Piotr Bartoszcze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Piotr Bartoszcze (ur. 14 kwietnia 1950 w Jaroszewicach, zm. 7/8 lutego 1984 w Sławęcinie) – polski rolnik, jeden z przywódców NSZZ Rolników Indywidualnych „Solidarność”; brat Romana.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył zasadniczą szkołę zawodową w Inowrocławiu. W 1980 był współtwórcą NSZZ Rolników Indywidualnych „Solidarność Chłopska”. W kwietniu 1981 był jednym z sygnatariuszy porozumień bydgoskich z władzami PRL, w wyniku których zarejestrowany został NSZZ Rolników Indywidualnych „Solidarność”. Został internowany w stanie wojennym wraz z bratem Romanem we wrześniu 1982, więziony w ZK Włocławku-Mielęcinie, zwolniony w listopadzie tego samego roku. Po uwolnieniu kontynuował konspiracyjną działalność opozycyjną.

Zamordowany między 7 a 8 lutego 1984 prawdopodobnie przez funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa. Jego ciało ze śladami bicia i duszenia odnaleziono 9 lutego w studzience melioracyjnej[1]. Prowadzone śledztwo w latach 80. i 90. umarzano. W 2017 Instytut Pamięci Narodowej potwierdził zabójstwo.

12 grudnia 2006 został pośmiertnie odznaczony przez prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[2], a 3 lutego 2015 – Krzyżem Wolności i Solidarności[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kevin Ruane: Racja Stanu: Zabić księdza. Kraków: Znak, 2008, s. 118. ISBN 978-83-240-1051-6.
  2. M.P. z 2007 r. nr 23, poz. 257
  3. M.P. z 2015 r. poz. 314

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]