Pieprzyca gęstokwiatowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pieprzyca gęstokwiatowa
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad różowe
Rząd kapustowce
Rodzina kapustowate
Rodzaj pieprzyca
Gatunek pieprzyca gęstokwiatowa
Nazwa systematyczna
Lepidium densiflorum Schrad.
Ind. Sem. Hort. Gotting. (1832) 4[2]
Pęd

Pieprzyca gęstokwiatowa[3] (Lepidium densiflorum Schrad.) – gatunek rośliny należący do rodziny kapustowatych.

Rozmieszczenie geograficzne[edytuj | edytuj kod]

Pieprzyca gęstokwiatowa pochodzi z Ameryki Północnej[4]. Jej zwarty zasięg występowania ciągnie się w Ameryce od Alaski i północnych regionów Kanady po Meksyk. Rozprzestrzeniła się i obecnie występuje także w Argentynie, Europie, niektórych regionach Azji i na Nowej Zelandii[5]. W Europie pojawiła się jako gatunek zawleczony. Po raz pierwszy odnotowano jej występowanie w 1883 roku. Na ziemiach polskich pojawiła się kilka lat później i dość szybko rozprzestrzeniła. Obecnie jest dość pospolita na niżu i w niższych partiach gór. Status gatunku we florze Polski: kenofit, a dokładniej epekofit[4].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
O wysokości do 30 cm, zazwyczaj silnie rozgałęziona, kanciasta i krótko owłosiona[4].
Liście
Liście odziomkowe lirowate, na ogonkach o długości 0,5–1,5 (–2) cm. Brzegi nacinane lub piłkowane. Szybko więdną. Liście łodygowe podłużnie lancetowate lub podłużne, o szerokości zazwyczaj 1,3–6,2 cm i długości 1,5–10 cm. Brzegi pełne lub piłkowane[5].
Kwiaty
Zebrane w grona na owłosionej szypule. Podczas owocowania szypuła ta nieco wydłuża się. Kielich złożony z 4 zielonych, białawo obrzeżonych działek. Korona szczątkowa, lub w ogóle jej brak. Słupek 1, pręciki 2 lub 4 o żółtych pylnikach[4].
Owoc
Odwrotnie jajowata łuszczynka o długości 2.5–3,5 mm i szerokości × 1,5–2.5 (–3) mm. Na szczycie posiada wycięcie o średnicy 0,2–0,4 mm. Nasiona jasnobrunatne, gładkie, jajowate, o rozmiarach 1,1–1,5 × 0,8–0,9 mm z bardzo niewielkim skrzydełkiem[5].

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Rozwój
Roślina jednoroczna, czasami dwuletnia, hemikryptofit. Kwitnie od lipca do września[4].
Siedlisko
Siedliska ruderalne: rumowiska, nasypy kolejowe, tereny poprzemysłowe, śmietniska, żwirowiska, ugory. Roślina ruderalna[4]. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla zespołu (Ass.) Erigeronto-Lactucetum[6].
Genetyka
Liczba chromosomów 2n = 32[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001- .... [dostęp 2010-05-13].
  2. The International Plant Names Index. [dostęp 2017-01-24].
  3. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa, Adam Zając, Maria Zając: Flowering plants and pteridophytes of Poland. A checklist. Krytyczna lista roślin naczyniowych Polski. Instytut Botaniki PAN im. Władysława Szafera w Krakowie, 2002. ISBN 83-85444-83-1.
  4. a b c d e f Barbara Sudnik-Wójcikowska: Rośliny synantropijne. Warszawa: Multico, 2011. ISBN 978-83-7073-514-2. OCLC 948856513.
  5. a b c Discover Life Maps. [dostęp 2018-03-05].
  6. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
  7. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.