Pietro Luigi Carafa (1677–1755)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pietro Luigi Carafa
Kardynał biskup
Ilustracja
Kraj działania  Państwo Kościelne
Data i miejsce urodzenia 4 lipca 1677
Neapol
Data i miejsce śmierci 15 grudnia 1755
Rzym
Dziekan Kolegium Kardynalskiego
Okres sprawowania 9 kwietnia 1753 – 15 grudnia 1755
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Kreacja kardynalska 20 września 1728
Benedykt XIII
Kościół tytularny S. Lorenzo in Panisperna
S. Prisca
Sukcesja apostolska
Konsekrator Francesco Pignatelli
Współkonsekratorzy Francesco Maria Federico Carafa
Oronzio Filomarini

Pietro Luigi Carafa (ur. 4 lipca 1677 w Neapolu, zm. 15 grudnia 1755 w Rzymie) – włoski kardynał. Pochodził z tej samej rodziny co szesnastowieczny papież Paweł IV i 13 innych kardynałów.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył rzymski uniwersytet La Sapienza, uzyskując tytuł doktora obojga praw w 1694. W 1713 został tytularnym arcybiskupem Larissy i nuncjuszem apostolskim w Toskanii. W 1717 został wezwany z powrotem do Rzymu i mianowany sekretarzem Kongregacji Rozkrzewiania Wiary, a w 1724 – Kongregacji ds. Biskupów i Zakonów. Kreowany kardynałem na konsystorzu we wrześniu 1728 przez papieża Benedykta XIII. Uczestniczył w konklawe w 1730 i 1740. Krótko po tym drugim konklawe uzyskał promocję do diecezji podmiejskiej Albano. Biskup Porto i wicedziekan kolegium kardynałów 1751-53. Kardynał-dziekan i biskup Ostii od 1753 aż do śmierci. Zmarł w wieku 78 lat.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]