Pieśń o żołnierzu tułaczu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

„Pieśń o żołnierzu tułaczu” (inc. „Idzie żołnierz borem, lasem”) – polska pieśń żołnierska, która zyskała dużą popularność szczególnie w XIX wieku. Składa się z ośmiozgłoskowców rymowanych parzyście. Jej tekst powstał na podstawie „Pieśni o kole rycerskim” z 1584 i „Dumy rycerskiej” (ok. 1597) Adama Czahrowskiego. W utworze można odnaleźć podobieństwo do staropolskich żołnierskich lamentów, które traktują o trudach żołnierskiego żywota. Od XIX wieku zaczęto ją kojarzyć z tradycją legionów.

Wykonania:

  • Jacek Kowalski wraz z zespołem muzyki dawnej Klub Świętego Ludwika, wykonanie z 2006 r. na CD załączonej do „Niezbędnika Sarmaty”.
  • XL 0169 Chór i Orkiestra Polskiego Radia pod dyr. Jerzego Kołaczkowskiego, Idzie żołnierz borem, lasem..., Polskie Nagrania, cykl 1 (płyta winylowa).
  • „Pieśń ojczysta”, wydanie albumowe 4 CD, Caritas Ordynariatu Wojska Polskiego „Pieśń Ojczysta”, Wydawnictwo Caritas Ordynariatu Wojska Polskiego, 2007.
  • folk-rockowa wersja zespołu Łysa Góra.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. interpretacja „Pieśń o żołnierzu tułaczu” wykonanej przez Lao Che w utworze „Koniec” – Youtube

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]