Piastoszyn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Piastoszyn
wieś
Państwo  Polska
Województwo  kujawsko-pomorskie
Powiat tucholski
Gmina Kęsowo
Liczba ludności (III 2011) 546[1]
Strefa numeracyjna 52
Tablice rejestracyjne CTU
SIMC 0088638
Położenie na mapie gminy Kęsowo
Mapa konturowa gminy Kęsowo, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Piastoszyn”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Piastoszyn”
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa konturowa województwa kujawsko-pomorskiego, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Piastoszyn”
Położenie na mapie powiatu tucholskiego
Mapa konturowa powiatu tucholskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Piastoszyn”
Ziemia53°37′37″N 17°43′54″E/53,626944 17,731667

Piastoszyn (niem. Petztin) – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie tucholskim, w gminie Kęsowo, przy trasie kolejowej TucholaChojnice (Linia kolejowa nr 208).

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 546 mieszkańców[1]. Jest trzecią co do wielkości miejscowością gminy Kęsowo.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Piastoszyn po raz pierwszy wzmiankowany był w dokumencie z 1345 roku kiedy to za zgodą komtura tucholskiego nadano Baszkowi Wassirrbinowi i jego prawnym dziedzicom uprawnienia do zbudowania karczmy.W XV wieku wieś stała się kosznajderska, osiedlili się tu kosznajdrzy.Po wojnie 13letniej Piastoszyn stał się własnością Królewską.Od końca XIV wieku istniał w Piastoszynie folwark który po wojnie z Krzyżakami należał do starostwa Tucholskiego. W XVI wieku Piastoszyńscy gburzy (kmiecie)obrabiali po 2 włóki ziemi, z tytułu użytkowania ziemi świadczyli starostwu od włóki 26 groszy i 12 szelągów, 2 kury i korzec owsa.W 1632 roku w miejscowości było 14 gburów (kmieci). Piastoszyńscy gburzy (kmiecie) musieli też w razie potrzeby pracować też w folwarku w Piastoszynie.Podczas potopu Szwedzkiego ludność Piastoszyna zmniejszyła się prawie o połowę.W XVII wieku pojawiła się w Piastoszynie nowa grupa społeczna Zagrodnicy którzy płacili florena od zagrody oraz świadczyli pańszczyzne w folwarku. Mieszkańcy Piastoszyna byli katolikami i w owym czasie Piastoszyn należał do parafii w Raciążu. W 1772 roku Piastoszyn liczył 196 mieszkańców i według spisu Pruskiego głów rodzin z 1772 roku w miejscowości mieszkali następujący głowy rodzin: Berendt Andreas – sołtys, Schreiber Michael – kmieć, Schwemien Casimir – kmieć, Klunder Thomas – kmieć, Schefs Paul – kmieć, Goers Adam – kmieć, Weyland Johann – karczmarz, Berent George – kmieć, Goesch Matheus – kmieć, Schmeltzer Christian – robotnik, Spiechol Martin – robotnik, Grugel Andreas – krawiec, Karnowski Adam – robotnik, Thiel George – robotnik, Schmidt Matheus – owczarz, Prybe Adam – pasterz, Schreiber Martin – robotnik, Spichal Andreas – robotnik, Rissop Peter – robotnik, Pichal Hans – robotnik, Grugel Lorenz – robotnik, Klinger Hans – robotnik, Risop Andreas – robotnik, Hopp Andreas – robotnik, Hopp Michel – robotnik, Isbrenner Michael – robotnik, Risop Michael robotnik, Berend Thomas – robotnik, Deick Simon – robotnik, Schefler Andreas – robotnik, Beyer Christian – kowal oprócz tego mieszkały w Piastoszynie wdowy, kobiety niezamężne z dziećmi oraz 6 starych kobiet utrzymujących się z żebractwa[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b GUS: Ludność – struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Jerzy Szwankowski, Kosznajderia, 2013.