Piotr II de Courtenay

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Piotr II de Courtenay
ilustracja
Cesarz Łaciński
Okres panowania od 1216
do 1217
Koronacja 9 kwietnia 1217
Dane biograficzne
Dynastia Kapetyngowie
Data śmierci 1219
Ojciec Piotr I de Courtenay
Matka Elżbieta
Żona 1. Agnieszka I de Nevers
2. Jolanta Flandryjska
Dzieci z Agnieszką de Nevers:
Matylda de Courtenay;
z Jolantą Flandryjską:
Filip,
Robert I,
Henryk,
Baldwin II,
Małgorzata,
Elżbieta,
Jolanta,
Eleonora,
Maria,
Agnieszka

Piotr II de Courtenay (zm. 1219) – cesarz Cesarstwa Łacińskiego w latach 1216-1217.

Był najstarszym synem Piotra I, pana de Courtenay (zm. 1183), najmłodszego syna króla FrancjiLudwika VI Grubego i Adelajdy de Maurienne. Jego matką była Elżbieta, dziedziczka de Courtenay.

Piotr II po raz pierwszy ożenił się z Agnieszką de Nevers, dzięki której został władcą trzech hrabstw Nevers, Auxerre i Tonnerre. Jego drugą żoną została Jolanta Flandryjska (zm. 1219), siostra Baldwina I i Henryka Flandryjskich, którzy byli kolejno pierwszym i drugim władcą Łacińskiego Cesarstwa Konstantynopola. W 1190 Piotr towarzyszył swojemu kuzynowi - królowi Francji, Filipowi Augustowi, w czasie III krucjaty. W 1209 i 1211 walczył zaś razem ze swoim bratem Robertem przeciw albigensom w czasie krucjaty przeciwko nim. Brał udział w oblężeniu Lavaur i w bitwie pod Bouvines (1214).

Kiedy w 1216 jego szwagier – cesarz Henryk, zmarł nie spłodziwszy wcześniej synów, Piotr został wybrany na jego następcę i z małą armią wyruszył z Francji, żeby objąć tron. 9 kwietnia 1217 w Rzymie został koronowany przez papieża Honoriusza III i wyruszył statkami do Konstantynopola. Po drodze jednak został uwięziony przez despotę EpiruTeodora Dukasa Komnena, jego uwięzienie trwało dwa lata, a po tym czasie Piotr zmarł. Mimo że nigdy nie objął rządów nad cesarstwem, w jego imieniu rządziła Jolanta, a tron przeszedł kolejno na ich dwóch synów Roberta i Baldwina.

Potomstwo[edytuj]

Z Agnieszką de Nevers, Piotr miał tylko jedną córkę:

Z Jolantą Flandryjską, Piotr miał 10 dzieci: