Piechota łanowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Piechota łanowa
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1655
Rozformowanie 1673
Działania zbrojne
Potop szwedzki
Organizacja
Rodzaj wojsk piechota
Skład około 3000 żołnierzy

Piechota łanowa - rodzaj oddziałów wojskowych w Polsce wzorowany na piechocie wybranieckiej, do których pierwszy zaciąg przeprowadzono w 1655 r. wśród chłopów z dóbr królewskich, szlacheckich i kościelnych[1].

Każdy właściciel ziemski miał obowiązek wystawić jednego żołnierza z 15 (240 ha), zamiast jak dotąd z 20 (320 ha) [2]) łanów ziemi uprawnej. Od roku 1673 została zastąpiona przez zaciąg według ilości budynków mieszkalnych, była to tzw. piechota dymowa. W miastach podstawą poboru rekruta zawsze była ilość domów (dymów). Szeregowi nazywani łannikami[3]. nosili umundurowanie w kolorze błękitnym podbite czerwienią[4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Józef Urbanowicz, Mała encyklopedia wojskowa t.2. Warszawa 1970, s.596
  2. Zygmunt Gloger Encyklopedia staropolska t. III s. 159 (reprint Wiedza Powszechna, Warszawa 1985) [1], Volumina Legum tom 4 str. 221n "Wyprawa piechoty łanowej", normę 1 żołnierz z 20 łanów utrzymano w królewszyznach Wielkiego Księstwa Litewskiego (tamże str. 224 "Wyprawa piechoty z dóbr naszych królewskich") [2]
  3. Włodzimierz Kwaśniewicz. Od rycerza do wiarusa czyli słownik dawnych formacji funkcji instytucji i stopni wojskowych. Zielona Góra: Lubuska Oficyna Wydawnicza, 1993, s. 115,
  4. Szymon Kobyliński, Gawędy o broni i mundurze. Warszawa 1984, s.28

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Józef Urbanowicz [red.]: Mała Encyklopedia Wojskowa, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1970
  • Tadeusz M. Nowak i Jan Wimmer: Historia oręża polskiego 963-1795, Wiedza Powszechna, Warszawa 1981, ISBN 83-214-0133-3
  • Konstanty Górski: Historia piechoty polskiej, Kraków 1893 [3]