Pierściec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pierściec
Herb
Herb Pierśćca
Centrum Pierśćca
Centrum Pierśćca
Państwo  Polska
Województwo śląskie
Powiat POL powiat cieszyński flag.svg cieszyński
Gmina Skoczów
Liczba ludności (2008) 2111
Strefa numeracyjna (+48) 33
Kod pocztowy 43-430
Tablice rejestracyjne SCI
SIMC 0067435
Położenie wsi
Położenie wsi
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Pierściec
Pierściec
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pierściec
Pierściec
Ziemia 49°50′06″N 18°48′58″E/49,835000 18,816111

Pierściec (cz. Perstec, niem. Perstetz) – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie cieszyńskim, w gminie Skoczów. Wieś leży w historycznych granicach regionu Śląska Cieszyńskiego, geograficznie zaś leży w regionie Dolina Górnej Wisły, będącej częścią Kotliny Oświęcimskiej.[1] Powierzchnia sołectwa wynosi 709 ha[2], a liczba ludności 1756, co daje gęstość zaludnienia równą 247,7 os./km².

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Od zachodu sąsiaduje z Kiczycami, od południa ze Skoczowem, od południowego wschodu z Kowalami, od wschodu z Roztropicami, od północnego wschodu z Iłownicą a od północy z Zaborzem.

Integralnymi częściami wsi (według TERYT) są: Centrum (cz. m.), Górnioki (cz. m.), Na Łomy, (cz. m.), Pod Gojem (cz. m.), Uchylany (przysiółek w północnej części sołectwa).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierściec został po raz pierwszy wzmiankowany w 1550, kiedy to jej właściciel, książę cieszyński Wacław III Adam potwierdził jej poprzednie przywileje, co wskazuje że wieś mogła być dużo starsza [3]. Jeszcze w XVI wieku jej właścicielem został Andrej Samuel piszący się Kecherle, pochodzący z cieszyńskiej rodziny mieszczańskiej później wyniesionej do stanu szlacheckiego.

Dawniej Pierściec nie posiadał w swoich granicach Uchylanów, które w 1900 były częścią Zaborza. Według austriackiego spisu ludności z 1900 Pierściec miał obszar 575 hektarów, gdzie znajdowało się 78 budynków zamieszkałych przez 531 osób, co dawało gęstość zaludnienia równą 92,3 os./km². z tego 350 (65,9%) mieszkańców było katolikami, 169 (31,8%) ewangelikami a 12 (2,3%) wyznawcami judaizmu, 519 (97,7%) było polsko-, 9 (1,7%) niemiecko- a 2 czeskojęzycznymi[4]. Do 1910 roku liczba mieszkańców wzrosła do 539. Gdyby doliczyć Uchylany łączna powierzchnia wyniosłaby 688 ha (114 w Uchylanach), liczba budynków 90 (12 w Uchylanach) a mieszkańców 622 (114 w Uchylanach), z czego 419 (66,9%) było katolikami, 196 (31,3%) ewangelikami, 11 (1,8%) żydami, 610 (97,4%) polsko-, 14 (2,2%) niemiecko- a 2 (0,3%) czeskojęzycznymi[5].

W latach 1975-1998 miejscowość położona była w województwie bielskim.

Religia[edytuj | edytuj kod]

Na terenie wsi działalność duszpasterską prowadzą następujące kościoły:

Katolicki kościół parafialny stanowi Sanktuarium św. Mikołaja (jedno z nielicznych w Polsce). Historia wioski jest ściśle związana z kultem łaskami słynącej figury św. Mikołaja, trwającym ponad 400 lat. W 1616 r. pożar strawił całą wieś – uratowano jedynie figurę Św. Mikołaja – co uznano za fakt cudowny i znak. Przybywają tu pielgrzymki oraz indywidualni pielgrzymi.

Szkoła[edytuj | edytuj kod]

Znajduje się tu szkoła zarówno Podstawowa nr 6 jak i Gimnazjum nr 3 obydwie im. Zofii Kossak. Szkoła związana jest po części z Sanktuarium św. Mikołaja gdyż Zofia Kossak-Szczucka napisała legendę o Mikołaju. Szkoła Podstawowa obchodziła swoje stulecie w 2006 r.

Urodzeni w Pierśćcu[edytuj | edytuj kod]

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Marcin Żerański: Śląsk Cieszyński. Od Bielska-Białej do Ostrawy. Cieszyn: Pracownia na pastwiskach, 2012, s. 264. ISBN 9788393310937.
  2. UM w Skoczowie: Statut Sołectwa Pierściec. W: www.skoczow.bip.info.pl [on-line]. 2008-10-06. [dostęp 2010-12-07].
  3. Śląsk Cieszyński w początkach czasów nowożytnych (1528-1653). Idzi Panic (redakcja). Cieszyn: Starostwo Powiatowe w Cieszynie, 2011, s. 164. ISBN 978-83-926929-5-9.
  4. Gemeindelexikon der im Reichsrate vertretenen Königreiche und Länder, bearbeitet auf Grund der Ergebnisse der Volkszählung vom 31. Dezember 1900, XI. Schlesien. Wien: 1906. (niem.)
  5. Ludwig Patryn (ed): Die Ergebnisse der Volkszählung vom 31. Dezember 1910 in Schlesien. Troppau: 1912. (niem.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]