Pieczarka okazała

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pieczarka okazała
Pieczarka okazała: zdjęcie
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo grzyby
Gromada grzyby podstawkowe
Klasa pieczarniaki
Rząd pieczarkowce
Rodzina pieczarkowate
Rodzaj pieczarka
Gatunek pieczarka okazała
Nazwa systematyczna
Agaricus augustus Fr.
Epicr. syst. mycol.: 212 (Uppsala, 1838)
Pieczarka okazała: drugie zdjęcie

Pieczarka okazała (Agaricus augustus Fr.) – gatunek grzybów należący do rodziny pieczarkowatych (Agaricaceae)[1].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj]

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Agaricaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].

Synonimy naukowe[2]:

  • Agaricus augustus var. albus M.M. Moser, in Gams, Kl. Krypt.-Fl.
  • Agaricus augustus Fr. (1838) var. augustus
  • Agaricus augustus var. perrarus (Schulzer) Bon & Cappelli
  • Agaricus peronatus Massee
  • Agaricus perrarus Schulzer
  • Fungus augustus (Fr.) Kuntze
  • Fungus peronatus Kuntze
  • Pratella augusta (Fr.) Gillet
  • Psalliota augusta (Fr.) Quél.
  • Psalliota peronata Massee
  • Psalliota perrara (Schulzer) Bres.

Nazwę polską podali Barbara Gumińska i Władysław Wojewoda w 1983 r. W polskim piśmiennictwie mykologicznym gatunek ten ma też inne nazwy: pieczarka osobliwa, pieczarka olbrzymia[3].

Morfologia[edytuj]

Saprotrof wytwarzające jadalne owocniki z pokrytym gęstymi, przylegającymi, żółtobrązowymi lub brązowymi łuskami kapeluszem (średnicy 10–25 cm) o blaszkowatym hymenoforze, umieszczonym na wysmukłym trzonie ze zwisającym pierścieniem, poniżej którego widoczne są kosmkowate łuski. Charakterystyczną cechą Agaricus augustus jest żółknący po dotknięciu miąższ o anyżkowej lub migdałowej woni[4].

Występowanie i siedlisko[edytuj]

Występuje w Ameryce Północnej, Europie i Azji (tutaj podano stanowiska tylko w Japonii)[5]. Na terenie Polski w piśmiennictwie naukowym podano liczne stanowiska tego gatunku[3].

Rośnie na ziemi w lasach i ich obrzeżach, na glebach piaszczystych i wapiennych. Owocniki wytwarza od sierpnia (czasami od lipca) do października[4].

Przypisy

  1. a b Index Fungorum (ang.). [dostęp 12013-04-20].
  2. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2013-04-15].
  3. a b Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
  4. a b Ewald Gerhardt: Grzyby – wielki ilustrowany przewodnik. Warszawa: 2006, s. 66. ISBN 8374045132.
  5. Discover Life Maps. [dostęp 2016-01-10].