Pieprznik pomarańczowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pieprznik pomarańczowy
Pieprznik pomarańczowy: zdjęcie
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo grzyby
Gromada grzyby podstawkowe
Klasa pieczarniaki
Podklasa bezblaszkowce
Rząd pieprznikowce
Rodzina pieprznikowate
Rodzaj pieprznik
Gatunek pieprznik pomarańczowy
Nazwa systematyczna
Cantharellus friesii Quél
Mém. Soc. Émul. Montbéliard, Sér. 2 5: 215 [191 sep.] (1872)

Pieprznik pomarańczowy, pieprznik Friesa (Cantharellus friesii Quél.) – gatunek grzybów z rodziny pieprznikowatych[1].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Cantharellus, Cantharellaceae, Cantharellales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].

Synonim naukowyMerulius friesii (Quél.) Kuntze[2].

Polską nazwę pieprznik pomarańczowy podał Władysław Wojewoda w 2003 r. W 1995 r. Terpińska-Ostrowska opisywała ten gatunek pod nazwą pieprznik Friesa[3]. Drugi człon tej nazwy jest tłumaczeniem nazwy łacińskiej nadanej na cześć szwedzkiego botanika Eliasa Magnusa Friesa[4].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Kapelusz

Średnicy 1-4 cm. Jaskrawopomarańczowy, żółtopomarańczowy lub czerwonopomarańczowy. Za młodu wypukły, potem spłaszczony, u dojrzałych owocników lejkowaty z powyginanym brzegiem. Powierzchnia kapelusza gładka lub lekko aksamitna[4].

Blaszki

Grube, w formie nieregularnie rozwidlonych listewek, szeroko rozstawione i daleko zbiegające. Barwy łososiowej lub żółtawej, blednące z wiekiem[4].

Trzon

Barwy kapelusza, krótki i zwarty. Początkowo pełny potem pusty. Powierzchnia trzonu gładka lub lekko filcowata.

Miąższ

Barwy białej do bladożółtej, delikatny, o owocowym zapachu i nieco ostrym smaku[4].

Wysyp zarodników

Biały. Zarodniki gładkie, o rozmiarach 8,5-10,5 x 4-5 μm[4].

Występowanie i siedlisko[edytuj | edytuj kod]

Notowany jest tylko w Europie[5]. W Polsce gatunek rzadki. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status E – gatunek wymierający[6].

Występuje w lasach, przeważnie pod bukami, na gliniastych lub piaszczystych glebach. Owocuje od lipca do października[4].

Znaczenie[edytuj | edytuj kod]

Grzyb mikoryzowy[3]. Grzyb niejadalny[4].

Gatunki podobne[edytuj | edytuj kod]

  • Pieprznik jadalny (Cantharellus cibarius), który ma bledszą barwę i znacznie większe owocniki. Jadalny.

Przypisy

  1. a b Index Fungorum (ang.). [dostęp 2013-11-12].
  2. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2013-11-12].
  3. a b Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
  4. a b c d e f g Marcus Flück: Atlas grzybów – oznaczanie, zbiór, użytkowanie. Warszawa: Oficyna Wydawnicza "DELTA W-Z", s. 353.
  5. Discover Life Maps. [dostęp 2016-01-10].
  6. Zbigniew Mirek: Red list of plants and fungi in Poland = Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany. Polish Academy of Sciences, 2006. ISBN 83-89648-38-5.