Pikowanie (manewr lotniczy)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pikowanie, nurkowanie (lot nurkowy) – manewr lotniczy (lub figura akrobacji lotniczej) polegający na zdecydowanym obniżeniu nosa samolotu poniżej horyzontu, co prowadzi do szybkiego spadku wysokości lotu i równie szybkiego wzrostu prędkości. W „klasycznym” ujęciu oś podłużna maszyny jest prostopadła do ziemi. Stosowany jest w sytuacjach związanych bądź z potrzebą utraty wysokości, lub nabrania prędkości, także w czasie walki powietrznej, ale zasadniczo ogranicza się jego stosowanie do pokazów lotniczych.

W czasie lotu nurkowego i podczas wyprowadzania z niego na pilota i na elementy samolotu oddziaływają znaczne przeciążenia. W związku z tym poszczególne rodzaje i typy statków powietrznych, ze względu na swoją wytrzymałość , mają określoną prędkość dopuszczalną w locie nurkowym[1]. Do zmniejszenia prędkości w locie nurkowym i ułatwienia wyprowadzenia z niego samolotu stosuje się hamulce aerodynamiczne.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jerzy Domański: 1000 słów o samolocie i lotnictwie. Warszawa: Wydawnictwo MON, 1974, s. 209. (pol.)