło lokował na południe od Piasków karmelitów trzewiczkowych (kościół Bożego Ciała). Przed 1421 założono tutaj cmentarz miejski, kościół pod wezwaniem Wszystkich Świętych i hospicjum dla podróżnych. W 1455 mieszczanie poznańscy ufundowali klasztor Bernardynów pod wezwaniem św. Bernardyna ze Sieny.

Podobnie, jak w przypadku Rybaków, znacząca przebudowa dzielnicy nastąpiła na przełomie XIX i XX w. Wtedy to zabudowano ten teren okazałymi 4- i 5-piętrowymi kamienicami w duchu secesji i historyzmu.

Najważniejszym zabytkiem na terenie Piasków jest gotycki Kościół Bożego Ciała. W kamienicy przy ul. Krakowskiej 30 mieszkał i tworzył w latach 1929-1981 Józef Krzyżański - kapista. Upamiętnia go tablica pamiątkowa projektu Józefa Petruka[1].

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Dzielnica obecnie ma charakter mieszkalno-usługowy. Piaski, podobnie jak Rybaki, zachowały dotąd indywidualny charakter i nie podlegały znaczącym modernizacjom. Najbardziej malownicze są okolice kościoła Bożego Ciała.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jarosław Mulczyński, Historia pisana na murach. Tablice pamiątkowe w Poznaniu po 1945 roku, w: Kronika Miasta Poznania, nr 2/2001, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2001, ss.251-252, ISSN 0137-3552

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Jerzy Topolski (redakcja), Dzieje Poznania, Warszawa-Poznań, PWN, 1988, s.227-228, ​ISBN 83-01-08194-5
  2. Poznań plus 22 – atlas, Wydawnictwo Demart, Warszawa, 2008, ​ISBN 83-7427-206-6