Piotr Krakowczyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Piotr Krakowczyk
biskup
Herb Piotr Krakowczyk
Kraj działania Królestwo Polskie (1025–1031) Królestwo Polskie
 Wielkie Księstwo Litewskie
Data śmierci 22 grudnia 1422
biskup wileński
Okres sprawowania 1415 - 1421/2
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Nominacja biskupia 15 lutego 1415
Sakra biskupia ?
Sukcesja apostolska
Konsekrator nieznany

Piotr Krakowczyk herbu Jastrzębiec (ur. ?, zm. 22 grudnia 1422 roku) – polski duchowny rzymskokatolicki, biskup wileński, prepozyt i kanonik wileński[1].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

15 lutego (lub marca) 1415 papież Grzegorz XII prekonizował go biskupem wileńskim. Brak informacji kiedy i od kogo przyjął sakrę biskupią. Urząd biskupa pełnił do śmierci 20 grudnia 1421 lub 22 grudnia 1422.

Jako legat soboru w Konstancji razem z arcybiskupem lwowskim Janem Rzeszowskim kierował misją na Żmudzi, gdzie założyli diecezję żmudzką i kapitułę katedralną[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Piotr Nitecki, Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965-1999. Słownik biograficzny, Warszawa 2000, s. 347.
  2. ks. Tadeusz Krahel. Zarys dziejów (archi)diecezji wileńskiej. . 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]