Pimen (Zainea)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pimen
Vasile Zainea
Arcybiskup Suczawy i Radowców
Kraj działania  Rumunia
Data i miejsce urodzenia 25 sierpnia 1929
Greabănu
Arcybiskup Suczawy i Radowiec
Okres sprawowania od 1991
Wyznanie prawosławne
Kościół Rumuński Kościół Prawosławny
Inkardynacja Archieparchia Suczawy i Radowców
Śluby zakonne 10 marca 1951
Diakonat 1951
Prezbiterat do 1961
Nominacja biskupia 10 stycznia 1982
Chirotonia biskupia 24 stycznia 1982
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 24 stycznia 1982
Miejscowość Suczawa
Miejsce Monaster św. Jana Nowego
Konsekrator Justyn
Współkonsekratorzy Diodor, Teoktyst (Arăpaşu), Eutymiusz (Luca), Roman (Stanciu)

Pimen, imię świeckie Vasile Zainea (ur. 25 sierpnia 1929 w Greabănu) – rumuński biskup prawosławny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył liceum w Rymniku i seminarium duchowne dla mnichów przy monasterze Neamţ, w którym uczył się w latach 1948–1951. 10 marca 1951 złożył wieczyste śluby mnisze w tymże klasztorze. W tym samym roku został wyświęcony na hierodiakona. Od 1951 do 1952 wykładał w szkołach teologicznych dla mnichów przy monasterach Neamţ i Putna, a następnie w latach 1952–1953 wykładowcą w seminarium, które sam ukończył[1].

Naukę teologii kontynuował w Instytucie Teologicznym Uniwersytetu w Bukareszcie, gdzie uzyskał dyplom końcowy w 1957. W tym samym roku mianowano go przełożonym monasteru Putna z godnością ihumena, którą sprawował przez cztery lata. W latach 1961–1962 służył jako kapłan w Văratec, a następnie przez dwa lata w Durău, po czym wrócił do monasteru Putna i żył tam przez kolejne dziesięć lat. W 1966 otrzymał godność protosyngla, a w 1975 – archimandryty. Od 1974 do 1978 był przełożonym monasteru św. Jana Nowego w Suczawie. W latach 1976–1977 przebywał na specjalistycznym stypendium w Kolonii[1].

Po powrocie do Rumunii, w 1979, został egzarchą (dziekanem) monasterów w archieparchii Jass, którym pozostawał przez trzy lata. 10 stycznia 1982 został nominowany na biskupa suczawskiego, wikariusza archieparchii Jass. Jego chirotonia biskupia odbyła się 24 stycznia tego samego roku[1].

W 1991 został ordynariuszem nowo erygowanej eparchii Suczawy i Radowców. Został intronizowany na urząd 3 marca 1991 w katedralnej cerkwi w Suczawie w kompleksie monasteru św. Jana Nowego[1].

Autor szeregu publikacji z dziedziny ikonologii[1].

W 2007 Narodowa Rada Badań Archiwów Securitate podała, iż biskup Pimen był współpracownikiem Securitate. Duchowny zaprzeczał stawianym mu zarzutom[2]. W 2011 Najwyższy Sąd Apelacyjny w Bukareszcie ogłosił, iż Pimen (Zainea), będąc przełożonym monasteru w Suczawie, w 1975 podjął współpracę z Securitate jako informator o pseudonimach Sidorovic i Petru. Dwa lata później został informatorem wewnętrznym o pseudonimie Petru. Duchowny oznajmił, że nie będzie odwoływał się od orzeczenia, zakwestionował jednak zarówno treść wyroku, jak i wiarygodność dokumentów, które uznano za obciążające go dowody w sprawie[3]. Ostatecznie złożył jednak skargę kasacyjną, która została oddalona[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Pimen Zainea
  2. a b ÎCCJ a decis că ÎPS Pimen a colaborat cu Securitatea; hotărârea este definitivă
  3. [adevarul.ro/news/societate/arhiepiscopul-pimen-hirotonisit-justitie-informator-1_50ad99b47c42d5a66397f48f/index.html Arhiepiscopul Pimen, hirotonisit de Justiţie ca informator]


Poprzednik
Powstanie eparchii
Biskup Suczawy i Radowców
od 1991
Następca
Nadal sprawuje urząd