Pierre-Albert Chapuisat

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pierre-Albert Chapuisat
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 5 kwietnia 1948
Lozanna
Wzrost 173 cm
Pozycja obrońca
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1966–1972 Lausanne Sports
1972–1973 Paris FC 34 (4)
1973–1976 Lausanne Sports
1976–1980 FC Zürich 97 (3)
1980–1984 Lausanne Sports 34 (1)
1984–1986 Vevey Sports 19 (0)
1986–1987 FC Renens
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1969–1979  Szwajcaria 34 (0)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1988–1990 FC Bulle
1990–1992 FC Montreux-Sports
1992–1993 FC Renens
1993–1994 FC Locarno
1994–1995 FC Winterthur
1995–1997 FC Renens
1998–2000 Étoile Carouge FC
2000 Epalinges
2001–2003 Yverdon-Sport FC
2003–2004 CS Chênois
2005–2006 Lausanne Sports (asystent)
2006 ES FC Malley
2006–2007 FC Sion
2007–2009 ES FC Malley

Pierre-Albert Chapuisat (ur. 5 kwietnia 1948 w Lozannie) – szwajcarski piłkarz grający na pozycji obrońcy. W reprezentacji Szwajcarii rozegrał 34 mecze. Jest ojcem Stéphane'a Chapuisata, 103-krotnego reprezentanta kraju.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Swoją karierę piłkarską Chapuisat rozpoczął w klubie Lausanne Sports. W sezonie 1966/1967 zadebiutował w jego barwach w pierwszej lidze szwajcarskiej. W 1972 roku odszedł do francuskiego Paris FC, ale w 1973 roku wrócił do Lausanne Sports, gdzie występował do końca sezonu 1975/1976.

W 1976 roku Chapuisat został zawodnikiem FC Zürich. W 1980 roku ponownie zmienił klub i ponownie został zawodnikiem Lausanne Sports. W sezonie 1980/1981 zdobył z klubem z Lozanny Puchar Szwajcarii. W latach 1984-1986 grał w FC Vevey Sports 05, a w sezonie 1986/1987 był zawodnikiem FC Renens, w którym zakończył swoją karierę.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Szwajcarii Chapuisat zadebiutował 14 maja 1969 roku w przegranym 0:1 meczu eliminacji do MŚ 1970 z Rumunią. W swojej karierze grał też w: eliminacjach do Euro 72, MŚ 1974, MŚ 1978 i Euro 80. Od 1969 do 1979 roku rozegrał w kadrze narodowej 34 mecze.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]