Pierre Woodman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pierre Woodman
Ilustracja
Pierre Woodman (2006)
Prawdziwe imię i nazwisko Pierre André Gerbier
Data i miejsce urodzenia 29 kwietnia 1963[1]
Owernia[1], Francja
Używane pseudonimy Jean-Paul Bouchet; Pierre Boismonsieur
Narodowość francuska[1]
Wzrost 185[1] cm
Masa ciała 85 kg
Kolor włosów brązowy (łysy)
Kolor oczu niebieskie

Pierre Woodman (ur. 29 kwietnia 1963 w Owernii) – francuski fotograf, reżyser, producent filmowy i aktor filmów pornograficznych[2][3][4][5].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Owernii[6][7], w centralnej Francji w skromnej rodzinie. Nazwisko Woodman w rzeczywistości jest pseudonimem, pochodzącym z czasów dzieciństwa, gdy mieszkał w lesie. Jego szkolni koledzy nazywali go "człowiekiem lasu", a następnie "The Woodman". W wieku szesnastu lat dorabiał jako barman, sprzedawca i magazynier. Mając siedemnaście lat wstąpił do armii. W 1983 roku został zawodowym policjantem[8]. Podczas pobytu w Las Vegas romansował z córką policjanta Jennifer Marie Massoli, która potem została amerykańską aktorką filmów porno.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

W 1986 roku rozpoczął karierę jako fotograf mody. W 1989 roku pracował jako reporter magazynu "Hot Video"[9].

W latach 1992-2000 pracował dla wytwórni filmów pornograficznych Private Media Group, dla której wyreżyserował wysokobudżetowe produkcje: dwuczęściowy Żigolo (The Gigolo, 1995) oraz trylogię Wieżowiec (Tower, 1995) nawiązującą do thrillera Phillipa Noyce'a Sliver z Sharon Stone i Williamem Baldwinem, Piramida (Pyramid, 1996; dochód: 1,2 mln$)[1] i Tatiana (1998, 1999; dochód: 600 000 $) i Riwiera (2001, dochód: 450 000 $).

W 1997 roku rozpoczął realizację swojej serii Casting X[10], ilustrowanej wywiadami i pokazującej kulisy kręcenia filmów pornograficznych m.in. z Sophie Evans (1997), Nikki Anderson (1997), Silvią Saint (1998 i Dorą Venter (1999).

W 1999 roku zaczął realizować sceny filmowe w stylu gonzo w serii Superfuckers. Pod koniec 1999 roku otrzymał propozycję współpracy od Larry'ego Flynta, właściciela wydawnictwa Larry Flynt Publications (LFP) i wydawcy Hustler Magazine. W 2000 podpisywał umowę o pracę z Hustlerem.

Wystąpił w hiszpańskim filmie Dziwka (Yo puta/The Life: What's Your Pleasure?, 2004) wg powieści Isabel Pisano z Denise Richards, Daryl Hannah i Joaquimem de Almeidą. Pracował jako fotograf dla różnych magazynów mody, takich jak Vogue, Blast, Issue i Numero.

W latach 2005-2006 związał się ponownie z Private Media Group. Z budżetem 540 tys. euro zrealizował trylogię Sex City (2006), pornograficzną wersję Sin City: Miasto grzechu Roberta Rodrigueza wg trzech komiksów Franka Millera z serii Sin City. Po pięciu tygodniach film stał się najlepiej sprzedającym się w historii pornobiznesu. W sierpniu 2006 roku z budżetem w wysokości 800 tys. euro podjął się realizacji megaprodukcji kolejnej trylogii Xcalibur: The Lords of Sex (2007), pornograficznej wersji filmu fantasy Excalibur, gdzie wzięło udział 40 aktorek i 35 aktorów. Film przyniósł nagrody Ninfa 2007 na Festiwalu Kina Erotycznego w Barcelonie w kategorii najlepsza scenografia dla Thomasa Scriffony i najlepsza gwiazdka za rolę przyjaciółki Zeliny dla Divinity Love[11].

W 2006 roku został szefem własnej wytwórni Woodman Entertainment, która zlokalizowana jest w centrum Barcelony[12]. 25-28 marca 2009 gościł w Bułgarii na Sofia Eros Show 2009[13].

W 2009 roku stacja telewizyjna HBO zrealizowała film dokumentalny A Pierre Woodman-sztori[14]. Wziął udział w filmie Christophera Clarka DXK (DXK, David Sex King, 2011)[15], inspirowanym oskarżeniem o napastowanie seksualne Dominique'a Strauss-Kahna, oraz krótkometrażowym filmie fantasy Notre héritage (Our Legacy, 2016)[16].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Był trzykrotnie żonaty, ma dwoje dzieci, rozwiedziony z aktorką porno Tanią Russof, od 2002 roku związany z fotomodelką Sophie Paris.

Nagrody i nominacje[edytuj | edytuj kod]

Rok Nagroda Kategoria Film Rezultat
1996 Hot d'Or Najlepszy scenariusz Żigolo (Private Film 27: The Gigolo, 1995) Wygrana
AVN Award Najlepsza zagraniczna realizacja Wieżowiec (The Tower, Parts 1, 2 & 3, 1995) Wygrana
1997 Hot d'Or Najlepszy europejski reżyser Piramida (Pyramid, 1996) Wygrana
Platynowy film Ścigana 1 (Private Gold 22: The Fugitive 1, 1997) Wygrana
AVN Award Najlepsza zagraniczna realizacja Private Gold 11: The Pyramid 1 (1996) Wygrana
1998 Hot d'Or Najlepszy europejski reżyser[17] Wygrana
AVN Award Najlepszy reżyser zagraniczny Ścigana 1 (Private Gold 22: The Fugitive 1, 1997) i Ścigana 2 (Private Gold 23: The Fugitive 2, 1997) Wygrana
1999 Najlepsza realizacja zagraniczna Tatiana 1, 2 & 3 (1998) Wygrana
2000 Hot d'Or Najlepszy film europejski[18] Safe Sex (1999)/Sex Therapy (1999) Nominacja
2001 Hot d'Or Najlepszy reżyser Obłęd 1 (Private Gold 41: Madness 1, 2000) Wygrana
2003 Ninfa[19] Nagroda specjalna organizacji Ninfa Wygrana
2004 Nagroda za osiągnięcia[20] Wygrana
2007 AVN Expo Najlepszy reżyser zagraniczny Wygrana
Ninfa Najlepszy reżyser wybrany przez publiczność[19] - Wygrana
2008 XBIZ Award Zagraniczny reżyser roku - Nominacja
2009 AVN Award Najlepszy reżyser produkcji zagranicznej[21] Xcalibur 3: The Lords of Sex Nominacja

Wybrana filmografia[edytuj | edytuj kod]

  • 1995: Wieżowiec 1 (Private Film 20: Tower)
    Woodman z Larrym Flyntem
  • 1995: Wieżowiec 2 (Private Film 21: Tower 2)
  • 1995: Żigolo (Private Film 27: The Gigolo 1)
  • 1995: Żigolo 2 (Private Film 28: The Gigolo 2)
  • 1996: Piramida 1 (Private Gold 11: Pyramid 1)
    Pierre Woodman z Sophie Paris
  • 1996: Piramida 2 (Private Gold 12: Pyramid 2)
  • 1996: Piramida 3 (Private Gold 13: Pyramid 3)
  • 1997: Ścigana 1 (Private Gold 22: The Fugitive 1)
  • 1997: Ścigana 2 (Private Gold 23: The Fugitive 2)
  • 1998: Tatiana 1 (Private Gold 26: Tatiana 1)
  • 1999: Tatiana 2 (Private Gold 27: Tatiana 2)
  • 1999: Tatiana 3 (Private Gold 28: Tatiana 3)
  • 2000: Obłęd (Private Gold 41: Madness 1)
  • 2000: Obłęd 2 (Private Gold 42: Madness 2)
  • 2001: Riwiera 1 (Private Gold 44: Riviera 1)
  • 2001: Riwiera 2 (Private Gold 45: Riviera 2)
  • 2001: Riwiera 3 (Private Gold 46: Riviera 3)
  • 2001: Dziwki (Private Gold 47: Bitches)
  • 2001: Egzotyczne iluzje 1 (Private Gold 49: Exotic Illusions 1)
  • 2001: Egzotyczne iluzje 2 (Private Gold 50: Exotic Illusions 2)
  • 2006: Seks miejski 1 (Private Gold 78: Sex City 1)
  • 2006: Seks miejski 2 (Private Gold 80: Sex City 2)
  • 2006: Seks miejski 3 (Private Gold 82: Sex City 3)
  • 2007: Xcalibur: Władcy seksu 1 (Xcalibur)
  • 2007: Xcalibur: Władcy seksu 2 (Xcalibur 2)
  • 2007: Xcalibur: Władcy seksu 3 (Xcalibur 3)

Przypisy

  1. a b c d e Pierre Woodman (ang.). FanPix.Net. [dostęp 2017-09-13].
  2. Pierre Woodman (ang.). Listal. [dostęp 2016-11-06].
  3. Natalia Antonova (2016-04-28): Russia's porn stars aren't just hot, they're also ostracised and exploited (ang.). openDemocracy. [dostęp 2016-11-06].
  4. Eric Martin (2012-10-16): Les vérités de Pierre Woodman, producteur-réalisateur de films pornos (fr.). Nouvelle de France. [dostęp 2016-11-06].
  5. Personalidade: Pierre Woodman (França) (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2017-09-13].
  6. Pierre Woodman (cz.). FDb.cz. [dostęp 2016-11-06].
  7. Pierre Woodman (cz.). Osobnosti.cz. [dostęp 2016-11-06].
  8. Peggy Sastre (2013-12-19): Porno : pourquoi il fallait dénoncer le réalisateur Pierre Woodman et ses méthodes (fr.). Le Nouvel Observateur. [dostęp 2016-11-06].
  9. Pierre Woodman (cz.). ČSFD.cz. [dostęp 2016-11-06].
  10. Massimiliano Parente (2016-10-06): Il porno candore di Mario Desiati «profana» Pasolini (wł.). IlGiornale.it. [dostęp 2016-11-06].
  11. 2004 Award winners & nominees (ang.). FICEB. [dostęp 2016-11-06].
  12. Pierre Woodman, Rose Delight si Gina Devine vin la Eros Show 2012! (rum.). Cinefan.ro. [dostęp 2016-11-06].
  13. Ivan Dikov (2009-03-29): French Porn Producer Pierre Woodman: Sex Is Still Taboo in Bulgaria (ang.). Novinite. [dostęp 2016-11-06].
  14. A Pierre Woodman Sztori (2009) (rum.). CineMagia.ro. [dostęp 2016-11-06].
  15. Pierre Woodman (fr.). AlloCiné. [dostęp 2016-11-06].
  16. Notre Héritage (niem.). Berlinale.de. [dostęp 2016-11-06].
  17. Hot d'Or 1998 Winners (ang.). hotdor.org. [dostęp 2016-11-06].
  18. 2000 Hot D'or Nominations Are In (ang.). avn.com. [dostęp 2017-08-01].
  19. a b Joanne Cachapero (2007-10-09): Barcelona Film Fest Winners (ang.). XStarsNews. [dostęp 2016-11-06].
  20. Winners of the 2007 FICEB Ninfa Awards (hiszp.). XStarsNews. [dostęp 2016-11-06].
  21. Complete list of nominees for the 2009 AVN Adult Movie Awards (ang.). pornstarbabylon.com. [dostęp 2017-10-14].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]