Piotr Kuźniak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Piotr Kuźniak
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 15 kwietnia 1948
Poznań
Zawód wokalista, gitarzysta, kompozytor
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

Piotr Kuźniak (ur. 15 kwietnia 1948 w Poznaniu) – wokalista, kompozytor i multiinstrumentalista. Członek i solista Poznańskich Słowików. W 1993 po reaktywacji Trubadurów zastąpił Krzysztofa Krawczyka. Sporą popularność przyniosły mu interpretacje piosenek Czesława Niemena. Od 2012 członek zespołu „Poznakowski Band”.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W wieku 4 lat rozpoczął naukę gry na akordeonie. Jako kilkuletni chłopiec był solistą orkiestry akordeonistów Woźniewicza, z którą nagrywał dla Programu II Polskiego Radia.

W 1956 wziął udział w egzaminie do Poznańskich Słowików. Piotr Kuźniak zastąpił Wojtka Kordę. Po pół roku został solistą. W chórze śpiewał do wiosny 1963. Brał m.in. udział w nagraniu płyty „Poznańskie Słowiki Śpiewają”, z utworami Mozarta, Chopina i Paderewskiego. Z chórem koncertował m.in. w Bułgarii, Rumunii oraz we Francji. W szkole podstawowej założył duet ze swoją siostrą, grającą na marakasach. Za namową gitarzysty, Leszka Patalasa, utworzyli trio.

W 1962 wystartowali w kategorii duetów i tercetów na szczecińskim Festiwalu Młodych Talentów w którym zajęli pierwsze miejsce przed duetem Klenczon-Wargin i duetem sióstr Teorlachidu-Teodozjadu. Tam też poznał Czesława Wydrzyckiego (Niemena), który startował w kategorii solistów i znalazł się w złotej dziesiątce. W duecie ze swoją siostrą występował w programach Telewizji Poznań. Można ich było zobaczyć i usłyszeć w programach „Klub Pijących Tran” i „Spotkania z Kajtusiem” oraz na imprezach dziecięcych organizowanych przez Estradę Poznańską.

W 1962 rozpoczął naukę w Technikum Łączności w Poznaniu. W tym samym roku założył zespół „Szafiry”, do którego dwa lata później dołączyła Anna Jantar. Później występował z zespołem „Bardowie”, oraz podczas Festiwalu Muzyki Nastolatków we Wrocławiu w 1967 z wrocławskim zespołem „Nastolatki” (później „Homo Homini”), zajmując drugie miejsce po zespole „Skaldowie”. Po maturze w 1968 rozpoczął naukę w Studium Nauczycielskim, wydział Wychowanie Muzyczne. W tym samym czasie założył zespół „Manufaktura czterech Dyrektorów” z którym zajął pierwsze miejsce na Festiwalu Muzyki Underground. Za namową Anny Jantar przystąpił do zespołu „Waganci”, z którym nagrał jedyną płytę tego zespołu z przebojem „Co ja w tobie widziałam”. Po rozpadzie zespołu wyjechał na dwa lata do Finlandii.

W 1974 Aleksander Maliszewski zaangażował go do zespołu akompaniującego Urszuli Sipińskiej, w którym grał pół roku razem z Jackiem Nowakiem (dziś kontrabasistą orkiestry symfonicznej w Trondheim), Januszem Piątkowskim (pianista, kompozytor i właściciel studia), perkusistą Markiem Surdykiem, Aleksandrem Maliszewskim na puzonie oraz Adamem Bardabuszem na trąbce. Z Alibabkami oraz Tadeuszem Woźniakiem i Andrzejem Dąbrowskim odbyli trasę koncertową po ZSRR. Po trasie koncertowej utworzył z Andrzejem Dąbrowskim pierwszy męski duet w Polsce, nagrywając wiele piosenek dla polskiego radia. „A ty się bracie nie denerwuj”, to jedna z piosenek śpiewanych w duecie, która znalazła się na płycie „Polska Gola”. W 1975 wyjechał na kontrakt Agencji Artystycznej „Pagart” do Finlandii, gdzie grał do 1980. Od 1980 grał w Norwegii z zespołem „Happy Band”, a później z różnymi zespołami polskimi oraz zagranicznymi (fińską piosenkarką Marion i włoskim piosenkarzem Robertino Roletti). W wolnych chwilach współpracował w Polsce z Ryszardem Poznakowskim nagrywając piosenki. Z jedną z nich wziął udział w Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu, zdobywając trzecie miejsce („Słowa na wiatr”, 1988).

W 1992 nagrał piosenki na potrzeby Teatru Syrena do musicalu „Ostry Makijaż” Ryszarda Poznakowskiego oraz piosenki na płytę „Nie umiem zmieniać przyjaciół”, tego samego kompozytora. W 1993 został członkiem zespołu Trubadurzy, w którym zastąpił Krzysztofa Krawczyka. W 1986 nagrał solową płytę „Słowik Poznański śpiewa Kolędy”. W 1997 grając koncerty w Australii, na prośbę Polonii australijskiej nagrał płytę „Piotr Kuźniak, One Man Orchestra śpiewa i gra polskie i zagraniczne przeboje we własnych aranżacjach”, a w 1998 wraz z zespołem „Trubadurzy” płytę „Zagrajmy rock and rolla jeszcze raz”. Latem 1988 roku ukazała się jeszcze jedna płyta zespołu „Znamy się tylko z widzenia – Złote przeboje”, która zyskała status „złotej płyty”. W latach 2004–2005 odbył po Polsce trasę koncertową promującą płytę z nowymi interpretacjami piosenek swojego długoletniego kolegi, Czesława Niemena.

W 2005 roku wraz z Marianem Lichtmanem, Sławomirem Kowalewskim i Jackiem Malanowskim zaangażował się w kampanię wyborczą Samoobrony (m.in. powstał teledysk Polskę trzeba zLepperować), co spowodowało, że z zespołu odszedł Ryszard Poznakowski[1]. W 2007 zaangażował się w akcję na rzecz jednomandatowych okręgów wyborczych i nagrał z tej racji piosenkę z teledyskiem „Jednomandatowo wybierzemy posły”[2].

W 2010 wraz z zespołem wystąpił w teledysku „Bez Ciebie tak mi źle”. Od 2012 występuje również w zespole Ryszarda Poznakowskiego „Poznakowski Band”.

Wybrana dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Występ Trubadurów (2005)

Z zespołami[edytuj | edytuj kod]

  • „Waganci”: Co ja w tobie widziałam, Polskie Nagrania „Muza” N0634, 1971[3]
  • „Trubadurzy”: Znamy się tylko z widzenia, Polskie Nagrania „Muza” PNCD 389, 1998[4]
  • „Trubadurzy”: Zagrajmy rock & rolla jeszcze raz, Koart KO111-2 1998[5]
  • „Trubadurzy”: The Best – Cóż wiemy o miłości, Agencja Artystyczna MTJ, 2006[4]

Solowa[edytuj | edytuj kod]

  • Słowik poznański śpiewa Kolędy (ALDRI 1986)
  • Piotr Kuźniak „One Man Orchestra” gra i śpiewa polskie i zagraniczne przeboje, Jim Wowa Gatsby, Sydney, 1997
  • Piotr Kuźniak w hołdzie Czesławowi Niemenowi śpiewa i gra złote przeboje, 2005

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

W 2004 wraz z pozostałymi członkami zespołu Trubadurzy został odznaczony przez Prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego Złotym Krzyżem Zasługi[6].

18 kwietnia 2011 w Filharmonii Łódzkiej im. Artura Rubinsteina, podczas jubileuszowego koncertu Trubadurów, otrzymał z rąk wojewody łódzkiego Jolanty Chełmińskiej nadany przez ministra kultury i dziedzictwa narodowego Bogdana Zdrojewskiego Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]