Piast Gliwice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Piast Gliwice
GKS Piast S.A
Pełna nazwa Gliwicki Klub Sportowy "Piast" Spółka Akcyjna
Przydomek Piastunki
Maskotka Orzeł
Barwy niebiesko-czerwone
Data założenia 18 czerwca 1945
Debiut w najwyższej lidze 9 sierpnia 2008
Piast– Cracovia 2:0
Liga Ekstraklasa
Adres ul. Okrzei 20
44-100 Gliwice
Stadion ul. Stefana Okrzei, Gliwice
Trener Dariusz Wdowczyk
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Trzeci
strój
Strona internetowa

Piast Gliwicepolski klub piłkarski z siedzibą w Gliwicach, występujący w Ekstraklasie.

Historia[edytuj]

18 czerwca 1945, w dzisiejszym klubie „Perełka” przy ulicy Zwycięstwa, powołano organizację sportową, którą 19 czerwca 1945 zarejestrowano w Zarządzie Miejskim jako Klub Sportowy Piast Gliwice. Klub zakładali wysiedleńcy ze Lwowa[1].

W 1957 zespół Piasta zadebiutował w II lidze, w której spędził łącznie 35 sezonów. W tym okresie największe sukcesy drużyna święciła w latach 1975-1983. Gliwiczanie należeli wówczas do drugoligowej czołówki i kilka razy (1976, 1977, 1981) byli blisko awansu do najwyższej klasy rozgrywkowej. Ponadto piłkarze Piasta dwukrotnie (1978, 1983) docierali do finału Pucharu Polski, dwukrotnie jednak przegrywając, za pierwszym razem z Zagłębiem Sosnowiec 0:2, a za drugim z Lechią Gdańsk 1:2. Przemiany ustrojowe skomplikowały sytuację organizacyjno-finansową klubu, wskutek czego wiosną 1993 roku Piast Gliwice wycofał piłkarską drużynę seniorów z rozgrywek. Reaktywacja nastąpiła dopiero w 1997 r., kiedy w B-klasie gliwicki klub ponownie wystawił drużynę seniorską.

24 maja 2008 r. Piast wywalczył po 63 latach istnienia historyczny awans do Ekstraklasy po wyjazdowym zwycięstwie 1:0 z Polonią Warszawa[2]. 9 sierpnia 2008 r. Piast wygrał pierwszy historyczny mecz w Ekstraklasie z Cracovią 2-0. Mecz rozegrany był na stadionie w Wodzisławiu Śląskim. Premierowy sezon zakończył na 11. miejscu.

Z awansem wiązały się konsekwencje organizacyjne: Piast stworzył latem 2009 spółkę akcyjną, w której miasto Gliwice objęło 51% udziałów a klub 49%. W roku 2008 do sponsorowania Piasta na krótko włączył się Opel.

Kolejną konsekwencją awansu była konieczność modernizacji stadionu przy ulicy Okrzei, tak by spełniał wymogi licencyjne. W rundzie jesiennej 2008/2009 Piast grał na stadionie Odry w Wodzisławiu. Począwszy od kwietnia 2009 r. stadion Piasta przy ul. Okrzei, po przeprowadzeniu drobnych modernizacji, został warunkowo dopuszczony do goszczenia rozgrywek ekstraklasy. Pierwszy w historii mecz Piasta o mistrzostwo ekstraklasy w Gliwicach został rozegrany 3 kwietnia 2009 r. Piast wygrał 1-0 z Górnikiem Zabrze po golu Mariusza Muszalika. W sezonie 2009/2010 gliwicki klub zajął ostatnie miejsce w tabeli i został zdegradowany do I ligi. Ostatnie spotkanie w tamtym sezonie odbyło się 15 maja 2010 roku w Gliwicach, gdzie Piast przegrał 0-1 z Cracovią.

Jesienią 2010 r. rozpoczęto budowę nowego stadionu, którą zgodnie z planem zakończono w lipcu 2011 r. Stadion mieści 10 500 widzów (z możliwością dalszej rozbudowy o 5 tys.) i zaprojektowany został przez niemiecką firmę Bremer AG. Głównym wykonawcą przebudowy stadionu była firma Polimex-Mostostal, koszt budowy 54 137 254 zł. Nowy stadion Piasta Gliwice jest niemal wierną kopią niemieckiego Energieteam Arena, na którym swe mecze rozgrywa SC Paderborn. W czasie budowy nowego obiektu w sezonie 2010/2011 Piast ponownie grał na stadionie w Wodzisławiu Śl.

27 maja 2012 r. Piast Gliwice wywalczył awans do T-Mobile ekstraklasy zajmując pierwsze miejsce w tabeli I ligi. W 34 meczach sezonu 2011/2012 Piast Gliwice zdobył 64 pkt, odnotowując 19 zwycięstw, 7 remisów i 8 porażek. W sezonie 2012/2013 Piast zdobył 46 punktów, wygrywając 13 razy, 7 remisując, a 10 przegrywając, co dało 4 miejsce w rozgrywkach T-Mobile Ekstraklasy i pierwszy w historii awans do rundy kwalifikacyjnej Ligi Europy. Gliwicki zespół odpadł z rozgrywek pucharowych po dwumeczu z azerskim klubem Qarabağ Ağdam, przegrywając swoje spotkanie na wyjeździe 1-2 oraz remisując w siebie 2-2 (po dogrywce).

Po zakończonej rundzie jesiennej ekstraklasy w sezonie 2015/16 Piast niespodziewanie zajął 1 miejsce. Ostatecznie sezon ten zakończył na 2-giej pozycji, przegrywając walkę o tytuł mistrzowski z Legią Warszawa.

Nazwy klubu[edytuj]

  • (18.06.1945) – KS Piast Gliwice
  • (23.05.1946) – KSM Piast Gliwice
  • (lipiec/wrzesień 1947) – ZKSM Piast Gliwice
  • (05.03.1949) – ZS Metal Piast Gliwice [fuzja z ZKSM Huta Łabędy, ZKS Walcownia Łabędy, RKS Jedność Rudziniec, RKS PZS Gliwice i ZKS Silesia Gliwice]
  • (01.11.1949) – ZKS Stal Gliwice
  • (11.03.1951) – ZKS Stal GZUT Gliwice
  • (15.03.1955) – ZKS Piast Gliwice
  • (20.01.1957) – KS Piast Gliwice
  • (01.01.1961) – SKS Piast Gliwice
  • (15.03.1964) – GKS Piast Gliwice [fuzja z GKS Gliwice i KS Metal Gliwice]
  • (17.10.1983) – MC-W GKS Piast Gliwice
  • (12.09.1989) – CWKS Piast-Bumar Gliwice
  • (1989) – [fuzja z ZTS Łabędy (Gliwice)]
  • (1990) – CWKS Bumar-Piast Gliwice
  • (04.04.1990) – KS Bumar Gliwice
  • (11.05.1990) – KS Bumar Łabędy (Gliwice)
  • (01.07.1990) – KS Bumar Gliwice
  • (1991) – KS Piast-Bumar Gliwice
  • (01.07.1992) – MC-W GKS Piast Gliwice
  • (01.08.1995) – KS Bojków Gliwice [fuzja z KS Bojków Gliwice]
  • (15.09.1995) – KS Piast Bojków Gliwice
  • (02.09.1996) – GKS Piast Gliwice[3]

Spółka Akcyjna[edytuj]

Ze stowarzyszenia GKS "Piast" Gliwice w dniu 10 czerwca 2009 roku wyodrębniono spółkę akcyjną pn. GKS "Piast" SA (spółka przejęła od stowarzyszenia prowadzenie sekcji piłki nożnej seniorów, od tej daty są to dwa odrębne podmioty). W Urzędzie Miasta Gliwice doszło do spotkania, w którym zostały podpisane stosowne dokumenty. Stowarzyszenie GKS "Piast" Gliwice ma 49 procent akcji, a 51 procent akcji GKS "Piast" SA przejmie magistrat. Kapitał zakładowy spółki wyniesie 6,4 mln zł. – Budżet na przyszły sezon wyniesie przynajmniej 10 mln. złotych

Stadion[edytuj]

 Osobny artykuł: Stadion Miejski w Gliwicach.

Europejskie puchary[edytuj]

Information icon.svg Legenda do wszystkich tabel:

  • el lub Q – runda eliminacyjna, 1/32, 1/16, 1/8, 1/4, 1/2 – odpowiednia faza rozgrywek, gr – runda grupowa, 1r gr – pierwsza runda grupowa, 2r gr – druga runda grupowa, f – finał, 1r, 2r, 3r - runda, PO - play-off
  • k. – rzuty karne, los. – losowanie

Źródło: uefa.com

Puchar Mecze Z R P GZ GS
Liga Europy UEFA 4 0 2 2 3 7
Łącznie 4 0 2 2 3 7
Sezon Rozgrywki Runda Przeciwnik Dom Wyjazd Ogólnie Wyniki i strzelcy
2013/14 Liga Europy 2Q Azerbejdżan Qarabağ Ağdam 2–2 1–2 3–4, (pd) 1–2 (Marcin Robak), 2–2 (Mateusz Matras, Marcin Robak)
2016/17 Liga Europy 2Q Szwecja IFK Göteborg 0–3 0–0 0–3 0–3 (Mattias Bjärsmyr, Tobias Hysén, Gustav Engvall), 0–0

Krajowe rozgrywki[edytuj]

Sezon Rozgrywki ligowe Puchar Polski
(rozgrywki centralne)
Uwagi
Liga Miejsce
1956 III III liga Increase2.svg Przegrane baraże o awans. Awans dzięki reorganizacji rozgrywek.
1957 II II liga (gr. południowa) 3/12
1958 II liga (gr. południowa) 7/12 nie rozgrywano
1959 II liga (gr. południowa) 4/12
1960 II liga (gr. południowa) 3/12
1961 II liga 11/18
1962 II liga (gr. A) 2/8 II runda
1962/1963 II liga 9/16 1/8 finału
1963/1964 II liga Decrease2.svg  14/16 II runda
1964/1965 III Liga okręgowa (gr. Katowice, podgr. A) 2/12
1965/1966 Liga okręgowa II runda
1966/1967 III liga (gr. I) 3/16
1967/1968 III liga (gr. I) Increase2.svg  1/16
1968/1969 II II liga Decrease2.svg  14/16
1969/1970 III III liga (gr. I) Increase2.svg  1/16
1970/1971 II II liga 8/16
1971/1972 II liga 12/16 I runda
1972/1973 II liga 5/16 I runda
1973/1974 II liga (gr. południowa) 7/16 1/8 finału
1974/1975 II liga (gr. południowa) 3/16 1/16 finału
1975/1976 II liga (gr. południowa) 2/16
1976/1977 II liga (gr. południowa) 2/16
1977/1978 II liga (gr. południowa) 9/16 finał
1978/1979 II liga (gr. zachodnia) 9/16 1/16 finału
1979/1980 II liga (gr. zachodnia) 7/16 III runda
1980/1981 II liga (gr. zachodnia) 2/16 1/16 finału
1981/1982 II liga (gr. zachodnia) 7/16 1/16 finału
1982/1983 II liga (gr. zachodnia) 4/16 finał
1983/1984 II liga (gr. zachodnia) 11/16 1/8 finału
1984/1985 II liga (gr. zachodnia) 7/16 III runda
1985/1986 II liga (gr. zachodnia) 9/16 III runda
1986/1987 II liga (gr. zachodnia) 3/16 II runda
1987/1988 II liga (gr. zachodnia) 8/16 1/16 finału
1988/1989 II liga (gr. zachodnia) Decrease2.svg  15/16 1/16 finału
1989/1990 III III liga (gr. III) 5/20 II runda
1990/1991 III liga (gr. V) 10/16 Simple gold cup.svg Puchar Polski Katowickiego OZPN[4]
1991/1992 III liga (gr. IV) Decrease2.svg  17/18 II runda
1997/1998 VII Klasa B[5] Increase2.svg  1/11
1998/1999 VI Klasa A (gr. Katowice, podgr. Zabrze)[6] Increase2.svg  1/16
1999/2000 V Liga okręgowa (gr. Katowice IV)[7] Increase2.svg  1/16
2000/2001 IV IV liga (gr. śląska I)[8] Increase2.svg  1/13
2001/2002 III III liga (gr. 3) 2/18
2002/2003 III liga (gr. 3) Increase2.svg  1/16
2003/2004 II II liga 10/16
2004/2005 II liga 13/18 faza grupowa Utrzymanie po barażach.
2005/2006 II liga 8/18 I runda
2006/2007 II liga 8/18 1/16 finału
2007/2008 II liga Increase2.svg  3/18 I runda
2008/2009 I Ekstraklasa 11/16 1/16 finału
2009/2010 Ekstraklasa Decrease2.svg  16/16 1/8 finału
2010/2011 II I liga 5/18 1/16 finału
2011/2012 I liga Increase2.svg  1/18 1/16 finału
2012/2013 I Ekstraklasa 4/16 1/8 finału Najwyżej sklasyfikowany klub z Górnego Śląska.
Awans do eliminacji Ligi Europy.
2013/2014 Ekstraklasa 12/16 1/16 finału Bramka Marcin Robak królem strzelców.
2014/2015 Ekstraklasa 12/16 1/4 finału Bramka Kamil Wilczek królem strzelców.
2015/2016 Ekstraklasa Silver medal with cup.svg 2/16 1/16 finału Najwyżej sklasyfikowany klub z Górnego Śląska.
Awans do eliminacji Ligi Europy.
2016/2017 Ekstraklasa 10/16 1/16 finału

Obecny skład[edytuj]

Stan na 14 sierpnia 2017
Nr Poz. Piłkarz
1 BR Polska Jakub Szmatuła
3 PO Polska Denis Gojko
5 OB Polska Marcin Pietrowski
7 NA Polska Maciej Jankowski
10 NA Polska Karol Angielski
11 PO Polska Aleksander Jagiełło
12 PO Słowenia Saša Živec
14 PO Estonia Konstantin Vassiljev
15 OB Polska Adam Mójta
16 PO Polska Patryk Dziczek
17 PO Ekwador Joel Valencia
18 NA Polska Łukasz Krakowczyk
19 PO Polska Mateusz Mak
Nr Poz. Piłkarz
20 OB Polska Martin Konczkowski
21 PO Hiszpania Gerard Badía (kapitan)
23 PO Bośnia i Hercegowina Stojan Vranješ
24 OB Chorwacja Dario Rugašević
25 OB Serbia Aleksandar Sedlar
27 NA Czechy Michal Papadopulos
31 BR Słowacja Dobrivoj Rusov
82 PO Słowacja Martin Bukata
88 OB Słowenia Uroš Korun
90 NA Chorwacja Josip Barišić
91 OB Brazylia Hebert
98 BR Polska Krzysztof Kurek

Inne sekcje[edytuj]

Szermierka[edytuj]

Sekcja szermiercza jest sekcją mającą w swoim dorobku największe sukcesy i mogącą się poszczycić zawodnikami zdobywającymi medale na wszystkich zawodach rangi mistrzowskiej od Mistrzostw Polski we wszystkich kategoriach począwszy, na Igrzyskach Olimpijskich skończywszy.

Tenis ziemny[edytuj]

W XXI wiek GKS "Piast" wkroczył z pięcioma sekcjami. Jedną z tych, które działają od początku istnienia klubu jest sekcja tenisa ziemnego. GKS "Piast" w latach 70. XX wieku był w Polsce tenisową potęgą. Przedstawiciele tej dyscypliny sportu wywodzący się z klubu (m.in. Irmina Popławska, Danuta Wieczorek-Szwaj, Janusz Gonsior, Jerzy Sonsalla, Ireneusz Łyżwiński, Wanda Ostrowska, Aleksandra Harasym, Dorota Dziekońska, Zenon Rode) wielokrotnie zdobywali medale mistrzostw Polski.

Źródło: tenis.piast.gliwice.pl

Do dyspozycji grających pozostaje pięć oświetlonych kortów z pełnym węzłem sanitarnym. Korty mieszczą się przy ul. Kosynierów 6.

Brydż sportowy[edytuj]

Sekcja brydża sportowego istnieje w Piaście od 1969 r. Przez wiele lat brydżyści Piasta występowali w I lidze. Kłopoty finansowe końca lat osiemdziesiątych odbiły się również na kondycji tej sekcji, co spowodowało spadek do II ligi. W tym sezonie drużyna brydżowa otarła się o ekstraklasę. W rundzie zasadniczej gliwiczanie zajęli II miejsce. W rozgrywkach play off dotarli do finału, gdzie przegrali z zespołem Nowa Sól Dębieńsko, który wywalczył awans do I ligi. W bieżącym sezonie osiągnięto wiele wartościowych wyników zarówno w turniejach i zawodach wojewódzkich jak i krajowych. Do ważniejszych osiągnięć sportowych należy zaliczyć:

  • zwycięstwo w kadrze regionalnej (Łyskawa – Pudlik),
  • awans do kadry narodowej (Jezioro),
  • IV miejsce w Grand Prix w Starachowicach (startowało 200 par) – (Lassota – Mącior były zaw. Piasta ),
  • VI miejsce w Ogólnopolskim Turnieju Par (180 par) – (Czech – Rogala) i VII miejsce (Lassota – Mącior),
  • awans do Finału Mistrzostw Polski Par – (Tomsia – Śliwoń),

oraz wiele czołowych lokat w turniejach par na terenie województwa śląskiego uzyskane przez zawodników Lassota, Łyskawa, Czech, Rogala, Śliwoń, Tomsia, Glodt, Pudlik.

Źródło: www.piast.gliwice.pl

Lekkoatletyka[edytuj]

Pierwsza na terenie Gliwic sekcja lekkoatletyczna powstała właśnie w Piaście, a było to już w połowie 1945 roku. Inicjatorem jej założenia był Eugeniusz Bieniasz wielki miłośnik "królowej sportu". Pierwszy poważniejszy sukces odniósł Czajkowski, zdobywając w 1949 roku wicemistrzostwo Polski juniorów w biegu na 100 m z wynikiem 17 sek. W tym samym roku zgłosiła akces do Piasta rekordzistka kraju w pchnięciu kulą – Wanda Flakowiczowa. Większe sukcesy jednak przyszły 20 lat później, gdy kierownikiem sekcji został Zenon Sęk. To spod jego "ręki" wyszła Ewa Gryziecka, rekordzistka Świata i uczestniczka Igrzysk Olimpijskich. Także pod jego okiem swoje umiejętności podnosili, a potem zdobywali medale w mistrzostwach kraju i nie tylko: J. Filusz, D. Langer, E. Kowalska, J. Polewka, J. Anyszkiewicz. J. Jaroszyński i Adam Śniegórski, aktualny trener. Lekkoatletyka to sport indywidualny. Sukces jest uzależniony zarówno od predyspozycji jak i ciężkiej, systematycznej pracy. Aktualnie numerem jeden w Piaście jest Magdalena Deptuła, wielokrotna już medalistka mistrzostw Polski w kategoriach młodzieżowych. Oprócz niej do obiecujących zawodników należą Adam Gozdek, Mariusz Nowakowski, Robert Rolnik, Maciej Śniegórski. Aktualnie w Piaście pracuje trzech trenerów. Zawodniczki i zawodnicy podzieleni są na trzy grupy. Regularnie trenuje około 30 lekkoatletów. Zajęcia odbywają się na obiekcie przy ul. Okrzei.

Źródło: www.piast.gliwice.pl

Futsal[edytuj]

W czerwcu 2016 roku - z połączenia dwóch gliwickich klubów występujących w Futsal Ekstraklasie, Nbitu oraz GAF-u - powołana do życia została nowa sekcja Piasta, która od sezonu 2016/17 rozpoczęła występy w najwyższej polskiej klasie rozgrywkowej[9].

Pierwszym trenerem futsalowej drużyny niebiesko-czerwonych został były Mistrz Polski[10] Sebastian Wiewióra, a skład zespołu oparto (poza zawodnikami z wyżej wymienionych drużyn) także na graczach sprowadzonych z AZS UŚ Katowice[11].

Wkrótce utworzono również, w ramach Stowarzyszenia GKS Piast, sekcje juniorów U-20 oraz U-18 piłki halowej. Obie drużyny, w rozgrywkach 2016/17 Młodzieżowych Mistrzostw Polski, poprowadził znający się ze współpracy w ramach Reprezentacji Polski w minifutbolu duet trenerski Szymon Wesołowski - Miłosz Karski[12].

Sukcesy[edytuj]

Piłka nożna[edytuj]

Zespół świętujący zdobycie 2. miejsce w Ekstraklasie
Kibice świętujący zdobycie 2. miejsce w Ekstraklasie

Szermierka[edytuj]

Igrzyska Olimpijskie:

Mistrzostwa Świata:

  • Zbigniew Czajkowski
    • 1953 r. – brązowy medal indywidualnie
  • Egon Franke
    • 1961 r. – brązowy medal indywidualnie
    • 1963 r. – brązowy medal indywidualnie
    • 1963 r. – srebrny medal drużynowy
    • 1967 r. – złoty medal drużynowy
  • Bohdan Gonsior
    • 1961 r. – złoty medal drużynowy
    • 1970 r. – srebrny medal drużynowy
  • Zbigniew Matwiejew
    • 1969 r. – srebrny medal drużynowy
  • Marek Dąbrowski
    • 1968 r. – srebrny medal indywidualnie (juniorzy)
    • 1971 r. – srebrny medal indywidualnie
  • Elżbieta Cymerman
    • 1971 r. brązowy medal drużynowy
  • Jacek Bierkowski
    • 1975 r. – srebrny medal indywidualnie
    • 1979 r. – brązowy medal drużynowy
    • 1979 r. – brązowy medal indywidualnie
    • 1981 r. – brązowy medal drużynowy
  • Marek Jendryś
    • 1991 r. – srebrny medal indywidualny (juniorzy)
  • Adam Wiercioch
    • 1998 r. – brązowy medal indywidualnie (juniorzy)
    • 1998 r. – złoty medal drużynowo (juniorzy)
    • 1999 r. – złoty medal drużynowy (juniorzy)
    • 2000 r. – srebrny medal drużynowy (juniorzy)
    • 2009 r. – brązowy medal drużynowy

Mistrzostwa Europy:

  • Jacek Bierkowski
    • 1981 r. – srebrny medal indywidualnie
  • Bartłomiej Kurowski
    • 1997 r. brązowy medal indywidualnie
    • 1999 r. brązowy medal indywidualnie
  • Adam Wiercioch
    • 1998 r. złoty medal indywidualnie (juniorzy)
    • 1998 r. srebrny medal drużynowy (juniorzy)
    • 2002 r. srebrny medal drużynowy
    • 2004 r. srebrny medal drużynowy
    • 2005 r. złoty medal drużynowy
    • 2006 r. srebrny medal drużynowy

Akademickie Mistrzostwa Świata

  • Elżbieta Cymerman
    • 1965 r. brązowy medal indywidualnie
  • Bartłomiej Kurowski
    • 1997 r. – brązowy medal drużynowy
    • 1999 r. – brązowy medal indywidualnie
    • 1999 r. – srebrny medal drużynowy
  • Marek Jendryś
    • 1997 r. – brązowy medal drużynowy
    • 1999 r. – srebrny medal drużynowy

Brydż sportowy[edytuj]

  • zwycięstwo w kadrze regionalnej (Łyskawa – Pudlik),
  • awans do kadry narodowej (Jezioro),
  • IV miejsce w Grand Prix w Starachowicach (startowało 200 par) – (Lassota – Mącior były zaw. Piasta ),
  • VI miejsce w Ogólnopolskim Turnieju Par (180 par) – (Czech – Rogala) i VII miejsce (Lassota – Mącior),
  • awans do Finału Mistrzostw Polski Par – (Tomsia – Śliwoń),

oraz wiele czołowych lokat w turniejach par na terenie województwa śląskiego uzyskane przez zawodników Lassota, Łyskawa, Czech, Rogala, Śliwoń, Tomsia, Glodt, Pudlik.

Afera korupcyjna[edytuj]

W trakcie śledztwa w sprawie największej w historii polskiego futbolu ujawnionej afery korupcyjnej pojawił się także wątek dotyczący Piasta Gliwice.

Klub był podejrzany o próbę ustawienia wyniku meczu ze Świtem Nowy Dwór Mazowiecki w sezonie 2004/2005 (23 października 2004, 2:1)[13][14].

21 lipca 2005 Wydział Dyscypliny PZPN (WD PZPN) za niedozwolone spotkanie sędziów i obserwatora z przedstawicielami GKS Piast Gliwice przed meczem o mistrzostwo ll ligi ze Świtem Nowy Dwór Mazowiecki, nałożył na klub kary dyscyplinarne:

  • karę finansową w wysokości 100 tysięcy złotych
  • karę dodatkową w postaci pozbawienia 10 punktów w rozgrywkach ll ligi sezonu 2005/2006.

Ówczesny prezes klubu Marcin Żemaitis ukarany został karą dożywotniej dyskwalifikacji (kara została uchylona w całości przez Związkowy Trybunał Piłkarski 26 kwietnia 2005)[potrzebny przypis], obserwator meczu Aleksander Suchanek – karą dyskwalifikacji na 5 lat, trzech sędziów prowadzących spotkanie reprezentujących Wielkopolski ZPN – główny Zbigniew Rutkowski karą wykluczenia z PZPN i asystenci Robert Hałaburda oraz Hieronim Twardosz karą dyskwalifikacji na okres 2 lat. Odwołanie klubu oraz sędziów Hałaburdy i Twardosza od orzeczenia WD PZPN zostało oddalone 13 stycznia 2006 przez Komisję Odwoławczą PZPN[15] a 26 kwietnia tego samego roku Związkowy Trybunał Piłkarski oddalił kasację od orzeczenia Komisji Odwoławczej złożoną przez ukaranych[16].

25 lutego 2011 roku za czyny korupcyjne w czasach pracy w Piaście Gliwice WD PZPN ukarał trenera Jacka Zielińskiego karą 2 lat dyskwalifikacji w zawieszeniu na 3 lata oraz dodatkowo karą finansową w wysokości 30 tys. złotych[17].

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]