Piotr Bielański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Piotr Bielański
Kraj działania  I Rzeczpospolita
 Monarchia Habsburgów
Data i miejsce urodzenia 1736
1736
Data śmierci 29 maja 1798
greckokatolicki biskup lwowski
Okres sprawowania 1780-1798
Wyznanie katolickie
Kościół greckokatolicki
Sakra biskupia 23 września 1781
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 23 września 1781
Konsekrator Jason Junosza Smogorzewski OSBM
Współkonsekratorzy Jakub Walerian Tumanowicz
Dominik Piotr Karwosiecki

Piotr Bielański, Ritter von Bielański (ur. 1736, zm. 29 maja 1798) – duchowny greckokatolicki. 30 X 1779 mianowany biskupem, konsekrację uzyskał 23 IX 1781 r. Od 1780 lub 1781[1] biskup lwowski, założyciel unickiego seminarium duchownego we Lwowie w 1783 r., od 1794 r. po śmierci biskupa Maksymiliana Ryłły także administrator eparchii przemyskiej. W 1782 otrzymał tytuł szlachecki Ritter.

Jego staraniem w ostatnich latach XVIII w. została zbudowana wieża cerkwi parafialnej p.w. Św. Piotra i Pawła we Lwowie[2].

Był członkiem komisji pełnomocnej lwowskiej, powołanej w 1790 roku dla układów z Leopoldem II Habsburgiem[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michał Wąsowicz, Bielański Piotr (†1798), s. 34
  2. Zbigniew Hornung, Pierwsi rzeźbiarze lwowscy z okresu rokoka, [w:] Ziemia Czerwieńska, III, 1937, s. 32.
  3. Walerian Kalinka, Sejm Czteroletni, t. II, część 1, Kraków 1895, s. 118-119.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Literatura dodatkowa[edytuj | edytuj kod]