Piotr Gaston Orleański-Bragança

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Piotr Gaston Orleański-Bragança
Książę de Orleans e Braganza
wizerunek herbu
Głowa brazylijskiej rodziny cesarskiej
Okres od 29 lutego 1940
do 27 grudnia 2007
Poprzednik Piotr de Alcântara
Następca Piotr Karol Orleański-Bragança
Dane biograficzne
Dynastia Orléans-Braganza
Data i miejsce urodzenia 19 lutego 1913
Eu
Data i miejsce śmierci 27 grudnia 2007
Villamanrique de la Condesa
Ojciec Piotr de Alcântara
Matka Elżbieta Dobrzensky de Dobrzenicz
Żona Maria de la Esperanza Burbon
Odznaczenia
Kawaler Cesarskiego Orderu Piotra I (Brazylia) Kawaler Cesarskiego Orderu Róży (Brazylia) Order św. Januarego Krzyż Wielki na Łańcuchu Świętego Konstantyńskiego Orderu Wojskowego Świętego Jerzego

Piotr Gaston Orleański-Bragança, właśc. Pedro de Alcántara Gastão João Maria Filipe Lourenço Humberto Miguel Gabriel Rafael Gonzaga de Orléans e Bragança (ur. 19 lutego 1913 w Eu, zm. 27 grudnia 2007 w Villamanrique de la Condesa) – tytularny, trzeci książę de Orleans e Braganza. Głowa brazylijskiej rodziny cesarskiej z tzw. linii Petrópolis.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Piotr Gaston był najstarszym synem księcia Piotra de Alcântara Brazylijskiego i hrabianki Elżbiety Dobrzensky de Dobrzenicz. Większą część dzieciństwa spędził w Europie w domu swojej rodziny w Paryżu – w dzielnicy Boulogne sur Seine. Jego ojciec, aby móc poślubić swoją ukochaną, musiał zrzec się praw do tronu Brazylii. Piotr Gaston ogłosił się głową rodziny cesarskiej, mimo że ta miała już pretendenta do tronu i tytularnego cesarza – brata ciotecznego Piotra Gastona – Piotra III.

W 1945 Piotr Gaston zrzekł się tytułu „księcia Bragança” na rzecz swojej siostry – Marii Franciszki Orleańskiej-Bragança i jej potomstwa. Tytuł ten został utworzony w 1816 specjalnie dla cesarza Piotra I – prapradziadka Piotra Gastona. Od 1834 tytułu tego używali na wygnaniu pretendenci do tronu Portugalii z tzw. linii miguelińskiej. Obecnie księciem Bragança jest najstarszy syn Marii Franciszki i jej męża Duarte Nuno, pretendent do tronu Portugalii, Duarte Pio.

Małżeństwo i potomstwo[edytuj | edytuj kod]

18 grudnia 1944 w Sewilli Piotr Gaston poślubił infantkę Marię de la Esperanza Burbon (1914–2005), księżniczkę Obojga Sycylii, córkę Karola Tankreda Sycylijskiego i jego drugiej żony – Ludwiki Orleańskiej. Para miała sześcioro dzieci:

  • księcia Pedro Carlosa de Orleans e Bragança (ur. 31 października 1945), męża Rony Kuhn da Suza, potem Patricii Alexandry Brascombe,
  • księżniczkę Marię da Gloria de Orleans e Bragança (ur. 13 grudnia 1946), żonę Aleksandra Karadziordziewića – pretendenta do tronu Serbii, potem Ignacia de Medina y Fernandez de Cordoba – księcia Segorbe
  • księcia Afonsa Duarte de Orleans e Bragança (ur. 25 kwietnia 1948), męża Marii Parejo, potem Sylvie Amélie de Hungria Machado
  • księcia Manuela Álvaro de Orleans e Bragança (ur. 17 czerwca 1949), męża Marguerite Haffner
  • księżniczkę Cristinę Marię de Orleans e Bragança (ur. 16 października 1950), żonę Jana Pawła Sapicha-Rozanski, potem Joségo Carlosa Calmon de Brito
  • księcia Francisca Humberta de Orleans e Bragança (ur. 9 grudnia 1956), męża Christiny Schmidt, potem Rity de Cássia Pires

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]