Pietropawłowsk (Kazachstan)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pietropawłowsk
Петропавл
Ilustracja
Meczet w Petropawłowsku
Herb
Herb
Państwo  Kazachstan
Obwód północnokazachstański
Zarządzający Zhumabekow Bulat Serikowich (w jęz. ang.)
Powierzchnia 224,9 km² km²
Wysokość 568 m n.p.m.
Populacja (2020)
• liczba ludności

219 231
Nr kierunkowy +7-7152
Kod pocztowy 150001-150013
Tablice rejestracyjne 15
Położenie na mapie Kazachstanu
Mapa lokalizacyjna Kazachstanu
Pietropawłowsk
Pietropawłowsk
Ziemia54°53′N 69°10′E/54,883333 69,166667
Strona internetowa

Pietropawłowsk[1] (kaz. Петропавл, Petropawł; ros. Петропавловск, Pietropawłowsk) – najbardziej wysunięte na północ 267-letni regionalny centrum Kazachstanu, znajdującym się w północnym Kazachstanie, 40 km na południu od granicy z Rosją i 428 km na północ od stolicy Nur-Sultanu (była Astana), 278 km na zachód od Omska i 273 km na południowy wschód od Kurganu. Populacja Pietropawłowska na początku 2020 roku wynosi 219 231 osób. Miasto zajmuje powierzchnię 224,91 km^2. Jest jedyną większą miejscowością leżącą przy trasie M51.

Fizyczna, geograficzna charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Położenie geograficzne[edytuj | edytuj kod]

Pietropawłowsk położony jest w południowo-zachodniej części Niziny Zachodniosyberyjskiej, na prawym brzegu rzeki Iszim, najdłuższego dopływu Irtyszu. Niedaleko Pietropawłowska znajduje się wiele jezior i zatok, między innymi: Jezioro Bolszoje Beloe (ros. Большое Белое; pol. duże białe), Jezioro Piostroje (ros. Пестрое; pol. różnokolorowe, bo jest to woda stojąca z kwitnącymi wodnymi roślinami), jeziora Kisztibisz - pierwsze, 2, 3 i 4, Jezioro Maloje Beloe (ros. Малое Белое; pol. małe białe) i Jezioro Gorkoje (ros. Горькое; pol. gorzkie). Również na terenie miasta można znaleźć niewielkie lasy, składające się głównie z brzóz, są też nasadzenia sosny.

Klimat[edytuj | edytuj kod]

Klimat jest ostro kontynentalny, ze znacznymi wahaniami temperatury (zima-lato). Wiosną panuje mokra, śliska pogoda, z wieloma słonecznymi dniami. Lata są częściowo gorące (t°C 28-31 przez 2-5 dni), z przewagą przejrzystej, często suchej pogody; w niektórych latach deszcze mogą mieć różną częstotliwość, od rzadkich do przechodzenia w pochmurne i deszczowe lato. Pora deszczowa zaczyna się od sierpnia do września. Jesienią pogoda jest od bezchmurnej na początku sezonu do pochmurnej w październiku i listopadzie, obszar ten charakteryzuje się jesiennym okresem od jednego do dwóch tygodni z ciepłą i suchą pogodą oraz bezchmurnym niebem, w środku pochmurnej i zimnej jesieni tzw. „babskie lato” inaczej "surowa kobieta". Zima jest mroźna i długa (ponad 5 miesięcy), ze stabilną pokrywą śnieżną do średnio 40-50 cm, z przewagą słonecznej, ale bardzo zimnej pogody (-25 - -34°C), z zamieciami śnieżnymi i zlodowaceniami ziemi. Wiosenna i jesienna minusowa temperatura często się powraca, nawet po +10°C temperaturze.

  • Średnia roczna temperatura powietrza wynosi 2,2 ° C.
  • Względna wilgotność powietrza - 73,8%.
  • Średnia prędkość wiatru wynosi 4,3 m/s. W okresy zimy może dochodzić do 20-25 m/s.
  • Średnie roczne opady wynoszą 345 mm.

Skład narodowy (etniczny)[edytuj | edytuj kod]

Rosjanie - 129 970 osób. (59,28%)

Kazachowie - 65 739 osób. (29,99%)

Tatarzy - 6 573 osób. (3,00%)

Ukraińcy - 4500 osób. (2,05%)

Niemcy - 4 237 osób. (1,93%)

Polacy - 1036 osób. (0,47%)

Białorusini - 969 osób (0,44%)

Azerbejdżanie - 931 osób. (0,42%)

Ormianie - 921 osób. (0,42%)

Tadżykowie - 886 osób (0,40%)

Uzbekowie - 275 osób (0,13%)

i inne - 3194 osób. (1,46%)

Razem - 219 231 mieszkańców.

  • Kupcy rosyjskie zamieszkali Pietropawłowsk, bo miasto po utracie swojej pierwszej funkcji ochronnej zostało ważnym punktem handlowem.
  • Polacy, Niemcy okazały się na terenie północnego Kazachstanu w 1936-1945 po wymuszonej deportacji stalińskiej.

Polacy na terenie wschodniej Polski uważane były przez Stalina jako możliwe zdrajcy, szpiegi, które chętnie mogliby nawiązać kontakt z Niemcami Nazistkowskimi (Hitlerowskimi) i pomóc im w walce przeciwko ZSSR. Dlatego zostały wysłane pociągami bydlęcymi bez okien i miejsc siedzących do długotrwałej podróży do stepy północnokazachstańskiej. Po przybyciu nie otrzymali nic. Spotkały ich patyki wkopane w ziemię z numerkami, co oznaczało ich obowiązkowe miejsce zamieszkania. Ludzie wykopywali swoje "domy" w ziemie, a dachem była zwykła trawa stepowa. Ważną rolę odegrali Kazachowie, którzy pomagali z jedzeniem i innymi materiałami podczas wędrówki koczewniczej jurtą w celach przeprowadzenia bydła (głównie koni).

Symbole miasta[edytuj | edytuj kod]

Herb Pietropawłowsku[edytuj | edytuj kod]

Przedrewolucyjny herb Pietropawłowska

Pierwszy herb miasta powiatowego Pietropawłowsk w prowincji Tobolsk został zatwierdzony 7 września 1842 r. (Ustawa nr 16351): W górnej połowie herbu znajduje się herb Tobolski. Na dole „na srebrnym polu na górze, wielbłąd załadowany dwiema belami (kazachskimi torbami skórzanymi dla przygotowania ajranu lub zwykłych torb) w pogotowiu i prowadzony na linie przez Azjatę”.

Nowoczesny herb Pietropawłowska

Nowoczesny herb wykonany jest w formie koła z tradycyjnym kazachskim ornamentem na obwodzie i jest stylizowaną tarczą scytyjską. Szanyrak wpisuje się w ornament herbu, który dzieli okrąg na 4 części, z których każda przedstawia 4 główne elementy, które charakteryzują Pietropawłowsk na początku XXI wieku. W górnym sektorze znajduje się klucz - symbol położenia geograficznego miasta, „Północna Brama Kazachstanu”. Następnie pojawia się snop pszenicy, który jest ważny dla miasta rolnictwa i zakładów przetwórstwa rolnego. W dolnej części przedstawiono otwartą książkę, która symbolizuje wysoki poziom kulturalno-oświatowy miasta. Następnym sektorem jest przekładnia - przemysł i produkcja. Całość dopełnia wstążka z nazwą miasta w języku państwowym.

Religia[edytuj | edytuj kod]

Tradycyjne wyznania Pietropawłowska to islam i chrześcijaństwo.

Na początku XX wieku w Pietropawłowsku było sześć kamiennych i trzy drewniane meczety. Pierwszy kamienny meczet został zbudowany pod górą za zgodą cesarzowej Katarzyny II w 1795 roku. Szósty kamienny meczet został zbudowany przez kupca Valita Jangurazowa i jego syna w 1882 roku. Oprócz meczetu podgórskiego, w osadzie tatarskiej, sąsiadującej od strony zachodniej z centrum miasta, zbudowano pięć pozostałych meczetów kamiennych. Jeden z nich znajduje się na cmentarzu muzułmańskim w centrum miasta, który został zamknięty w 1849 roku. Do początku XXI wieku w mieście w różnym stopniu zachowało się pięć kamiennych meczetów z sześciu i żaden z trzech drewnianych meczetów, które funkcjonowały na początku wieku.

Kultura[edytuj | edytuj kod]

Domy kupców w stylu "sybirski rokoko"[edytuj | edytuj kod]

Korzystne położenie geograficzne uczyniło Pietropawłowsk jednym z największych ośrodków handlowych. Z dokumentów archiwalnych wynika, że ​​„w 1777 r. W twierdzy św. Piotr sprzedawał towary na stepy bardziej niż w twierdzach Ust-Kamenogorsk, Semipalatinsk, Yamyshev i Omsk razem wziętych. Kupcy wnieśli znaczący wkład w wygląd architektoniczny Pietropawłowska. Ich domy i sklepy wciąż zdobią ulice miasta. Znajdują się one głównie na lokalnym Arbacie - ulicy Konstytucji Kazachstanu. Prawie wszystkie z nich należą do budynków z końca XIX - początku XX wieku.

  • Jednym z nich jest dom kupca Arkela i sklep kupca Strełowa. Teraz w tym budynku z czerwonej cegły znajduje się Regionalne Muzeum Historii i Wiedzy Lokalnej Północnego Kazachstanu. W XIX wieku na piętrze domu kupieckiego Arkela znajdował się hotel, a na parterze sklep z gotową odzieżą. Podobnie jak wiele starych budynków w Pietropawłowsku, jest owiany legendami. Według niepotwierdzonych doniesień, w czasach radzieckich z balkonu domu tego kupca przewodniczący Wszechrosyjskiego Centralnego Komitetu Wykonawczego Michaił Kalinin wygłosił przemówienie o pomocy głodującym ludziom w Moskwie i Leningradzie.
  • Dom przewodniczącego rady miejskiej V.I. Cheremisinowa został zbudowany w 1895 roku. Do 1917 r. W budynku mieścił się warsztat kupiecki. Czeremisinow jest znany z podpisania umowy z niemiecką firmą handlową „Zinger & K°” na sprzedaż maszyn do szycia i drukowania. Do Pietropawłowska przybył z prowincji Permi. W wieku 30 lat miał wówczas przyzwoity kapitał, zbudował własny dom i sklep. W branżowych i przemysłowych podręcznikach z początku XX wieku był jednym z pierwszych na listach handlarzy herbatą, cukrem i innymi produktami przemysłowymi. Obecnie w budynku działa stomatologia regionalna.

Teatry[edytuj | edytuj kod]

Regionalny Kazachski Teatr Muzyczny i Dramatyczny im Sabita Mukanowa[edytuj | edytuj kod]

Przedstawienia są w języku kazachskim. Widzowie rosyjskojęzyczni otrzymują słuchawki. Słuchawki wpinane są w podłokietnik krzesła. Dzięki temu widz może zrozumieć przemówienie kazachskojęzycznych aktorów. Adres: ulica Zh. Zhabaeva, 195. Telefony: 41-25-32, 41-15-51.

Regionalny teatr lalek[edytuj | edytuj kod]

Działa od lutego 1991 roku. Znajduje się w budynku przy ulicy Wasiljewa 69. Oprócz przedstawień dziecięcych pokazywano tam filmy, odbywają się imprezy sylwestrowe.

Regionalny Rosyjski Teatr Dramatyczny im. N. Pogodina[edytuj | edytuj kod]

Od 1986 roku teatr nosi imię radzieckiego dramaturga, laureata Nagrody Lenina, N.F.Pogodina. Na scenie odbywają się przedstawienia dla dzieci (rano) i dorosłych (wieczorem). W ramach teatru działa studio teatralne dla młodych aktorów. Adres: Ulica Konstytucji Kazachstanu, 1.

Muzea[edytuj | edytuj kod]

Regionalne Muzeum Historii i Wiedzy Lokalnej Północnego Kazachstanu[edytuj | edytuj kod]

Otwarty w 1924 roku. W holu muzeum na całej ścianie duża mapa regionu Północnego Kazachstanu. W muzeum można zobaczyć zabytki starożytności i nowoczesności. Flora i fauna regionu północnego Kazachstanu jest bardzo bogato reprezentowana na parterze w postaci wypchanych zwierząt na tle ich naturalnego środowiska.

Są militaria, jurty, kazachskie ubrania narodowe, departament poświęcony prezydentowi N. Nazarbayevowi.

Regionalne Muzeum Sztuk Pięknych Północnego Kazachstanu[edytuj | edytuj kod]

Otwarte w 1989 roku. Muzeum posiada wystawy stałe, czasem odbywają się wystawy (np. zwierząt egzotycznych, jurajskich pomników, woskowe lalki i postaci). Na przykład wystawy artysty Krestnikova, rysunki dzieci.

Filharmonia Regionalna Północnego Kazachstanu[edytuj | edytuj kod]

Otwarta w 1965 roku na bazie biura koncertowo-rozrywkowego Miejskiego Pałacu Kultury.

Sport[edytuj | edytuj kod]

Transport[edytuj | edytuj kod]

Przypisy i oryginalne linki w języku rosyjskim[edytuj | edytuj kod]

  1. Nazwa zalecana przez KSNG [1]

https://www.inform.kz/ru/kupecheskiy-petropavlovsk_a3052062 https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%9A%D0%B0%D0%B7%D0%B0%D1%85%D1%81%D0%BA%D0%B8%D0%B9_%D0%BC%D1%83%D0%B7%D1%8B%D0%BA%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D0%BD%D0%BE-%D0%B4%D1%80%D0%B0%D0%BC%D0%B0%D1%82%D0%B8%D1%87%D0%B5%D1%81%D0%BA%D0%B8%D0%B9_%D1%82%D0%B5%D0%B0%D1%82%D1%80_%D0%B8%D0%BC%D0%B5%D0%BD%D0%B8_%D0%A1._%D0%9C%D1%83%D0%BA%D0%B0%D0%BD%D0%BE%D0%B2%D0%B0

{{Kontrola autorytatywna}} Nieznane pola: "WORLDCATID".