Pietas

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pietas
personifikacja przywiązania, pobożności i sumienności
Ilustracja
Pietas na monecie cesarzowej Teodory
Występowanie mitologia rzymska
Atrybuty róg obfitości, bocian

Pietas – rzymska personifikacja przywiązania, pobożności i sumienności. Łączona z legendą o Caritas Romana[1].

Jej atrybutami były róg obfitości oraz bocian[2]. Na rewersach monet przedstawiano ją zazwyczaj jako matronę palącą kadzidło na ołtarzu, często w towarzystwie dzieci. Posiadała swoją świątynię na Forum Olitorium, wzniesioną około 191 p.n.e.[1]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Mała encyklopedia kultury antycznej. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1983, s. 590. ISBN 83-01-03529-3.
  2. Joël Schmidt: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Katowice: Wydawnictwo "Książnica", 1996, s. 246. ISBN 83-7132-266-6.