Pierre Gasly

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pierre Gasly
Ilustracja
Pierre Gasly (2017)
Kraj  Francja
Data i miejsce urodzenia 7 lutego 1996
Rouen
Sezon 2019
Seria Formuła 1
Zespół Scuderia Toro Rosso
Samochód [[Toro Rosso STR14|STR14]]
Nr startowy 10
Partnerzy Max Verstappen
Sukcesy

2011: Francuska Formuła 4 (II wicemistrz)
2013: Europejski Puchar Formuły Renault 2.0 (mistrz)
2014: Formuła Renault 3.5 (wicemistrz)
2016: Seria GP2 (mistrz)
2017: Super Formula (wicemistrz)

Strona internetowa

Pierre Gasly (ur. 7 lutego 1996 w Rouen) – francuski kierowca wyścigowy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Formuła Renault 2.0[edytuj | edytuj kod]

Pierre karierę rozpoczął w 2006 roku, od startów w kartingu. W 2011 roku Francuz zadebiutował w serii wyścigów samochodów jednomiejscowych – F4 1.6 Eurocup. Gasly wygrał cztery z sześciu ostatnich wyścigów (w tym dwukrotnie na torze w Le Castellet), zmagania zakończył na 3. miejscu. Gasly siedmiokrotnie stawał na podium oraz dwukrotnie zdobywał pole position.

W kolejnym sezonie podpisał kontrakt z zespołem R-Ace GP, na starty w Formule Renault 2.0 Eurocup. Francuz zdobył pole position podczas rundy na torze Spa-Francorchamps, by dzień później dojechać na trzeciej pozycji w wyścigu. Sukces powtórzył na niemieckim torze Nürburgring. Sześciokrotnie zdobywał punkty, a w końcowej klasyfikacji uplasował się na 10. pozycji. Gasly wystartował również w trzech eliminacjach Formuły Renault 2.0 NEC. Jedyne podium odnotował w pierwszym starcie na Nürburgringu, gdzie dojechał na trzeciej lokacie. Zdobyte punkty sklasyfikowały go na 23. miejscu.

W drugim roku startów Pierre sięgnął po tytuł mistrzowski. Reprezentując ekipę Tech 1 Racing, ośmiokrotnie stanął na podium, w tym trzykrotnie na jego najwyższym stopniu. Czterokrotnie startował z pole position, a także dwukrotnie uzyskał najlepszy czas okrążenia. Zaliczył także udział w Formule Renault 2.0 Alps. W pierwszej trójce dojechał trzykrotnie, dzięki czemu zajął 6. pozycję w końcowej klasyfikacji (startował jednak w zaledwie sześciu wyścigach).

Formuła Renault 3.5[edytuj | edytuj kod]

Pierre Gasly podczas wyścigu na Nürburgringu w Formule Renault 3.5

W sezonie 2014 Gasly podpisał kontrakt z brytyjską ekipą Arden Motorsport. W ciągu siedemnastu wyścigów, w których wystartował ośmiokrotnie stawał na podium. Uzbierane 192 punkty pozwoliły mu zdobyć tytuł wicemistrza serii.

Seria GP2[edytuj | edytuj kod]

Pierre Gasly na podium podczas wyścigu serii GP2 na Silverstone

W 2014 roku zastąpił Toma Dillmanna w bolidzie Caterham Racing podczas włoskiej rundy serii GP2. Wystartował w sześciu wyścigów, jednak nie zdobył punktów przez słabą formę zespołu. Został sklasyfikowany na 29 miejscu w końcowej klasyfikacji kierowców.

W sezonie 2015 nawiązał współpracę z mistrzowską ekipą DAMS. Na przestrzeni sezonu Francuz prezentował szybkie tempo, zwłaszcza w drugiej połowie sezonu (najszybsze okrążenie w niedzielnych zmaganiach w Soczi oraz trzy pole position – na torze Monza, Sakhir oraz Yas Marina, jednak błędy oraz niezawinione incydenty uniemożliwiły mu odnieść zwycięstwo oraz zdobycie większej ilości punktów. W ciągu sezonu Gasly czterokrotnie stawał na podium i zdobył łącznie 110 punktów – tyle samo, co jego zespołowy partner, Anglik Alex Lynn oraz Włoch Raffaele Marciello. Jako, że nie miał na koncie wygranej, został sklasyfikowany na 8. pozycji.

W roku 2016 Gasly przystępował do sezonu jako jeden z faworytów do wywalczenia tytułu, mimo podpisania kontraktu z debiutującym zespołem Prema Racing, słynącym z sukcesów w Formule 3. Francuz nie zawiódł oczekiwań i rozpoczął sezon od trzeciego i drugiego miejsca w eliminacji na hiszpańskim torze Circuit de Catalunya. Po trzech słabszych weekendach (tylko dwukrotnie sięgnął po punkty, zajmując drugą lokatę w drugim starcie w Baku), sięgnął po pierwsze w karierze zwycięstwo. Sukces odniósł w sobotniej rywalizacji na Silverstone. Dzięki temu wyszedł na prowadzenie w mistrzostwach. W dalszej fazie sezonu triumfował także na węgierskim Hungaroringu oraz belgijskim Spa-Francorchamps. Gasly aż pięciokrotnie startował z pole position, czym potwierdzał swoją szybkość. Popełniał jednak w tracie sezonu sporo błędów, często psując starty. Nieudany start z pole position i w konsekwencji spadek na koniec stawki na malezyjskim torze Sepang pogrzebał nie tylko szanse na zwycięstwo, ale także na kontrakt z zespołem Formuły 1Scuderią Torro Rosso. Dr Helmut Marko stwierdził, że Francuz popełnia zbyt wiele błędów i nie zasługuje na angaż w sezonie 2017. Dzień później popisał się znakomitym finiszem na trzeciej lokacie, czym uratował swoje szanse na tytuł. Do ostatniej rundy sezonu przystępował ze stratą siedmiu punktów do zespołowego partnera, a zarazem debiutanta, Włocha Antonio Giovinazziego. Weekend w Abu Zabi był jednak popisem Pierre’a, który pewnie zwyciężył w sobotnim starcie, natomiast dzień później kontrolował sytuację i z przewagą dziewięciu „oczek” sięgnął po tytuł mistrzowski. W trakcie zmagań dziewięciokrotnie meldował się w czołowej trójce, w tym czterokrotnie na najwyższym jego stopniu (za każdym razem w wyścigu głównym).

Formuła 1[edytuj | edytuj kod]

30 września 2015 roku, Gasly został ogłoszony kierowcą rezerwowym Red Bull Racing[1].

Toro Rosso (2017-2018)[edytuj | edytuj kod]

2017[edytuj | edytuj kod]
Pierre Gasly podczas Grand Prix Malezji 2017

26 września 2017 roku, zespół Scuderia Toro Rosso oficjalnie potwierdził, że Pierre Gasly zastąpi Daniiła Kwiata w pozostałych wyścigach sezonu 2017, począwszy od Grand Prix Malezji[2]. Francuzowi nie udało się punktować w swoich pierwszych dwóch wyścigach, finiszując w Sepangu czternasty, a w Suzuce trzynasty. Nie wziął on udziału w Grand Prix Stanów Zjednoczonych, ponieważ udał się do Japonii, aby wywalczyć tytuł mistrzowski w finałowym wyścigu Super Formuły[3]. Przez ten weekend został zastąpiony przez Nowozelandczyka Brendona Hartleya[4]. W kolejnych dwóch wyścigach dalej nie punktował, kończąc Grand Prix Meksyku i Brazylii kolejno na trzynastym i dwunastym miejscu. 16 listopada 2017 roku, Scuderia Toro Rosso ogłosiło, że Pierre Gasly i Brendon Hartley pozostaną kierowcami zespołu w sezonie 2018[5]. Finałowy wyścig sezonu 2017 na torze Yas Marina zakończył na szesnastej pozycji, a w ostatecznej kwalifikacji kierowców zajął dwudzieste pierwsze miejsce.

2018[edytuj | edytuj kod]
Pierre Gasly podczas Grand Prix Austrii 2018

W pierwszym wyścigu Formuły 1 w sezonie 2018 na torze w Melbourne, Pierre musiał się wycofać ze względu na awarię jednostki napędowej Hondy. Podczas następnej rundy w Bahrajnie, Francuz zakwalifikował się szósty, ale kara dla Lewisa Hamiltona spowodowała, że awansował na piątą pozycję. Kierowca zakończył wyścig na czwartej pozycji, tym samym zdobywając swoje pierwsze punkty w Formule 1. W kolejnych trzech wyścigach nie udało mu się zdobyć żadnych punktów, kończąc Grand Prix Chin osiemnasty, Grand Prix Azerbejdżanu dwunasty, a w Grand Prix Hiszpanii wycofał się po kolizji z Romainem Grosjeanem na pierwszym okrążeniu. Udało mu się zdobyć sześć punktów podczas Grand Prix Monako, kiedy to zakończył wyścig na siódmej pozycji. Zmiana jednostki napędowej spowodowała, że Gasly wystartował w Grand Prix Kanady z przedostatniego pola startowego[6], a wyścig ukończył jedenastej lokacie. Podczas Grand Prix Francji na pierwszym okrążeniu, pomiędzy nim a Estebanem Oconem doszło do kolizji, która spowodowała, że obydwaj Francuzi musieli się wycofać z wyścigu. Z tego względu, że obaj kierowcy popełnili błędy, które przyczyniły się do kolizji, zostali oni ukarani pierwszymi w tym sezonie reprymendami[7]. Na Grand Prix Austrii, dojechał na jedenastej pozycji. Pod koniec Grand Prix Wielkiej Brytanii, na wyjeździe z zakrętu Vale – popularnego miejsca wyprzedzania, Pierre starł się z Sergio Pérezem. Kierowca Toro Rosso został ukarany doliczeniem pięciu sekund za doprowadzenie do incydentu, w wyniku czego spadł z dziesiątego miejsca na trzynaste[8]. Na Grand Prix Niemiec, Toro Rosso ze względów taktycznych wymieniła większość elementów jednostki, co spowodowało, że Francuz wystartował z ostatniego pola startowego[9]. Wyścig zakończył na czternastej lokacie. W kolejnych dwóch wyścigach udało mu się znów punktować, przejeżdżając przez linię mety na Grand Prix Węgier jako szósty, a na Grand Prix Belgii jako dziewiąty. Później w kolejnych wyścigach znów nie udało mu się zdobyć punktu, kończąc Grand Prix Włoch czternasty, Grand Prix Singapuru trzynasty, wycofując się z Grand Prix Rosji po awarii hamulców, Grand Prix Japonii jedenasty. Na Grand Prix Stanów Zjednoczonych, Gasly znów startował z ostatniej linii startowej z powodu otrzymania nowego układu napędowego[10]. Wyścig ukończył na dwunastej lokacie. Na Grand Prix Meksyku, kierowca musiał startować z ostatniej lokaty drugi wyścig z rzędu, gdyż Honda wróciła do starszej specyfikacji silnika[11]. Pomimo tego, udało mu się zdobyć punkt, kończąc rundę na dziesiątej pozycji. W ostatnich dwóch wyścigach sezonu nie punktował, kończąc Grand Prix Brazylii na trzynastym miejscu, a wycofując się z Grand Prix Abu Zabi z powodu usterki silnika. Sezon zakończył z dorobkiem dwudziestu dziewięciu punktów, co dało mu piętnaste miejsce w kwalifikacji kierowców. Pokonał również swojego kolegę z zespołu, Brendona Hartleya, który w przeciwieństwu do Pierre'go, zdobył tylko cztery punkty.

Red Bull (2019)[edytuj | edytuj kod]

20 sierpnia 2018, zespół Red Bull Racing potwierdził oficjalnie Pierre'a Gasly'ego jako kierowcę na sezon 2019. Stajnia z Milton Keynes została zmuszona poszukać nowego kierowcę na przyszły sezon po tym, jak po pięciu latach na zmianę barw zdecydował się Daniel Ricciardo, który podpisał dwuletni kontrakt z Renault. Według mediów, wybór Red Bulla rozstrzygał się między dwoma kierowcami: Carlosem Sainzem Jr. przebywającym na wypożyczeniu w Renault – gdzie zastąpi go Ricciardo – oraz Pierrem Gasly'm z Toro Rosso. Mimo to kiedy 16 sierpnia ekipa McLaren ogłosiła pozyskanie Carlosa Sainza od sezonu 2019, jasne stało się, iż Red Bull awansuje Gasly'ego z juniorskiej ekipy[12].

W związku z niezadowalającymi wynikami, 12 sierpnia 2019 został przeniesiony do ekipy Scuderia Toro Rosso[13].

2019[edytuj | edytuj kod]
Pierre Gasly podczas przedsezonowych testów na torze Barcelona-Catalunya (2019)

Debiutancki sezon z Red Bullem nie zaczął się dla Francuza najlepiej. Na Grand Prix Australii, Gasly odpadł już w pierwszej części kwalifikacji, ze względu na niespodziewane polepszenie się warunków jazdy w końcówce Q1. Kierowcy z pozostałych zespołów zaczęli ustanawiać coraz to szybsze okrążenia, podczas gdy Pierre siedział w boksach[14]. Ostatecznie zakwalifikował się na siedemnastej pozycji, a dojechał na linię mety na jedenastej pozycji.

W następnej rundzie sezonu, na Grand Prix Bahrajnu, ponownie nie zakwalifikował się do Q3, zdobywając w kwalifikacjach trzynaste miejsce startowe. Udało mu się natomiast zdobyć swoje pierwsze punkty dla Red Bulla, kończąc rywalizację na ósmej pozycji.

W tysięcznej rundzie Mistrzostw Świata Formuły 1, na Grand Prix Chin, pierwszy raz udało mu się wejść do ostatniego etapu kwalifikacji jeżdżąc w barwach zespołu Red Bull. Francuz zakwalifikował się jako szósty, tuż za swoim kolegą z zespołu, Maxem Verstappenem, i utrzymał tą lokatę do końca wyścigu. Podczas tego wyścigu, Pierre ustanowił również pierwsze w swej karierze najszybsze okrążenie w wyścigu.

Na Grand Prix Azerbejdżanu Gasly został wykluczony z wyników kwalifikacji i ukarany startem z pit lane za przekroczenie limitu paliwa w bolidzie. Podczas wyścigu był zmuszony wycofać się z powodu zepsutego wału napędowego na trzydziestym ósmym okrążeniu.

Na Grand Prix Hiszpanii Francuz zakwalifikował się i dojechał na metę na szóstej lokacie.

Japońska Super Formuła[edytuj | edytuj kod]

W lutym 2017 roku, oficjalnie ogłoszono, że Gasly został kierowcą Team Mugen na sezon 2017, zespołu startującego w japońskiej Super Formule[15]. Sezon zakończył na drugim miejscu w klasyfikacji generalnej kierowców, tracąc jedynie pół punkta do mistrza, Hiroakiego Ishiuriego. Francuz stawał na podium trzy razy: na torach Twin Ring Motegi i Autopolis, gdzie zajął pierwsze miejsce, oraz na torze Sportsland Sugo, gdzie zajął drugie miejsce.

Formuła E[edytuj | edytuj kod]

W lipcu 2017, zespół Renault e.dams ogłosił, że Gasly zastąpi Sébastiena Buemiego na EPrix Nowego Jorku ze względu na zobowiązania Szwajcara w World Endurance Championship[16]. Podczas pierwszego wyścigu weekendu, Francuz zakwalifikował się dziewiętnasty, ale udało mu się zyskać kilka pozycji, które utracił po słabych kwalifikacjach, aby ostatecznie ukończyć wyścig na siódmej pozycji. Pierre niemalże stanął na podium w drugim wyścigu, jednak uderzył ścianę na ostatnim zakręcie, kiedy walczył o trzecią pozycję. Ostatecznie dojechał na metę jako czwarty. Pomimo tylko dwóch wyścigów w mistrzostwach Formuły E, kierowca zajął szesnastą pozycję w klasyfikacji generalnej z dorobkiem osiemnastu punktów.

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

Stan po Grand Prix Monako 2019

Formuła Renault 3.5[edytuj | edytuj kod]

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2014 Arden Motorsport Włochy
ITA
Włochy
ITA
Hiszpania
ARA
Hiszpania
ARA
Monako
MON
Belgia
BEL
Belgia
BEL
Rosja
RUS
Rosja
RUS
Niemcy
DEU
Niemcy
DEU
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Francja
FRA
Francja
FRA
Hiszpania
JER
Hiszpania
JER
192 2
3 5 9 2 7 2 4 18 2 20 8 2 3 2 2 6 4

GP2[edytuj | edytuj kod]

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2014 Caterham Racing Bahrajn
BHR
Bahrajn
BHR
Hiszpania
ESP
Hiszpania
ESP
Monako
MON
Monako
MON
Austria
AUT
Austria
AUT
Wielka Brytania
GBR
Wielka Brytania
GBR
Niemcy
DEU
Niemcy
DEU
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Belgia
BEL
Belgia
BEL
Włochy
ITA
Włochy
ITA
Rosja
RUS
Rosja
RUS
Zjednoczone Emiraty Arabskie
ARE
Zjednoczone Emiraty Arabskie
ARE
0 29
17 NU 11 11 21 18
2015 DAMS Bahrajn
BHR
Bahrajn
BHR
Hiszpania
ESP
Hiszpania
ESP
Monako
MON
Monako
MON
Austria
AUT
Austria
AUT
Wielka Brytania
GBR
Wielka Brytania
GBR
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Belgia
BEL
Belgia
BEL
Włochy
ITA
Włochy
ITA
Rosja
RUS
Rosja
RUS
Bahrajn
BHR
Bahrajn
BHR
Zjednoczone Emiraty Arabskie
ARE
110 8
NU 22 7 3 14 10 13 6 4 3 2 8 19 NU NU 12 2 5 6 7 5
2016 Prema Racing Hiszpania
ESP
Hiszpania
ESP
Monako
MON
Monako
MON
Azerbejdżan
AZE
Azerbejdżan
AZE
Austria
AUT
Austria
AUT
Wielka Brytania
GBR
Wielka Brytania
GBR
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Niemcy
GER
Niemcy
GER
Belgia
BEL
Belgia
BEL
Włochy
ITA
Włochy
ITA
Malezja
MAL
Malezja
MAL
Zjednoczone Emiraty Arabskie
ARE
Zjednoczone Emiraty Arabskie
ARE
219 1
3 2 15 13 NU 2 NU 7 1 7 1 7 DK 6 1 4 4 2 11 3 1 9

Super Formuła[edytuj | edytuj kod]

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2017 Team Mugen SZU OKA OKA FUJ MOT AUT SUG SZU SZU 33 2
10 19 7 5 1 1 2 OD/C OD/C

Formuła E[edytuj | edytuj kod]

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2016-2017 Renault e.dams Hongkong
HKG
Maroko
MAR
Argentyna
BNA
Meksyk
MEX
Monako
MON
Francja
PAR
Niemcy
BER
Niemcy
BER
Stany Zjednoczone
NYC
Stany Zjednoczone
NYC
Kanada
MTR
Kanada
MTR
18 16
7 4

Formuła 1[edytuj | edytuj kod]

Rok Zespół Samochód Silnik Wyniki w poszczególnych eliminacjach Pkt. Poz.
2017 Scuderia Toro Rosso Toro Rosso STR12 Renault R.E. 17,1.6 L V6T Australia Chińska Republika Ludowa Bahrajn Rosja Hiszpania Monako Kanada Azerbejdżan Austria Wielka Brytania Węgry Belgia Włochy Singapur Malezja Japonia Stany Zjednoczone Meksyk Brazylia Zjednoczone Emiraty Arabskie 0 21
14 13 13 12 16
2018 Red Bull Toro Rosso Honda Toro Rosso STR13 Honda RA618H 1.6 L V6T Australia Bahrajn Chińska Republika Ludowa Azerbejdżan Hiszpania Monako Kanada Francja Austria Wielka Brytania Niemcy Węgry Belgia Włochy Singapur Rosja Japonia Stany Zjednoczone Meksyk Brazylia Zjednoczone Emiraty Arabskie 29 15
NU 4 18 12 NU 7 11 NU 11 13 14 6 9 14 13 NU 11 12 10 13 NU
2019 Aston Martin Red Bull Racing Red Bull RB15 Honda RA619H 1.6 L V6T Australia Bahrajn Chińska Republika Ludowa Azerbejdżan Hiszpania Monako Kanada Francja Austria Wielka Brytania Niemcy Węgry Belgia Włochy Singapur Rosja Japonia Meksyk Stany Zjednoczone Brazylia Zjednoczone Emiraty Arabskie 63* 6*
11 8 6 NU 6 5 8 10 7 4 14† 6

Podsumowanie[edytuj | edytuj kod]

Sezon Seria Zespół Wyścigi Zwycięstwa PP NO Podium Punkty Pozycja
2011 Francuska Formuła 4 Autosport Academy 14 4 2 1 7 104 3
2012 Europejski Puchar Formuły Renault 2.0 R-Ace GP 14 0 1 0 2 32 10
Północnoeuropejski Puchar Formuły Renault 2.0 7 0 0 0 1 78 23
2013 Europejski Puchar Formuły Renault 2.0 Tech 1 Racing 14 3 4 2 8 195 1
Alpejska Formuła Renault 2.0 6 0 0 0 3 72 6
2014 Formuła Renault 3.5 Arden Motorsport 17 0 1 2 8 192 2
Seria GP2 Caterham Racing 6 0 0 0 0 0 29
2015 Seria GP2 DAMS 21 0 3 1 4 110 8
Formuła 1 Infiniti Red Bull Racing Kierowca rezerwowy
2016 Seria GP2 Prema Racing 22 4 5 3 10 219 1
Formuła 1 Red Bull Racing Kierowca rezerwowy
2016-2017 Formuła E Renault e.dams 2 0 0 0 0 18 16
2017 Formuła 1 Scuderia Toro Rosso 5 0 0 0 0 0 21
Super Formuła Team Mugen 7 2 0 0 3 0 2
2018 Formuła 1 Red Bull Toro Rosso Honda 21 0 0 0 0 29 15
2019 Formuła 1 Aston Martin Red Bull Racing 12 0 0 2 0 63* 6*

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Gasly named official Red Bull reserve driver, ESPN.com, 30 września 2015 [dostęp 2019-03-02] (ang.).
  2. Wyprzedz Mnie, F1 > Gasly zastąpi Kwiata w pozostałych wyścigach sezonu 2017, F1WM.pl [dostęp 2019-03-02] (pol.).
  3. Wyprzedz Mnie, F1 > Autosport: Gasly nie weźmie udziału w GP Stanów Zjednoczonych, F1WM.pl [dostęp 2019-03-02] (pol.).
  4. Wyprzedz Mnie, F1 > Brendon Hartley wystartuje dla Toro Rosso w Austin, F1WM.pl [dostęp 2019-03-02] (pol.).
  5. Wyprzedz Mnie, F1 > Gasly i Hartley pozostaną kierowcami Toro Rosso w sezonie 2018, F1WM.pl [dostęp 2019-03-02] (pol.).
  6. Wyprzedz Mnie, F1 > Gasly rozpocznie wyścig w Kanadzie z ostatniego rzędu, F1WM.pl [dostęp 2019-03-02] (pol.).
  7. Wyprzedz Mnie, F1 > Gasly i Ocon zostali ukarani reprymendami, F1WM.pl [dostęp 2019-03-02] (pol.).
  8. Wyprzedz Mnie, F1 > Pierre Gasly stracił dziesiąte miejsce w wyścigu na Silverstone, F1WM.pl [dostęp 2019-03-02] (pol.).
  9. Wyprzedz Mnie, F1 > Pierre Gasly wystartuje z końca stawki do Grand Prix Niemiec, F1WM.pl [dostęp 2019-03-02] (pol.).
  10. Wyprzedz Mnie, F1 > Gasly i Hartley wyruszą do GP Stanów Zjednoczonych z ostatniej linii, F1WM.pl [dostęp 2019-03-02] (pol.).
  11. Wyprzedz Mnie, F1 > Gasly rozpocznie wyścig w Meksyku z końca stawki, F1WM.pl [dostęp 2019-03-03] (pol.).
  12. Wyprzedz Mnie, F1 > Pierre Gasly dołączy do Red Bull Racing w sezonie 2019, F1WM.pl [dostęp 2019-03-03] (pol.).
  13. Pierre Gasly nie jest już kierowcą Red Bull Racing! Zespół ma już jego następcę. sport.pl, 2019-08-12. [dostęp 2019-08-12].
  14. Red Bull and Gasly caught out by track evolution as they slump to Q1 exit | Formula 1®, www.formula1.com [dostęp 2019-03-17] (ang.).
  15. Gasly confirmed at Mugen for 2017 Super Formula season, www.motorsport.com [dostęp 2019-03-03] (ang.).
  16. Sam Smith, Renault e.dams confirms Gasly as Buemi replacement for New York FE, Autosport.com [dostęp 2019-03-03] (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]