Przejdź do zawartości

Piotr Cieplak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Piotr Cieplak
Data i miejsce urodzenia

9 maja 1960
Częstochowa

Data i miejsce śmierci

7 grudnia 2025
Warszawa

Zawód

reżyser teatralny, dramaturg

Lata aktywności

1989–2025

Odznaczenia
Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

Piotr Andrzej Cieplak[1] (ur. 9 maja 1960 w Częstochowie[2], zm. 7 grudnia 2025 w Warszawie[3]) – polski reżyser teatralny.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia na Wydziale Wiedzy o Teatrze Akademii Teatralnej w Warszawie (1983) i Wydziale Reżyserii Dramatu w krakowskiej PWST (1989)[4]. Na Akademii Teatralnej w Warszawie doktoryzował się w 2012 w zakresie sztuk teatralnych, a w 2018 habilitował, przedstawiwszy dzieło Przyjaciel Hioba – w teatrze[1]. Następnie wykładał na Akademii Teatralnej w Warszawie[1][5].

Karierę reżyserską rozpoczął w 1989 w Teatrze im. Wilama Horzycy w Toruniu. Pracował następnie m.in. we Wrocławiu, w Teatrze Współczesnym i w warszawskim Teatrze Dramatycznym. Wystawiał sztuki także na podstawie własnych scenariuszy[2].

W latach 1996–1998 był dyrektorem artystycznym Teatru Rozmaitości w Warszawie[2] (reklamując go jako „najszybszy teatr w mieście”); zapraszał tam do współpracy młodych i oryginalnych reżyserów, takich jak Grzegorz Jarzyna lub Piotr Tomaszuk. Kilkakrotnie reżyserował spektakle dyplomowe w szkołach teatralnych[6]. Współpracował także z Teatrem Montownia.

Laureat Nagrody im. Konrada Swinarskiego przyznawanej przez redakcję miesięcznika „Teatr” – za sezon 2004/2005, za reżyserię spektaklu „Słomkowy kapelusz” Eugene’a Labiche’a w Teatrze Powszechnym im. Zygmunta Hübnera w Warszawie. Laureat Feliksa Warszawskiego dla najlepszego spektaklu w sezonie 2007/2008 za „Opowiadania dla Dzieci” według Isaaka Singera w Teatrze Narodowym.

Zmarł 7 grudnia 2025 w Warszawie i 15 grudnia po mszy w kościele św. Dominika na warszawskim Służewie, urna z prochami została złożona do grobu na cmentarzu parafialnym w Górze Kalwarii[7].

Odznaczenia

[edytuj | edytuj kod]

Nagrody

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 Dr hab. Piotr Andrzej Cieplak, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2025-12-09].
  2. 1 2 3 Cieplak Piotr, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2025-12-09].
  3. Zmarł Piotr Cieplak, wybitny reżyser teatralny. Był związany z najważniejszymi polskimi scenami [online], warszawa.tvp.pl, 7 grudnia 2025 [dostęp 2025-12-07].
  4. Piotr Cieplak w bazie filmpolski.pl
  5. Dr hab. Piotr Cieplak, [w:] portal „Ludzie Nauki” [online], OPI PIB, MNiSW [dostęp 2025-12-09].
  6. M.in. Nosorożce, czyli studium przedmiotu, Warszawa, 2008; Villa dei Misteri, Kraków, 2003.
  7. Jędrzej Cichocki: Pogrzeb Piotra Cieplaka. W tłumie Jarosław Boberek i Zbigniew Zamachowski. Tak wyglądało wzruszające pożegnanie wybitnego reżysera. naszemiasto.pl, 16 grudnia 2025. [dostęp 2026-01-10].
  8. 1 2 Lista laureatów Medalu Zasłużony Kulturze Gloria Artis. gov.pl. [dostęp 2025-09-18].
  9. Artyści – pracownicy Akademii Teatralnej w Warszawie odznaczeni Medalami „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. gov.pl, 24 czerwca 2024. [dostęp 2025-09-18].
  10. Agnieszka Celeda, Jacek Sieradzki, Zawsze dużo aniołów, rozmowa z Piotrem Cieplakiek, reżyserem teatralnym, laureatem Paszportu „Polityki”, „Polityka” nr 5 (2335), 2 lutego 2002, s. 46–47
  11. 1 2 Nagroda im. Konrada Swinarskiego. Miesięcznik „Teatr”. [dostęp 2022-12-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-11-06)].
  12. PIOTR CIEPLAK odbierze Nagrodę AICT im. TADEUSZA ŻELEŃSKIEGO- BOYA | AICT Polska [online], aict.art.pl, 20 lutego 2023 [dostęp 2024-04-23] (pol.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]