Pienice (województwo zachodniopomorskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy osady w woj. zachodniopomorskim. Zobacz też: inne miejscowości.
Pienice
Pienice, widok ogólny
Pienice, widok ogólny
Państwo  Polska
Województwo zachodniopomorskie
Powiat policki
Gmina Police
Liczba ludności (2003) 7
Strefa numeracyjna (+48) 91
Tablice rejestracyjne ZPL
SIMC 0781196
Położenie na mapie gminy Police
Mapa lokalizacyjna gminy Police
Pienice
Pienice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pienice
Pienice
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Pienice
Pienice
Ziemia 53°39′10″N 14°29′09″E/53,652778 14,485833

Pienice (do 1945 niem. Herzberg) – osada w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie polickim, w gminie Police, ok 1 km na południowy zachód od Trzebieży w pobliżu Leśnogóry[1].

Miejscowość usytuowana jest w Puszczy Wkrzańskiej w lasach Nadleśnictwa Trzebież. W bliskości osady przebiega droga wojewódzka nr 114 oraz bocznica szlakowa[1].

Historia[edytuj]

DW 114 k. Pienic

Według szczecińskich kronik Brüggemanna w 1779 r. osada należała do biskupa z Ueckermünde. Od 1863 znana jako Duefterort, była w niej smolarnia należąca do państwa. Osadę tę zaczęto wkrótce nazywać Górą Serdeczną (Herzberg). W latach 20. XX wieku smolarnię rozebrano[2].

W czasie II wojny światowej nie zniszczona, osada została zajęta pod koniec kwietnia 1945 r. przez wojska radzieckie (2 Front Białoruski2 Armia Uderzeniowa) i latem 1945 r. została oddana po administrację Polskich Lasów Państwowych. Po 1946 powstała tu leśniczówka. W latach 1989 - 1998 miejscowość należała do województwa szczecińskiego. Przynależność polityczno-administracyjna Pienic patrz Trzebież[2].

Geografia i turystyka[edytuj]

Obecnie osada samotnicza zachowały się dwa gospodarstwa.

W pobliżu osady biegnie szlak turystyczny zielony Szlak Ornitologów i szlak rowerowy czerwony Szlak "Puszcza Wkrzańska"[1].

Przypisy

  1. a b c Okolice Szczecina: 1:75 000. Warszawa: ExpressMap Polska, 2007, s. 1-2. ISBN 978-83-601-2096-5. (pol.)
  2. a b Encyklopedia Szczecina. T. Suplement 1. Szczecin: Uniwersytet Szczeciński, 2003, s. 186. ISBN 8372412723. (pol.)

Bibliografia[edytuj]

Zobacz też[edytuj]