Piotr Cywiński (dziennikarz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy polskiego dziennikarza. Zobacz też: inne osoby o tym nazwisku.
Piotr Andrzej Cywiński

Piotr Andrzej Cywiński (ur. 25 sierpnia 1951[1] w Kamieniu Pomorskim) – polski dziennikarz akredytowany w Niemczech[2][3], publicysta, komentator polityczny, felietonista i pisarz.

Ukończył II Liceum Ogólnokształcące w Szczecinie, studiował na Wydziale Budownictwa i Architektury Politechniki Szczecińskiej oraz w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi. W latach 1974–1987 pracował w TVP Szczecin i „Kurierze Szczecińskim”, specjalizując się w tematyce oświaty, szkolnictwa wyższego i kultury. Publikował m.in. recenzje filmowe, współpracował z Festiwalem Artystycznym Młodzieży Akademickiej FAMA – jako współrealizator, recenzent, juror. Jednocześnie zamieszczał artykuły w tygodnikach „Panorama”, „Perspektywy”, „Morze i Ziemia”.

W 1988 uzyskał akredytację parlamentarno-rządową w Bonn i Brukseli. Współpracował jako publicysta, reportażysta i stały komentator m.in. z „Nowym Dziennikiem”, pismem „Kontinent” (wydawanym w RFN przez Stowarzyszenie Obrony Praw Człowieka w Europie Wschodniej), „Tygodnikiem Solidarność”, „Jednością”, niemieckim tygodnikiem „Focus[4] oraz magazynem „Spiegel TV”.

W latach 1989–2011[5] był publicystą tygodnika „Wprost[6]. Specjalizuje się w problematyce międzynarodowej, ze szczególnym uwzględnieniem stosunków polsko-niemieckich[7]. Relacjonował znaczące wydarzenia z najnowszej historii Niemiec: obalenie Muru Berlińskiego oraz zawarcie traktatów z Polską o potwierdzeniu granic i dobrym sąsiedztwie. Jest autorem ekskluzywnych wywiadów m.in. z ostatnim sekretarzem SED i przewodniczącym Rady Państwa NRD Egonem Krenzem, z kanclerzami RFN Helmutem Schmidtem, Helmutem Kohlem, Gerhardem Schröderem[8], z prezydentami Niemiec Richardem von Weizsäckerem[9], Romanem Herzogiem i Johannesem Rauem[10], z szefami rządów krajów UE, przewodniczącymi Komisji UE i sekretarzami generalnymi NATO w Brukseli. Organizował wizytę w Warszawie pastora Joachima Gaucka, pierwszego szefa Federalnego Urzędu do Spraw Dokumentacji Służb Bezpieczeństwa Państwa byłej NRD. Był moderatorem polsko-niemieckiego okrągłego stołu z udziałem polityków i przedstawicieli mniejszości narodowej.

Prócz „Wprost” pisał m.in. dla „Newsweeka”, „Przekroju”, „Warsaw Voice[11], „Gazety Wyborczej[12], „Rzeczpospolitej[13][14], „Życia Warszawy[15], był także stałym felietonistą w „Głosie-Dzienniku Pomorza” i w dwujęzycznym tygodniku „Schlesisches Wochenblatt”. Publikuje także w czasopismach zagranicznych. Współpracował z Polskim Radiem i telewizją (magazyn informacyjny „Panorama” i TVP Info).

W latach 2011–2012 był komentatorem „Uważam Rze”. Po odwołaniu z funkcji redaktora naczelnego Pawła Lisickiego odszedł wraz z zespołem. Obecnie jest publicystą tygodnika „W Sieci” oraz portalu WPolityce.pl.

Opublikował dwie książki: Sezon na Europę (2003, z Rogerem Boyesem) ​ISBN 83-07-02933-3​ oraz Koniec Europy (2004) ​ISBN 83-7391-642-3​, zbiory reportaży z Polski, Niemiec, Czech, Słowacji, Austrii, Słowenii i Włoch, oraz ze wschodniego pogranicza UE (z Rosji, Litwy, Łotwy, Estonii, Białorusi, Ukrainy, Rumunii, Mołdawii, Bułgarii i Turcji). Był korespondentem wojennym m.in. z Bałkanów i Ruandy.

Wchodził w skład Rady Politycznej Partii Demokratycznej – demokraci.pl, z której wystąpił na znak protestu przeciw zwrotowi tej partii na lewo.

Jest żonaty (żona Dorota i syn Miłosz są prawnikami).

Przypisy

  1. Piotr Cywiński na stronie presseurop.eu.
  2. Dziennikarze polscy akredytowani w Niemczech.
  3. Nachrichtenagenturen/Korrespondenten (Polen).
  4. Mit der Geschichte nichts am Hut w „Focusie”.
  5. Polskie media o Niemczech – raport.
  6. Autorzy – Piotr Cywiński na stronie tygodnika Wprost.
  7. Artykuł Direkt-znaczy-wprost we „Wprost” – przekrojowo omawiający tematykę artykułów Cywińskiego.
  8. wywiad z Gerhardem Schröderem.
  9. wywiad z Richardem von Weizsäckerem.
  10. wywiad z Johannesem Rauem.
  11. Artykuł A new deal? w „The Warsaw Voice”.
  12. Piotr Cywiński w archiwum „Gazety Wyborczej”.
  13. Artykuł Jeszcze Steinbach nie zginęła w „Rzeczpospolitej”.
  14. Artykuł Euro nie jest lekiem na całe zło w „Rzeczpospolitej”.
  15. Artykuł Spóźnione lądowanie w „Życiu Warszawy”.