Piaski Królewskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 52°21′51″N 20°24′36″E
- błąd 38 m
WD 52°24'N, 20°24'E
- błąd 13769 m
Odległość 565 m
Piaski Królewskie
wieś
Ilustracja
DOLINA SŁOŃCA Fundacji SOS Obrony Poczętego Życia w Piaskach Królewskich
Państwo  Polska
Województwo  mazowieckie
Powiat sochaczewski
Gmina Brochów
Strefa numeracyjna 22
Kod pocztowy 05-088[1]
Tablice rejestracyjne WSC
SIMC 0009780[2]
Położenie na mapie gminy Brochów
Mapa konturowa gminy Brochów, blisko prawej krawędzi u góry znajduje się punkt z opisem „Piaski Królewskie”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Piaski Królewskie”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Piaski Królewskie”
Położenie na mapie powiatu sochaczewskiego
Mapa konturowa powiatu sochaczewskiego, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Piaski Królewskie”
Ziemia52°21′51″N 20°24′36″E/52,364167 20,410000

Piaski Królewskie – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie sochaczewskim, w gminie Brochów[2][3].

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa warszawskiego.

Wieś wzmiankowana w XVIII w. wówczas była tutaj osada leśna. W latach 1916 - 1956 działał tu znany nie tylko w okolicy tartak, a także składnica drewna. W 1923 roku do tutejszej smolarni i tartaku doprowadzono tory kolejki z Sochaczewa. Piaski Królewskie były ostatnią stacją na trasie kolejki. W pobliżu wsi Krzyż z inskrypcją „Przechodniu, wiedz, że figura postawiona została tu w maju 1927 r. (...) W miejscu tym na obszarze 5 ha były warsztaty mechaniczne, remiza kolejki leśnej, budynki gospodarcze i mieszkalne. Jesienią 1933 r. obiekty przeniesiono do Zamczyska”[4].

W nocy 6/7 września 1944 żołnierze Grupy AK „Kampinos” spalili tartak w Piaskach Królewskich oraz zlikwidowali ochraniający go pododdział SS. Sukces ten zniweczył niemieckie plany budowy mostów na Wiśle pod Wyszogrodem[5]. W odwecie za spalenie tartaku Niemcy aresztowali 12 mieszkańców wsi. Wywieźli ich do Pomiechówka a następnie rozstrzelali. Zidentyfikowano wszystkie ofiary zbrodni[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 915 [dostęp 2020-12-23] [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  2. a b GUS. Wyszukiwarka TERYT
  3. Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  4. Przewodnik rowery woj. mazowieckiego
  5. Józef Krzyczkowski: Konspiracja i powstanie w Kampinosie. Warszawa: Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1962, s. 391–398.
  6. Józef Fajkowski, Jan Religa: Zbrodnie hitlerowskie na wsi polskiej 1939-1945. Warszawa: Wydawnictwo Książka i Wiedza, 1981, s. 478

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]