Piastów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy miasta w województwie mazowieckim. Zobacz też: inne miejscowości o tej nazwie.
Piastów
Centrum Piastowa, po południowej stronie stacji kolejowej
Centrum Piastowa, po południowej stronie stacji kolejowej
Herb
Herb Piastowa
Państwo  Polska
Województwo  mazowieckie
Powiat pruszkowski
Gmina gmina miejska
Aglomeracja warszawska
Prawa miejskie 1952
Burmistrz Grzegorz Waldemar Szuplewski
Powierzchnia 5,76 km²
Populacja (2014)
• liczba ludności
• gęstość

22 870[1]
3 963 os./km²
Strefa numeracyjna
+48 22
Kod pocztowy 05-820
Tablice rejestracyjne WPR
Położenie na mapie powiatu pruszkowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu pruszkowskiego
Piastów
Piastów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Piastów
Piastów
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Piastów
Piastów
Ziemia 52°11′04″N 20°50′23″E/52,184444 20,839722
TERC
(TERYT)
1142021011
Urząd miejski
ul. 11 Listopada 2
05-820 Piastów
Strona internetowa

Piastów (do 1926 Utrata) – miasto w województwie mazowieckim, w powiecie pruszkowskim. Miasto należy do aglomeracji warszawskiej.

W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa warszawskiego.

Według danych GUS z 31 grudnia 2014 r. miasto zamieszkiwało 22870 mieszkańców.

Położenie[edytuj]

Graniczy z warszawską dzielnicą Ursus, miastem powiatowym Pruszków oraz miastem i gminą Ożarów Mazowiecki.

Mimo swej przynależności administracyjnej jest typowym osiedlem podstołecznym, częścią aglomeracji warszawskiej (14 km do centrum Warszawy).

Piastów jest najmniejszą gminą w województwie (5,76 km²) i jednocześnie jedną z najgęściej zaludnionych – 3 970 os./km² (2. lokata w kraju po Legionowie).

Według danych z 2013 r.[2] Piastów zajmuje obszar 5,76 km², w tym:

  • użytki rolne: 0,76 km² (13,2%)
  • użytki leśne: 0%.

Demografia[edytuj]

Tabela zawiera dane z 31 grudnia 2014 roku[1]:

Opis Ogółem Kobiety Mężczyźni
Jednostka osób  % osób  % osób  %
Populacja 22870 100 12049 52,68 10821 47,32
Gęstość zaludnienia
(mieszk./km²)
3970 2091 1879

Bezrobocie w Piastowie kształtuje się na poziomie 5,57% (2005). Średnia wieku mieszkańców Piastowa wynosi ok. 39 lat.

Rozwój demograficzny Piastowa na przestrzeni ostatnich 60 lat
  • Piramida wieku mieszkańców Piastowa w 2014 roku[3].


Piramida wieku Piastow.png

Historia[edytuj]

Obelisk gen. Leopolda Okulickiego
Centrum Piastowa, wiadukt nad linią kolejową

Historia powstania tej miejscowości zaczyna się w XVI wieku. Wówczas, na terenie dzisiejszego Piastowa istniały dwie miejscowości: Utrata i Żdżary. Dokumenty parafialne z XVI w. informują, że Żdżary były wsią duchowną należącą do parafii Żbików (obecnie część Pruszkowa). Następnie do połowy XIX wieku ziemie te należały do Wyższego Seminarium Duchownego św. Jana Chrzciciela w Warszawie. W 1865 r. majątek został skonfiskowany przez władze zaboru rosyjskiego, za popieranie przez kościół powstania styczniowego. Następnie grunty nabyli rosyjscy ziemianie, którzy dokonali parcelacji i sprzedaży terenów. W tym samym czasie nastąpiła rozbudowa Kolei Żelaznej Warszawsko-Wiedeńskiej, co spowodowało, że na terenie Piastowa wybudowano osiedle mieszkaniowe dla kolejarzy. Pracownicy kolei mieszkali w typowych XIX-wiecznych budynkach z czerwonej cegły zwanymi potocznie „czerwoniakami”. To spowodowało, że pod koniec XIX w. powstała osada. Z początkiem XX w. zamieszkało tu wielu warszawiaków uciekających przed zgiełkiem wielkiego miasta[4].

W 1926 r. mieszkańcy przyjęli nową nazwę swojej miejscowości – Piastów; została ona wyłoniona w drodze konkursu, spośród 11 propozycji: zwycięzcą okazał się czternastolatek Zygmunt Kosewski, który został potem honorowym obywatelem miasta[5]. W 1928 r. dekretem biskupa powstała rzymskokatolicka parafia Matki Boskiej Częstochowskiej. W 1930 r. powstała gmina Piastów. Na terenie Piastowa zaczęły działać ZHP, OSP, PCK, Stowarzyszenie Miłośników Piastowa i inne. W 1952 r. Piastów otrzymał prawa miejskie, mieszkało tu wówczas 10 tys. osób. Rozbudowa Zakładów Mechanicznych „Ursus” spowodowała przypływ ludności, także w obrębie Piastowa i budowę wysokich blokowisk na północy miasta. 31 grudnia 1961 r. z Piastowa wyłączono osiedle mieszkaniowe Gołąbki, włączając je do miasta Ursus w tymże powiecie i województwie[6].

Początki przemysłu chemicznego[edytuj]

W 1925 r. inż. Fryderyk Muller przeniósł tu z Warszawy Zakłady Akumulatorowe systemu „Tudor”, a w 1928 r. uruchomił produkcję między innymi obudów akumulatorowych w Zakładach Kauczukowych „Piastów”. Zaraz po wojnie, w 1946 r. otwarto Zasadniczą Szkołę Zawodową, co było skutkiem dotychczasowego rozwoju branży chemicznej w Piastowie. W latach 60. XX w. powstał Zespół Szkół Chemicznych. W 1973 r. powstał Instytut Przemysłu Gumowego „Stomil”.

Władze Piastowa[edytuj]

Urząd miasta
  • 1979–1984 – Czesław Baran – naczelnik
  • 1984–1988 – Bogdan Tomalak – naczelnik
  • 1988–1989 – Zbigniew Strzelecki – naczelnik
  • 1989–1990 – Mieczysław Palczewski – p.o. naczelnika
  • 1990–2010 – Zdzisław Brzeziński – burmistrz
  • 2010–2014 – Marek Kubicki – burmistrz
  • od 2014 – Grzegorz Waldemar Szuplewski – burmistrz

Edukacja[edytuj]

Szkoły podstawowe
Gimnazja
  • Gimnazjum nr 1 im. Zbigniewa Gęsickiego „Juno”
  • Gimnazjum nr 2 im. Bohaterów Powstania Warszawskiego
Szkoły ponadgimnazjalne
  • Liceum Ogólnokształcące im. Adama Mickiewicza
  • Zespół Szkół im. Fridtjofa Nansena (obecnie znajduje się w nim Liceum Ogólnokształcące, niegdyś również technikum)

Komunikacja[edytuj]

Komunikacja drogowa

Przez Piastów przebiega droga wojewódzka nr 719.

Komunikacja miejska

Połączenie z Warszawą zapewniają 3 linie autobusowe obsługiwane przez ZTM Warszawa:

Od 2011 władze miasta uruchomiły pierwszą linię miejską: P-1. W 2012 roku władze Pruszkowa uruchomiły linię nr 3, łączącą Piastów z pętlą przy ul. Inżynierskiej w Pruszkowie. Spółka PKS Grodzisk Mazowiecki zapewnia również dojazd autobusami z Piastowa do Janek, czy też Ożarowa Mazowieckiego.

Komunikacja szynowa

Przez Piastów przebiega linia kolejowa nr 1 oraz linia kolejowa nr 447 Na piastowskim dworcu kolejowym zatrzymują się pociągi linii S1 obsługiwane przez SKM Warszawa, oraz pociągi Kolei Mazowieckich w kierunku Grodziska Mazowieckiego, Skierniewic, Warszawy i Otwocka.

Religia[edytuj]

Parafie rzymskokatolickie
Świadkowie Jehowy
  • Chrześcijański Zbór Świadków Jehowy[7]
Rodzimy Kościół Polski

W Piastowie Rodzimy Kościół Polski organizuje obchody świąt, zjazdy i wiece swoich członków[8][9]

Kultura[edytuj]

W mieście znajdują się:

  • Kino „Baśń”
  • Stadion piłkarski klubu MKS Piast

Ochrona publiczna[edytuj]

W mieście znajduje się:

  • komisariat policji
  • remiza Ochotniczej Straży Pożarnej
  • 2 przychodnie publiczne, wraz z oddziałem Nocnej i Świątecznej pomocy lekarskiej.

Ludzie związani z Piastowem[edytuj]

  • Jan Trębski (1926–2016) – polski nauczyciel, działacz oświatowy i samorządowy, Honorowy Obywatel Miasta Piastowa.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b Ludność. Stan i struktura ludności oraz ruch naturalny w przekroju terytorialnym w 2014 r. Stan w dniu 31 XII 2014 r. (pol.). stat.gov.pl, 2014-08-06. [dostęp 2015-08-12].
  2. Bank Danych Lokalnych. Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2015-02-28].
  3. http://www.polskawliczbach.pl/Piastow, w oparciu o dane GUS.
  4. Informator Piastowski.
  5. www.piastów.pl – Zygmunt Kosewski.
  6. Dz. U. z 1961 r. Nr 59, poz. 326.
  7. wyszukiwarka zborów. Świadkowie Jehowy (www.jw.org), 3 kwietnia 2015.
  8. Rodzimy Kościół Polski (pol.). Rodzimy Kościół Polski. [dostęp 2015-09-30].
  9. Ratomir Wilkowski: Ogólnopolski Zjazd Rodzimowierczy (pol.). Rodzimy Kościół Polski, 26 maja 2015. [dostęp 2015-09-30].

Linki zewnętrzne[edytuj]