Piotr Lipiński (siatkarz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Piotr Lipiński
Ilustracja
Pseudonim Lipa
Data i miejsce urodzenia 4 stycznia 1979
Olsztyn, Polska
Wzrost 195 cm
Masa ciała 86 kg
Pozycja rozgrywający
Zasięg w ataku 323 cm
Zasięg w bloku 310 cm
Kariera
Reprezentacja Polska 38 A (2001-2003)
Obecny klub Polska Ślepsk Suwałki
Kluby
Lata Klub

do 1998
1998-2005
2005-2007
2007-2008
2008-2013
2013-2014
2014-2015
2015
2016
2016-
Polska AZS Olsztyn
Polska SMS Rzeszów
Polska Mostostal Azoty Kędzierzyn-Koźle
Polska AZS Olsztyn
Polska Jadar Radom
Polska Delecta Bydgoszcz
Polska Effector Kielce
Polska AZS Politechnika Warszawska
Polska MKS Będzin
Polska Victoria Wałbrzych
Polska Ślepsk Suwałki
Dorobek medalowy

Piotr Lipiński (ur. 4 stycznia 1979 w Olsztynie) – polski siatkarz, grający na pozycji rozgrywającego, czterokrotny mistrz Polski, w latach 2001–2003 reprezentant kraju.

Profesjonalną grę w siatkówkę rozpoczynał w AZS-ie Olsztyn. Potem trenował w SMS-ie Rzeszów, a następnie przez siedem lat reprezentował zespół Mostostalu Azoty Kędzierzyn-Koźle. W barwach tej drużyny wywalczył czterokrotnie tytuł mistrza kraju i zdobył trzy Puchary Polski. W 2003 z kędzierzynianami uplasował się na 3. miejscu w Final Four Ligi Mistrzów. W latach 2005-2007 był zawodnikiem olsztyńskiego AZS-u, z którym wywalczył dwa razy brązowy medal mistrzostw krajowych. W sezonie 2007/2008 grał w radomskim Jadarze. Od sezonu 2008/2009 stał się zawodnikiem Delecty Bydgoszcz i przez kolejne 5 sezonów w tych barwach występował. W 2013 roku został kapitanem Effectora Kielce. W 2014 roku podpisał roczny kontrakt z klubem AZS Politechnika Warszawska, w którym pełnił funkcję kapitana.

Uczestniczył m.in. w mistrzostwach świata w Argentynie (2002) oraz Europy w Lipsku (2003). W reprezentacji wystąpił 38 razy.

Życie prywatne[edytuj]

W Rzeszowie, jako gracz SMS-u, zdał maturę. Ukończył wychowanie fizyczne i fizykoterapię na Politechnice Opolskiej

Kariera w piłce siatkowej[edytuj]

Kariera klubowa[edytuj]

Przygodę z piłką siatkową rozpoczynał w szkole podstawowej, uczęszczając na zajęcia Szkolnego Klubu Sportowego. Trenował wówczas pod okiem Macieja Rejznera. Potem uczestniczył w szkoleniach w AZS-ie Olsztyn. Jego gra na parkiecie zainteresowała szkoleniowców Szkoły Mistrzostwa Sportowego w Rzeszowie, której był również absolwentem. W rzeszowskim zespole grał pod dowództwem Jana Sucha.

Mostostal Azoty Kędzierzyn-Koźle (1998-2005)[edytuj]

W 1998 został zawodnikiem Mostostalu-Azoty Kędzierzyn Koźle, broniącego tytułu mistrza kraju z sezonu 1997/1998. Do 2001 o miejsce w wyjściowej szóstce rywalizował ze Sławomirem Gerymskim. W kolejnej edycji rozgrywek z klubem zadebiutował w Lidze Mistrzów. Kędzierzynianie swój udział w turnieju zakończyli na fazie grupowej. W klasyfikacji końcowej rozgrywek ekstraklasy uplasowali się na 2. miejscu, ustępując mistrzostwo krajowe Yamalowi AZS Częstochowa. Wówczas pokonali w jednym spotkaniu częstochowian, a w trzech ponieśli porażkę. W przerwie sezonowej na stanowisku trenerskim Waldemar Wspaniały zastąpił Jana Sucha.

W Pucharze Polski Lipiński z drużyną awansował do finału, w którym pokonał gospodarzy meczu, Stilon Gorzów Wielkopolski. W rozgrywkach o mistrzostwo Polski siatkarze z Kędzierzyna również dotarli do końcowego etapu. W meczu finałowym kędzierzynianie zmierzyli się ponownie z zespołem z Gorzowa Wielkopolskiego, który pokonali w czterech setach. W tym samym czasie kędzierzyński klub uczestniczył w Pucharze CEV, zajmując we Florencji 3. miejsce.

W sezonie 2000/2001 Piotr Lipiński z drużyną uczestniczył w rozgrywkach mistrzostw i Pucharu Polski oraz w Lidze Mistrzów. W grudniu Mostostal przed własną publicznością bronił Pucharu Polski. W finale pokonał Galaxię Częstochowa 3:0.

W Polskiej Lidze Siatkówki kędzierzynianie obejmowali pozycję lidera przez całą rundę zasadniczą i do spotkań play-off przystępowali z pierwszej pozycji. W ćwierćfinale wyeliminowali beniaminka ekstraklasy, Stolarkę Wołomin, z którą w tej rywalizacji przegrali jeden mecz. W półfinale zespół z Kędzierzyna pokonał Warkę Czarnych Radom. W rundzie finałowej w trzech meczach zwyciężył częstochowską Galaxię.

W Lidze Mistrzów Lipiński z częstochowianami dotarli do ćwierćfinałów, w którym ulegli Sisley Treviso 3:0 i 2:3.

W kolejnym sezonie 2001/2002 Mostostal plasował się na pozycji lidera w lidze przez wszystkie kolejki. Lipiński z zespołem zanotował porażki w trzech spotkaniach – w Radomiu, z Nysą na własnym parkiecie i w finale z Częstochową. Pozostałe, 25 meczów, były zwycięskie. W fazie finałowej play-off o 1. miejsce kędzierzynianie w rozegranych czterech grach zwyciężyli trzykrotnie. W tym samym czasie kędzierzyńska drużyna zdobyła Puchar Polski, rozgrywany od 22 września 2001 do 27 stycznia 2002, po zwycięstwie w finale 3:2 nad Galaxią-Bank Częstochowa. W tymże sezonie uczestniczyła również w rozgrywkach Final Four Ligi Mistrzów. Zespół awansował do finału, w którym wystąpiły: Lube Banca Macerata, Iraklis Thessaloniki, Olympiakos Pireus. Ówczesny mistrz Polski zajął na tej imprezie 4. miejsce, przegrywając mecz o brązowy medal w pięciu setach z Iraklisem.

W następnym sezonie Lipiński z drużyną w eliminacjach do Ligi Mistrzów zwyciężyli dwukrotnie Telecom Malagę, pokonali Noikom Cuneo i Łużniki Moskwa na wyjeździe. Porażkę zanotowali w Opolu z rosyjskim zespołem. W ćwierćfinałach Mostostal zmierzył się z belgijskim Noliko Maaseik. W pierwszym spotkaniu rozegranym w Opolu odniósł zwycięstwo nad gośćmi 3:0. W pojedynku rewanżowym przegrał 1:3, tym samym zakwalifikował się do finałów Ligi Mistrzów. W pierwszym spotkaniu kędzierzynianie przegrali z Karakoll Modena 3:1. W meczu o brązowy medal zmierzyli się z Paris Volley, wówczas mistrzami Francji, którego zwyciężyli w trzech setach.

W Polskiej Lidze Siatkówki drużyna z Kędzierzyna zanotowała 24 zwycięstwa i 5 porażek. Dotarła do finału rozgrywek play-off o 1. miejsce. W spotkaniu finałowym podejmowała Galaxię, którą pokonała stosunkiem wygranych meczów 3:2. W półfinale Pucharu Polski przegrała z Morzem Szczecin.

W kolejnym sezonie zespół, którego barwy bronił Piotr Lipiński, przechodził plagę kontuzji. Zakończył rundę zasadniczą Polskiej Ligi Siatkówki na szóstym miejscu. Na tej samej pozycji uplasował się po rozgrywkach play-off. W Lidze Mistrzów Mostostal trafił do grupy z Noliko Maaseik, Hotvolleys Wiedeń i Lewskim Sofia. Na inaugurację rozgrywek wygrał z bułgarskim zespołem 3:1. Później poniósł trzy porażki: z Noliko na wyjeździe i u siebie oraz z Hotvolleys i Lewskim na wyjeździe. Pokonał wiedeńczyków w Opolu, a w ostatnim spotkaniu przegrał w Sofii i zajął ostatnie miejsce w grupie z ośmioma punktami na koncie. Tyle samo punktów zdobyli siatkarze z Wiednia, którzy zajęli drugie miejsce w grupie za Noliko Maaseik.

Przed sezonem 2004/2005 Piotr Lipiński trenował na boiskach ligowych Kataru. Znalazł się tam dzięki jednemu spotkaniu towarzyskiemu, w jakim brał udział, Polaków z reprezentacją Kataru. Działacze Doha Sport Club skontaktowali się z nim, przysłali mu bilet oraz kopie kontraktu. Podczas wakacji Lipiński zagrał w tej drużynie w ostatniej kolejce ligi oraz w dwóch rozgrywkach: turnieju o Puchar Emira i jego syna. Oba turnieje wygrał jego zespół, który był wówczas prowadzony przez tunezyjskiego szkoleniowca.

Zawodnik odrzucił jednak ofertę przyjęcia obywatelstwa i gry w reprezentacji. Odrzuciłem ją, choć oferta finansowa była więcej niż lukratywna – relacjonował. – Dwie rzeczy były tam dla mnie problemem: klimat oraz różnice kulturowe.

Na edycję rozgrywek 2004/2005 zespół Mostostalu został odmłodzony. Nowym trenerem drużyny został Rastislav Chudík. Lipiński został pierwszym rozgrywającym zespołu. Sezon z drużyną rozpoczął na wyjeździe zwycięstwem 3:0 nad obrońcami tytułu mistrza kraju, Jastrzębskim Węglem, w fazie grupowej Pucharu Polski. Po porażce w Warszawie z miejscową Politechniką kędzierzynianie ponownie zwyciężył jastrzębian, ale tym razem w pięciu setach, a w rewanżu pokonał warszawian.

W pierwszej kolejce ligowej Lipiński z zespołem odnieśli zwycięstwo nad Energią Sosnowiec 3:2. Potem przegrali kolejno z: beniaminkiem ligi, Resovią, na wyjeździe 3:1, Politechniką 3:0, Górnikiem Radlin przed własną publicznością 3:1 oraz Jastrzębskim Węglem 3:0. Serię porażek przerwali wygraną nad PZU AZS Olsztyn w trzech setach. Mostostal z dorobkiem pięciu punktów zajmował w tabeli przedostanie miejsce. Prezes klubu wysunął żądanie: minimum 6 punktów w trzech kolejnych meczach. W najbliższym spotkaniu przed własną publicznością Mostostal zwyciężył wicemistrzów kraju 3:0, a potem uległ Pamapolowi i Skrze w tie-breakach. Z 10 punktami na koncie kędzierzynianie wyszli na siódmą lokatę. W Turnieju Finałowym Pucharu Polski rozgrywanym w hali „Urania” w Olsztynie w półfinale ponieśli porażkę w meczu z Bełchatowem w trzech setach i odpadli z rozgrywek. Po rundzie zasadniczej Polskiej Ligi Siatkówki zajęli 5. miejsce z dorobkiem 26 punktów. Tę samą pozycję wywalczyli w play-off. Po sezonie Piotr Lipiński postanowił podpisać kontrakt z PZU AZS-em Olsztyn.

Piotr Lipiński w barwach AZS-u

PZU AZS Olsztyn (2005-2007)[edytuj]

Na kolejną edycję rozgrywek, 2005/2006, wyjechał do Olsztyna, by reprezentować barwy miejscowego AZS-u. W zespole o pozycję rywalizował z pierwszym rozgrywającym reprezentacji Polski, Pawłem Zagumnym. W barwach olsztyńskiego zespołu na parkiecie ligowym zadebiutował w inauguracyjnej kolejce, jako podstawowy gracz drużyny. Wówczas olsztynianie pokonali na wyjeździe Gwardię Wrocław w trzech setach. Do 3. serii rywalizacji uczestniczył w pełnych spotkaniach, gdzie akademicy przegrali ze Skrą Bełchatów i odnieśli zwycięstwo nad Jokerem Piłka. W następnym spotkaniu wygranym na własnym parkiecie z AZS-em Częstochowa 3:0 został zmieniony w drugim secie przez Zagumnego do końca gry. Po rundzie zasadniczej olsztynianie zajęli 4. miejsce, natomiast po rozgrywkach play-off wywalczyli brązowy medal.

W kolejnym sezonie z AZS-em Lipiński wywalczył po fazie zasadniczej 2. pozycję, a po dalszych spotkaniach akademicy spadli o jedno miejsce niżej. W Pucharze Polski odpadli w półfinale, a z Pucharu Konfederacji wyeliminował ich Jastrzębski Węgiel.

Jadar Sport Radom[edytuj]

Na sezon 2007/2008 przeszedł do Jadaru Radom, który w poprzedniej edycji Polskiej Ligi Siatkówki zajął 7. miejsce. W barwach radomskiego zespołu na ligowym parkiecie zadebiutował w inauguracyjnym meczu ekstraklasy przeciwko AZS-owi Częstochowa, kiedy to radomianie ponieśli porażkę po tie-breaku. W zespole pełnił zazwyczaj rolę zmiennika Jarosława Macionczyka. W rozgrywkach ligowych po rundzie zasadniczej Jadar wywalczył 7. lokatę, natomiast po samych porażkach w play-off uplasował się na 8. pozycji.

Kariera reprezentacyjna[edytuj]

Reprezentacja juniorów[edytuj]

Karierę w reprezentacji narodowej rozpoczął w kadrze juniorskiej, prowadzonej przez Jana Sucha i Grzegorza Rysia. W 1998 z reprezentantami Polski juniorów zajął czwarte miejsce na mistrzostwach Europy.

Reprezentacja seniorów[edytuj]

Grę w reprezentacji narodowej (seniorów) rozpoczął za kadencji Waldemara Wspaniałego. Wówczas znalazł się w kadrze na turniej Ligi światowej w 2002. W tymże roku otrzymał powołanie na mistrzostwa świata w Argentynie. Do składu dołączył w ostatniej chwili. Zastąpił kontuzjowanego wówczas Pawła Zagumnego. W owych rozgrywkach był drugim rozgrywającym w polskiej kadrze przy Grzegorzu Wagnerze. W 2003 został powołany do zmagań w Lidze Światowej i mistrzostw Europy w Lipsku. W tych turniejach był zmiennikiem Pawła Zagumnego. W ostatnim spotkaniu z Holandią znalazł się w podstawowym składzie. W Lipsku zanotował ostatni występ w barwach biało-czerwonych. W 2004 otrzymał kolejne powołanie do szerokiej kadry, ale nie udawało mu się zaliczyć występu w podstawowym składzie reprezentacji, przez co ostatecznie wypadł na stałe z reprezentacji.

Osiągnięcia[edytuj]

klubowe[edytuj]

reprezentacyjne[edytuj]

  • 4. miejsce na Mistrzostwach Europy Juniorów
  • 4. miejsce na Mistrzostwach Świata Kadetów
  • Bronze medal with cup.svg 3. miejsce na Mistrzostwach Europy Kadetów

Bibliografia[edytuj]