Piotr Żuk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Piotr Żuk
Data i miejsce urodzenia 14 marca 1972
Wrocław
doktor habilitowany nauk humanistycznych
Specjalność: socjologia polityki i ruchów społecznych
Alma Mater Uniwersytet Wrocławski
Uczelnia Uniwersytet Wrocławski
Okres zatrudn. od 2000

Piotr Żuk (ur. 14 marca 1972 we Wrocławiu[1]) – polski socjolog, specjalizujący się w socjologii polityki oraz ruchów społecznych; nauczyciel akademicki Uniwersytetu Wrocławskiego; polityk i samorządowiec, radny miejski i wojewódzki[2][3];

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Po ukończeniu nauki w Liceum Ogólnokształcące nr III im. Adama Mickiewicza we Wrocławiu rozpoczął studia w Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Wrocławskiego. Dyplom magistra socjologii uzyskał w 1996. W 2000 w macierzystej uczelni uzyskał z wyróżnieniem stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie socjologii na podstawie rozprawy pt. Ekolodzy, feministki, skłotersi. Socjologiczna analiza nowych ruchów społecznych w Polsce, której promotorem był prof. Wojciech Sitek. W 2009 w Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk humanistycznych zakresie socjologii na podstawie pracy pt. Struktura a kultura. O uwarunkowaniach orientacji emancypacyjnych w społeczeństwie polskim[4]. Niedługo potem otrzymał stanowisko profesora nadzwyczajnego i kierownika Zakładu Socjologii Sfery Publicznej w Instytucie Socjologii Uniwersytetu Wrocławskiego[2][5].

Zaangażowany w działalność społeczną. W okresie nauki w liceum założył Grupę Anarchistyczną im. Kropotkina. Był w tym czasie również aktywnym współpracownikiem prasy alternatywnej i anarchistycznej w Polsce[6]. W późniejszym okresie angażował się w działalność o charakterze antyfaszystowskim, antyklerykalnym i ekologicznym[7]. Działalność kontynuował w czasie studiów i podczas pisania rozprawy doktorskiej. W latach 2002–2006 był radnym Rady Miejskiej we Wrocławiu. Pracował tam w Komisji Kultury i Nauki oraz był wiceprzewodniczącym Komisji Współpracy z Zagranicą[3]. Z kolei w latach 2010-2014 zasiadał w Sejmiku Województwa Dolnośląskiego z ramienia Sojuszu Lewicy Demokratycznej. Był w nim członkiem Komisji Kultury, Nauki i Edukacji, a także wiceprzewodniczącym Komisji Współpracy Zagranicznej. W latach 2008-2016 felietonista tygodnika „Przegląd”[8].

Na skutek prowokacji z udziałem emerytowanych policjantów w 2013 prokuratura postawiła Piotrowi Żukowi 29 zarzutów popełnienia przestępstwa[9][10]. W maju 2018 „spośród 29 zarzutów sąd uznał za zasadnych tylko siedem. Zdaniem sądu, w tych siedmiu przypadkach profesor uzależnił zaliczenie przedmiotu lub postawienie wyższej oceny studentkom od spotkania z nim”[11]. „Sąd uznał, że należy w tej sprawie zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary. Bo nawet najłagodniejszy wyrok więzienia, nawet w zawieszeniu, były nazbyt surowy. Profesor będzie musiał tylko zapłacić grzywnę w wysokości 8 tysięcy złotych[12]. W lutym 2018 na kilka godzin przed terminem rozprawy w swojej sprawie Piotr Żuk został zatrzymany przez policję na polecenie Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze, pod pretekstem uwikłania w sprawę lekarza przeciwko, któremu prowadzono śledztwo. Jak się okazało po wielu miesiącach było to bezpodstawne zatrzymanie, gdyż wątek ten został umorzony z powodu braku jakichkolwiek dowodów winy[13]. W listopadzie 2018 sąd apelacyjny we Wrocławiu w pełni podtrzymał wyrok sądu okręgowego, który uniewinniał Piotra Żuka od najpoważniejszych zarzutów[14].

Dorobek naukowy[edytuj | edytuj kod]

Zainteresowania naukowe Piotra Żuka koncentrują się wokół zagadnień związanych z socjologią polityki oraz socjologią ruchów społecznych[2]. Publikował w wielu międzynarodowych pismach naukowych takich jak Economic and Labour Relation Review, Social Movement Studies, Critical Social Policy, Race and Class, Capital and Class, Society and Natural Resources[15]. Członek redakcji Economic Labour Relation Review, pisma akademickiego poświęconego prawom pracowniczym i analizom społeczno-ekonomicznym wydawanego przez Sage Publications we współpracy z Australian School of Business[16].

Do jego najważniejszych prac należą:

  • Społeczeństwo w działaniu, Warszawa 2001[17].
  • W poszukiwaniu innych światów. Europa, lewica, socjaldemokracja wobec zmian globalnych, Warszawa 2003[18].
  • Demokracja spektaklu? Kondycja polskiego życia publicznego 15 lat po zmianie systemowej, Warszawa 2004[19].
  • Dogmatyzm, rozum, emancypacja. Tradycje Oświecenia we współczesnym społeczeństwie polskim, Warszawa 2005[20].
  • My wrocławianie. Społeczna przestrzeń miasta, Wrocław 2006[21].
  • Media i władza. Demokracja, wolność przekazu i publiczna debata w warunkach globalizacji mediów, Warszawa 2006[22].
  • Europa w działaniu, Warszawa 2007[23].
  • Struktura a kultura. O uwarunkowaniach orientacji emancypacyjnych w społeczeństwie polskim, Warszawa 2007[24].
  • Spotkania z utopią w XXI wieku, Warszawa 2008[25].
  • Podziały klasowe i nierówności społeczne. Refleksje socjologiczne po dwóch dekadach realnego kapitalizmu w Polsce, Warszawa 2010[26].
  • O wspólnocie obywatelskiej w cieniu kapitalizmu, Warszawa 2011[27].
  • Kulturowo-polityczny avatar. Kultura popularna jako obszar konfliktów i wzorów społecznych, Warszawa 2013[28].
  • Kulturowo-społeczne uwarunkowania autorytaryzmu, Warszawa 2013[29].
  • Integracja europejska a zmiany kulturowe i społeczno-polityczne w Polsce, Warszawa 2015[30].
  • O kulturze protestu jako rdzeniu tradycji europejskiej, Warszawa 2015[31].
  • O kulturze strachu i przemyśle bezpieczeństwa, Warszawa 2015[32].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Data urodzenia na stronie Biblioteki Narodowej w Warszawie [on-line] [dostęp: 27.02.2014]
  2. a b c Piotr Żuk w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp: 27.02.2014]
  3. a b Biografia Piotra Żuka na jego prywatnej stronie [on-line] [dostęp: 27.02.2014]
  4. Piotr Żuk w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2019-05-22].
  5. Struktura organizacyjna IS UWr [on-line] [dostęp: 27.02.2014]
  6. Przegląd Anarchistyczny - Prasa anarchistyczna w PRL cz.2, www.przeglad-anarchistyczny.org [dostęp 2019-05-24].
  7. Wrocławska lewica jedzie do Niemiec blokować faszystów, „wroclaw.wyborcza.pl” [dostęp 2019-06-14] (pol.).
  8. Przegląd (archiwum): Piotr Żuk - felietony [dostęp 2019-05-24] (pol.).
  9. Podawał narkotyki i gwałcił, czyli jak załatwić profesora, „wyborcza.pl” [dostęp 2019-05-20] (pol.).
  10. Wirtualna Polska Media S.A., Ruszył proces Piotra Ż. oskarżonego o gwałt. Mężczyzna jest b. wykładowcą uniwersyteckim i radnym, „wiadomosci.wp.pl”, 30 marca 2016 [dostęp 2018-12-01] (pol.).
  11. Sąd: Profesor z Uniwersytetu Wrocławskiego nie gwałcił studentek, „Gazetawroclawska.pl” [dostęp 2019-05-20] (pol.).
  12. Sąd: Profesor z Uniwersytetu nie gwałcił studentek. Ten wyrok to porażka prokuratury, „Gazetawroclawska.pl” [dostęp 2019-05-20] (pol.).
  13. Marcin Rybak, Policja w tajemnicy nagrywała pacjentów lekarza w Dolmedzie. Doktor będzie oskarżony o korupcję, Gazeta Wrocławska, 18 października 2019 [dostęp 2019-12-02] (pol.).
  14. Były wykładowca Piotr Ż. nie gwałcił. Prawomocny wyrok, „wroclaw.wyborcza.pl” [dostęp 2018-11-29] (pol.).
  15. Publikacje pracownikow UWr., www.bu.uni.wroc.pl [dostęp 2018-06-13].
  16. The Economic and Labour Relations Review, „SAGE Publications Ltd” [dostęp 2018-06-13] (ang.).
  17. Piotr Żuk, Społeczeństwo w działaniu: ekolodzy, feministki, skłotersi: socjologiczna analiza nowych ruchów społecznych w Polsce, Wydawnictwo Naukowe Scholar, 2001, ISBN 83-88495-48-8.
  18. Piotr Żuk (red.), W poszukiwaniu innych światów: Europa, lewica, socjaldemokracja wobec zmian globalnych, Warszawa: Instytut Spraw Europejskich im. Ferdynanda Lassalle'a, 2003, ISBN 83-7383-019-7.
  19. Piotr Żuk (red.), Demokracja spektaklu?: kondycja polskiego życia publicznego 15 lat po zmianie systemowej, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar, 2004, ISBN 83-7383-097-9.
  20. Piotr Żuk (red.), Dogmatyzm, rozum, emancypacja : tradycje Oświecenia we współczesnym społeczeństwie polskim, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar, 2005, ISBN 83-7383-131-2.
  21. Piotr Żuk, Jacek Pluta (red.), My wrocławianie: społeczna przestrzeń miasta, Wrocław: Wydawnictwo Dolnośląskie, 2006, ISBN 83-7384-502-X.
  22. Piotr Żuk (red.), Media i władza : demokracja, wolność przekazu i publiczna debata w warunkach globalizacji mediów, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar, 2006, ISBN 83-7383-183-5.
  23. Piotr Żuk (red.), Europa w działaniu: o szansach i zagrożeniach dla projektu europejskiego, Warszawa: Oficyna Naukowa, 2007, ISBN 978-83-7459-049-5.
  24. Piotr Żuk, Struktura a kultura: o uwarunkowaniach orientacji emancypacyjnych w społeczeństwie polskim, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar, 2008, ISBN 978-83-7383-276-3.
  25. Piotr Żuk (red.), Spotkania z utopią w XXI wieku, Warszawa: Oficyna Naukowa, 2008, ISBN 978-83-7459-069-3.
  26. Piotr Żuk (red.), Podziały klasowe i nierówności społeczne : refleksje socjologiczne po dwóch dekadach realnego kapitalizmu w Polsce, Warszawa: Oficyna Naukowa, 2010, ISBN 978-83-7459-114-0.
  27. Piotr Żuk (red.), O wspólnocie obywatelskiej w cieniu kapitalizmu : ład lokalny, lewica, demokracja, Warszawa: Oficyna Naukowa, 2011, ISBN 978-83-7737-002-5.
  28. Piotr Żuk (red.), Kulturowo-polityczny avatar: kultura popularna jako obszar konfliktów i wzorów społecznych, Warszawa: Oficyna Naukowa, 2013, ISBN 978-83-7737-049-0.
  29. Piotr Żuk (red.), Kulturowo-społeczne uwarunkowania autorytaryzmu, Warszawa: Oficyna Naukowa, 2013, ISBN 978-83-64363-00-9.
  30. Piotr Żuk, Paweł Żuk (red.), Integracja europejska a zmiany kulturowe i społeczno-polityczne w Polsce, Warszawa: Instytut Wydawniczy „Książka i Prasa”, 2015, ISBN 978-83-62744-43-5.
  31. Piotr Żuk, Paweł Żuk (red.), O kulturze protestu jako rdzeniu tradycji europejskiej, Warszawa: Instytut Wydawniczy „Książka i Prasa”, 2015, ISBN 978-83-65304-01-8.
  32. Piotr Żuk, Paweł Żuk (red.), O kulturze strachu i przemyśle bezpieczeństwa, Warszawa: Oficyna Naukowa, 2015, ISBN 978-83-64363-22-1.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]