Pierolapithecus catalaunicus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pierolapithecus catalaunicus
Moyà-Solà et al., 2004
ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Rząd naczelne
Nadrodzina człekokształtne
Rodzina człowiekowate
Podrodzina Homininae
Rodzaj Pierolapithecus
Gatunek P. catalaunicus

Pierolapithecus catalaunicus - gatunek wymarłej małpy człekokształtnej, żyjące ok. 13 mln lat temu w miocenie, odkryty w miejscowości Els Hostalets de Pierola w Katalonii, w Hiszpanii. Gatunek uważany jest za blisko spokrewniony z ostatnim wspólnym przodkiem goryli, szympansów i ludzi. Odkrycia dokonano w 2002 roku, gatunek opisał natomiast zespół hiszpańskiego paleoantropologa Salvadora Moyà-Solà. Budowa klatki piersiowej, kręgosłupa i kończyn górnych Pierolapithecus umożliwiała mu wspinanie się po drzewach, podobnie jak czynią to dzisiejsze wielkie małpy człekokształtne.

Pokrewieństwo z podrodziną Homininae[edytuj | edytuj kod]

Wielu uczonych uznaje Pierolapithecus za blisko spokrewnionego z ostatnim wspólnym przodkiem podrodziny Homininae, której obecnie żyjący przedstawiciele to goryl, szympans i człowiek. Hipoteza ta jest jednak kontrowersyjna, małpa ta żyła bowiem w Hiszpanii, podczas gdy obecne goryle i szympansy zamieszkują środkową Afrykę. Możliwe jest jednak, że Pierolapithecus lub jego krewni mógł dokonać ponownego zasiedlenia Afryki, w miocenie bowiem Półwysep Iberyjski połączony był z północnymi krańcami Afryki. Obecnie większość naukowców uważa, że naczelny żył już po oddzieleniu się przodków orangutanów od linii rozwojowej wielkich, afrykańskich małp człekokształtnych i ludzi.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]