Pierre Werner

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pierre Werner
Pierre Werner 204g.jpg
Data i miejsce urodzenia 29 grudnia 1913
Saint-André-lez-Lille
Data i miejsce śmierci 24 czerwca 2002
Luksemburg
Premier Luksemburga
Okres od 2 marca 1959
do 15 czerwca 1974
Przynależność polityczna CSV
Poprzednik Pierre Frieden
Następca Gaston Thorn
Premier Luksemburga
Okres od 16 lipca 1979
do 20 lipca 1984
Przynależność polityczna CSV
Poprzednik Gaston Thorn
Następca Jacques Santer

Pierre Werner (ur. 29 grudnia 1913 w Saint-André-lez-Lille, zm. 24 czerwca 2002 w Luksemburgu) – luksemburski polityk i prawnik, działacz Chrześcijańsko-Społecznej Partii Ludowej, parlamentarzysta i minister w różnych resortach, wieloletni premier Luksemburga (19

Życiorys[edytuj]

Studiował prawo na Uniwersytecie Luksemburskim i na Uniwersytecie Paryskim, absolwent pierwszego z nich z 1938. Od czasów studenckich związany z organizacjami katolickimi, w 1937 został wiceprzewodniczącym Pax Romana. Pracował jako prawnik, następnie w sektorze bankowym. Podczas niemieckiej okupacji był członkiem ruchu oporu, za jego pośrednictwem utrzymywał kontakty z pozostającym na uchodźstwie w Londynie rządem. Po II wojnie światowej był wyższym urzędnikiem w resorcie finansów. Zajmował się nadzorem bankowym, doradztwem i współpracą z międzynarodowymi instytucjami finansowymi.

W grudniu 1953 otrzymał nominację na ministra finansów i obrony. W marcu 1959 został nowym premierem Luksemburga. Urząd ten sprawował do czerwca 1974, kiedy to jego chadeckie ugrupowanie przeszło do opozycji. Jednocześnie w swoich gabinetach pełnił funkcje ministra finansów (1959–1964, 1969–1974)), ministra spraw zagranicznych i sprawiedliwości (1964–1967), ministra skarbu (1964–1969), ministra służb publicznych (1967–1969), ministra kultury (1969–1974). W 1974 został członkiem Izby Deputowanych i liderem opozycji. Chadecy powrócili do władzy po kolejnych wyborach, od lipca 1979 do lipca 1984 Pierre Werner ponownie zajmował stanowisko premiera.

W latach 60. pracował wraz z Jeanem Monnetem nad koncepcją funkcjonowania Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej. W 1970 zaproponował plan, nazwany od jego nazwiska planem Wernera, dotyczący europejskiej unii monetarnej, który został wykorzystany blisko dwie dekady później przy wprowadzaniu waluty euro.

W 1984 wycofał się z aktywności politycznej, przewodniczył radom dyrektorów CLT i SES. Od 1939 jego żoną była Henriette Pescatore, która zmarła w 1984. Miał trzech synów i dwie córki.

Bibliografia[edytuj]