Piecki Jezuickie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Piecki Jezuickie
Ilustracja
Zanikający akwen w Pieckach Jezuickich
florystyczny projektowany
Państwo  Polska
Województwo  kujawsko-pomorskie
Mezoregion Kotlina Toruńska
Powierzchnia 31,03 ha
Położenie na mapie gminy Nowa Wieś Wielka
Mapa lokalizacyjna gminy Nowa Wieś Wielka
Piecki Jezuickie
Piecki Jezuickie
Położenie na mapie powiatu bydgoskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu bydgoskiego
Piecki Jezuickie
Piecki Jezuickie
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Piecki Jezuickie
Piecki Jezuickie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Piecki Jezuickie
Piecki Jezuickie
Ziemia53°01′57″N 18°03′33″E/53,032500 18,059167

Piecki Jezuickie – projektowany rezerwat florystyczny o powierzchni 31 ha, położony w województwie kujawsko-pomorskim, powiecie bydgoskim i gminie Nowa Wieś Wielka.

Lokalizacja[edytuj | edytuj kod]

Pod względem fizycznogeograficznym projektowany rezerwat znajduje się w mezoregionie Kotlina Toruńska, mikroregionie Wydmy Puszczy Bydgoskiej. Znajduje się on w obrębie Obszaru Chronionego Krajobrazu Wydm Kotliny Toruńsko-Bydgoskiej, na terenie obrębu leśnego Bartodzieje i leśnictwa Brzoza. Łączna powierzchnia projektowanego obiektu wynosi 31,03 ha[1].

Teren projektowanego rezerwatu znajduje się w kompleksie Puszczy Bydgoskiej, ok. 2 km na północ od Jeziora Jezuickiego.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Piecki Jezuickie położone są w niecce wytopiskowej, pochodzenia polodowcowego. Większy utwór tego typu zajmuje położone kilka kilometrów na południe jezioro Jezuickie. Niecka w rejonie Piecek z uwagi na niewielkie rozmiary nie jest już wypełniona wodami jeziora, lecz stanowi podmokłe torfowisko, porośnięte przez roślinność hydrofilną.

Podczas badań fitosocjologicznych i florystycznych w latach 90. XX w. stwierdzono na tym terenie wysokie walory przyrodnicze, predysponujące do utworzenia rezerwatu częściowego. Jednak późniejsze badania nie potwierdziły w pełni walorów przyrodniczych, które byłyby podstawą do utworzenia na jego terenie rezerwatu[1].

Torfowisko o charakterze przejściowym znajduje się w fazie degeneracji, ze względu na postępujące przesuszenie oraz przeprowadzane prace zalesieniowe. Spośród osobliwości florystycznych stwierdzono niewielkie populacje rosiczki okrągłolistnej, turzycy bagiennej i wełnianki pochwowatej. W akwenie występują: grążel żółty i grzybienie białe. Na terenie obiektu występuje silna antropopresja, której głównym źródłem są istniejące w pobliżu gospodarstwa i obiekty wypoczynkowe[1].

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

W sąsiedztwie Piecek Jezuickich przebiegają dwa znakowane szlaki turystyczne[2]:

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Opracowanie ekofizjograficzne dla terenu gminy Nowa Wieś Wielka. [dostęp 2018-11-18].
  2. Bykowski Włodzimierz: Weekend w drodze. Interaktywny przewodnik rowerowy okolic Bydgoszczy. Wydawnictwo Aperion. Bydgoszcz 1999 ​ISBN 83-911441-0-0

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Marcysiak Katarzyna: Ochrona przyrody - Bydgoszcz i okolice. [w.] Banaszak Józef red.: Przyroda Bydgoszczy. Wydawnictwo Akademii Bydgoskiej im. Kazimierza Wielkiego, Bydgoszcz 2004. ​ISBN 83-7096-531-8