Pieczury

Pieczury
*Pečiūros*
Państwo	Litwa
Okręg	wileński
Rejon	wileński
Gmina	Sużany
Populacja; • liczba ludności	; 2; (2011)
	Położenie na mapie rejonu wileńskiego Pieczury
	Położenie na mapie Litwy Pieczury
	Położenie na mapie Polski w 1939 r. Pieczury
	55°00′04″N 25°30′07″E/55,001000 25,502000

Historia

Pod zaborami i w II Rzeczypospolitej zaścianek szlachecki. W XIX i w początkach XX w. położone były w Rosji, w guberni wileńskiej, w powiecie wileńskim. W 1887 miejscowość liczyła 15 mieszkańców, zamieszkałych w 2 budynkach, wyłącznie katolików^[2]. Po I wojnie światowej pod administracją polską, w Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich. W latach 1920–1922 w składzie Litwy Środkowej.

Od 11 kwietnia 1922^[3] leżały w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie wileńsko-trockim^[a], w gminie Niemenczyn^[4]. W 1931 miejscowość liczyła 18 mieszkańców, zamieszkałych w 2 budynkach^[4].

Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 na niepodległej Litwie.

↑ Przynależność wojewódzka i powiatowa zmieniała się. W Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich miejscowość leżała w okręgu wileńskim; w Polsce w Ziemi Wileńskiej (1922 - 1926), następnie w województwie wileńskim (1926 - 1945). W ZCZW, na Litwie Środkowej i w początkach przynależności do Polski miejscowość należała do powiatu wileńskiego, następnie do powiatu wileńsko-trockiego.

↑ Antanas Salys: Raštai, II tomas: tikriniai vardai. Rzym: Lietuvių katalikų mokslo akademija, 1983.
↑ Pawlukańce, pow. wileński, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VII: Netrebka – Perepiat, Warszawa 1886, s. 903 .
↑ Dz. U. z 1922 r. Nr 26, poz. 213
↑ ^a ^b Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej.. T. I. Województwo wileńskie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1938.

Pieczury, pow. wileński, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VIII: Perepiatycha – Pożajście, Warszawa 1887, s. 73 .
Mapa WIG Orniany. [dostęp 2025-08-10]. (pol.).
geoportal.lt. [dostęp 2025-08-10]. (lit. • ang.).