Pionier (wojsko)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pionierżołnierz wojsk inżynieryjnych wyspecjalizowany w budowie mostów, sypaniu szańców i wszelkiego rodzaju robotach ziemnych. W niektórych armiach pionier jest odpowiednikiem sapera.

W dwudziestoleciu międzywojennym, w piechocie i kawalerii Wojska Polskiego II RP, istniały pododdziały pionierów. Na szczeblu pułku piechoty i kawalerii - pluton, a na szczeblu brygady kawalerii - szwadron.

19 września 1922 Minister Spraw Wojskowych zmienił nazwę „pluton (kompania, szwadron) techniczny” na „pluton (kompania, szwadron) pionierów” w etatach pokojowych i wojennych piechoty i jazdy, lecz nie zezwolił na używanie nazw „pionier”, „starszy pionier” w znaczeniu podobnym jak „saper”, „starszy saper”. Szeregowi plutonów pionierów mieli korzystać z nazw obowiązujących w piechocie lub jeździe[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dziennik Rozkazów M.S.Wojsk. Nr 38 z 19.09.1922 r., poz. 546.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mała Encyklopedia Wojskowa, tom II (K – P), Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1970, wyd. I