Pierre Brice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pierre Brice
Ilustracja
Pierre Brice (2006)
Imię i nazwisko Pierre Louis Baron de Bris
Data i miejsce urodzenia 6 lutego 1929
Brest, Francja
Data i miejsce śmierci 6 czerwca 2015
Paryż
Zawód aktor, reżyser, scenarzysta, producent filmowy, piosenkarz, model
Współmałżonek Hella Krekel
(1981–2015; jego śmierć)
Lata aktywności 1955–2010
Odznaczenia
Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Krzyż Wojenny 1939–1945 (Francja) Krzyż Oficerski Orderu Zasługi RFN
Strona internetowa

Pierre Brice, właśc. Pierre Louis Baron de Bris[1] (ur. 6 lutego 1929[2] w Breście[3] we Francji, zm. 6 czerwca 2015[4] w Paryżu[5] we Francji) – francuski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny, reżyser, scenarzysta, producent filmowy, piosenkarz, model[6], autor tekstów oraz działacz charytatywny. Odtwórca kultowej roli Winnetou z popularnej w latach 60. serii niemiecko-włosko-jugosłowiańskich westernów o przywódcy Apaczów. We Francji był mało znany, największą popularność osiągnął w Austrii, Niemczech, Hiszpanii, we Włoszech oraz w krajach byłego bloku wschodniego.

Życiorys[edytuj]

Wczesne lata[edytuj]

Urodził się w Breście w starej bretońskiej rodzinie o szlacheckich korzeniach jako drugie dziecko oficera marynarki. Wraz z matką i starszą siostrą Yvonne musiał uciekać do małej miejscowości Lesneven i szukać schronienia u swojej ciotki.

W czasie II wojny światowej, w wieku 15 lat, wstąpił do francuskiego ruchu oporu, gdzie był kurierem. Po II wojnie wyjechał do Algierii, walczył też na wojnie w Indochinach. Po powrocie do Francji w 1951 r. odznaczony trzema medalami za odwagę, zaś w 2007 r., w uznaniu zasług dla kraju − orderem francuskiej Legii Honorowej.

Ukończył konserwatorium aktorskie w Paryżu. Pobierał lekcje m.in. u rosyjskiego aktora Grigorija Chmary z MChAT-u.

Pierre Brice, 2004

Kariera[edytuj]

Po II wojnie światowej pracował jako model[7]. Zadebiutował przed kamerą w 1955 r. w filmie przygodowym Będzie ciężko (Ça va barder, 1955) u boku Jeana Carmeta. Potem pojawił się jako gracz w komedii Siódme niebo (Le septième ciel, 1958) z Danielle Darrieux i Alberto Sordi, jako Bernard w dramacie Oszuści (Les tricheurs, 1958) z udziałem Jeana-Paula Belmondo, dramacie Zwierciadło o dwóch twarzach (Le miroir à deux faces, 1958) z Michèle Morgan i Bourvilem oraz dramacie Słodkie ekstazy (Douce violence, 1962)[8].

Zagrał też Jana Ketusky'ego (czyli Skrzetuskiego) we włoskiej ekranizacji powieści Henryka Sienkiewicza Ogniem i mieczem (Col ferro e col fuoco, 1962).

W 1962 roku został odkryty na Festiwalu Filmowym w Berlinie przez producenta Horsta Wendlandta. Sławę i uznanie przyniosły mu role w filmach o Winnetou w serii niemiecko-włosko-jugosłowiańskich westernów. Seria produkcji inspirowanych powieściami Karola Maya została rozpoczęta w latach 60. i odniosła olbrzymi sukces. Ostatni odcinek Winnetous Rückkehr nakręcono w 1998 r.

Życie prywatne[edytuj]

Był zdeklarowanym przeciwnikiem faszyzmu i nazizmu. Za najważniejsze wartości uznawał pokój, wolność, tolerancję i godność człowieka.

Za działalność charytatywną w UNICEF odznaczony w 2000 r. nagrodą Thomasa More’a. Doceniono zorganizowanie konwoju pomocy dla dzieci-ofiar min przeciwpiechotnych w Kambodży.

W 1981 r. poślubił Niemkę Hellę Krekel, z którą mieszkał na przedmieściach Paryża od 1978 roku.

20 września 2004 r. wydał w Niemczech autobiografię Winnetou und Ich (Gustav Lübbe Verlag).

Zmarł w wieku 86 lat w podparyskim szpitalu wskutek zapalenia płuc[9].

Filmografia[edytuj]

Dyskografia (wybór)[edytuj]

  • 1965: Ich steh' allein / Ribanna
  • 1966: Keiner weiß den Tag / Wunderschön
  • 1967: Lonely / Die Nacht beginnt
  • 1976: Faire l'amour / Mehr als alles kann man nicht geben
  • 1991: Wir sind die Welt / Was war, wird immer bleiben
  • 1995: Gefühle (długogrająca)
  • 2005: Die Leichtigkeit des Seins Palomy Würth, duet w piosence Mon coeur, je t'aime tant
  • 2007: Du bist für mich die große Liebe

Odznaczenia[edytuj]

Przypisy

  1. Die ewigen Jagdgründe haben einen neuen Stargast (niem.). Zeit Online. [dostęp 11-06-2015].
  2. Pierre Brice (ang.). Rotten Tomatoes. [dostęp 11-06-2015].
  3. Pierre Brice (cz.). ČSFD.cz. [dostęp 11-06-2015].
  4. Pierre Brice ist tot: Für alle Zeiten Winnetou (niem.). Spiegel Online. [dostęp 11-06-2015].
  5. Pierre Brice (fr.). Allociné. [dostęp 11-06-2015].
  6. „Winnetou” war sein Leben (niem.). Tagesschau. [dostęp 11-06-2015].
  7. Pierre Brice, interpretul personajului Winnetou din cinematografia germană, a murit (rum.). Mediafax. [dostęp 05-06-2015].
  8. Pierre Brice (ang.). TV.com. [dostęp 05-06-2015].
  9. Winnetou à l'écran, l'acteur Pierre Brice est décédé (fr.). Le Matin. [dostęp 11-06-2015].
  10. Pierre Brice ist jetzt Ritter der Ehrenlegion (niem.) [dostęp 24 lipca 2011]

Bibliografia[edytuj]