Pino Palladino

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pino Palladino
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 17 października 1957
Cardiff
Instrument gitara basowa
Gatunek Rock
Blues
R&B
Aktywność od 1978
Współpracownicy
The Who
John Mayer Trio
Genesis
Eric Clapton
Jeff Beck
David Gilmour
Instrument
Fender Pino Palladino Signature Precision Bass
Fender Jaguar Bass
Musicman Stingray Fretless
Strona internetowa

Pino Palladino (ur. 17 października 1957 w Cardiff, Wielkiej Brytanii) – brytyjski basista pochodzenia włoskiego. Palladino początkowo grał rock, blues i R&B, w latach 80. stał się jednym z najpopularniejszych i najbardziej poszukiwanych muzyków sesyjnych grając na basie bezprogowym. Był członkiem wielu zespołów muzycznych, aktualnie występuje z John Mayer Trio i The Who.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Palladino grał od 14 roku życia na gitarze elektrycznej, trzy lata później rozpoczął grę na gitarze basowej. W 1978 roku stał się członkiem Jools Holland’s Band i nagrał z nimi album Jools Holland and His Millionairs. Współpraca ta przyniosła mu sławę i w latach 80. i Palladino rozpoczął pracę między innymi z Davidem Gilmourem, Tears for Fears i Donem Henleyem. Występował też z grupami Pink Floyd i Queen. W latach 90. rozszerzył swój repertuar o grę na gitarze basowej z bontem, w zależności od utworu 4- lub 6-strunowej. Najbardziej znane były jego kooperacje z Melissą Etheridge, Richardem Wrightem, Eltonem Johnem i Erikiem Claptonem. Z Philem Collinsem utworzył przejściowo grupę, która zagrała wraz z Paulem McCartneyem, Erikiem Claptonem, Cliffem Richardem i innymi na jubileuszu 50-lecia koronacji królowej Elżbiety II[1].

John Mayer Trio[edytuj | edytuj kod]

Palladino i Steve Jordan znają i przyjaźnią się od lat 90., gdy obaj muzycy pracowali nad wspólnymi nagraniami studyjnymi. W styczniu 2005 roku Jordan miał wziąć udział u boku Johna Mayera i Willi Weeksa w koncercie charytatywnym Tsunami Concert of Hope na rzecz ofiar tsunami. Ponieważ Weeks nie mógł wystąpić, Jordan od razu zaproponował jako alternatywę Pino Palladino. W trójkę zagrali po raz pierwszy utwór „Bold as LoveHendrixa. Po koncercie Mayer, Jordan i Palladino doszli do wniosku, że fantastycznie ze sobą harmonizują i od razu zaplanowali wspólne tournée i wydanie CD.

Instrumenty[edytuj | edytuj kod]

Początkowo używał Palladino basu bezprogowego firmy MusicMan. W ostatnich latach grał na Fender Precision Bass[2] 61 Fiesta Red. Poza tym gra na Fender P-Bass 63, czarnym Fender Jaguar Bass (na turnee The Who), białym Moon Larry Graham Signature J-style Bass, Lakland Joe Osborn Signature J-style bass, nastrojonym na C#F#BE i 82 Squier Jazz Bass.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jools Holland and the Millionaires von Jools Holland (1981)
  • I, Assassin von Gary Numan (1982)
  • Doot-doot von Freur (1983)
  • North of a Miracle von Nick Heyward (1983)
  • Release von David Knopfler (1983)
  • No Parlez von Paul Young (1983)
  • Jools Holland meets Rock ‘a’ Boogie Billy von Jools Holland (1984)
  • Building the perfect beast von Don Henley (1984)
  • About Face von David Gilmour (1984)
  • Sob stories von Jacqui Brooks (1884)
  • The Secret of Association von Paul Young (1985)
  • White City von Pete Townshend (1985)
  • Tao von Rick Springfield (1985)
  • Famous People von Bill Sharp (1985)
  • Dream into action von Howard Jones (1985)
  • Ice on Fire von Elton John (1985)
  • Go West' von Go West (1985)
  • Bangs & Crashes' von Go West (1985)
  • Dangerous music' von Robin Georg (1985)
  • Dream Academy' von Dream Academy (1985)
  • Secret secrets von Joan Armatrading (1985)
  • Between Two Fires von Paul Young (1986)
  • Destiny' von Chaka Khan (1986)
  • Into the Light' von Chris DeBurgh (1986)
  • Dancin’ on the couch Go West (1987)
  • Shouting stage Joan Armatrading (1988)
  • Long hard look back Lou Gramm (1988)
  • The Seeds of Love von Tears for Fears (1989)
  • Surprise von Syd Straw (1989)
  • A Part Of Me von Sirima (1989)
  • Kite von Kristy MacColl (1989)
  • Cries & whispers von Robert Hart (1989)
  • Porcelain von Julia Fortham (1989)
  • Vol. 8 private collection von Duke Ellington (1989)
  • Bankstatement von Tony Banks (1989)
  • The end of the innocence von Don Henley (1989)
  • Journeyman von Eric Clapton (1989)
  • Working Girl (soundtrack)
  • But seriously von Phil Collins (1989)
  • Other Voices von Paul Young (1990)
  • Beauty von Ryuichi Sakamoto (1990)
  • En todos los sentidos von Eros Ramazzotti (1990)
  • Satellites von The Big Dish (1990)
  • 1234 Propaganda (1990)
  • Lips against the Steel Davida Knopflera (1990)
  • Oltre Claudio Baglioniego (1990)
  • Hearts & Flowers Joan Armatrading (1990)
  • Circle of One Olety Adams (1990)
  • Still Tony Banksa (1991)
  • The One Eltona Johna (1992)
  • White City Pete Townshenda (1993)
  • Broken China Ricka Wrighta (1996)
  • Deuces Wild BB Kinga (1997)
  • Emotional Bends Robbie McIntosh Band (1998)
  • Soul Maahn Wolf Mahn (1999)
  • Second Nature Dominica Millera (1999)
  • Voodoo D’Angelo (2000)
  • Soulmates Man Dokiego (2002)
  • Genesis Files Stevea Hacketta (2002)
  • Tieru Gabin Dabiré (2002)
  • Third World Dominica Millera (2004)
  • Try! Live in Concert z John Mayer Trio (2005)
  • Surprise Paula Simona (2006)
  • Continuum Johna Mayera (2006)
  • Where the light is John Mayer live in Los Angeles (2007)
  • Last Days at the Lodge Amos Lee (2008)

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]