Piotr Lubart

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Piotr Lubart
biskup tytularny Lacedaemonia
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia ok. 1470
Kraków
Data i miejsce śmierci 21 grudnia 1530
Kraków
biskup pomocniczy płocki
Okres sprawowania od 1514
Wyznanie katolicyzm
Kościół łaciński
Nominacja biskupia 9 stycznia 1514
Sakra biskupia nieznana
Sukcesja apostolska
Data konsekracji nieznana

Piotr Lubart zwany Aurifaber (ur. ok. 1470 w Krakowie, zm. 21 grudnia 1530 tamże) – doktor teologii, profesor Akademii Krakowskiej, biskup sufragan płocki, bibliofil.

Pochodził z rodziny złotników krakowskich notowanej w Krakowie już w XIV wieku. Był synem Mikołaja Lubarta Aurifabera, miał młodszego przyrodniego brata Stanisława (zm. 1541). W 1488 studiuje na wydziale nauk wyzwolonych Akademii Krakowskiej uzyskując w 1491 tytuł bakałarza, a w 1495 magistra. Jako wykładowca pracuje do 1507 uzyskując w tymże roku zgodę na wyjazd do Rzymu gdzie kontynuuje studia zakończone uzyskaniem tytułu doktora teologii. Jako profesor teologii zaczyna pracę w Akademii Krakowskiej w 1512. Protekcji i przyjaźni jeszcze z lat studiów z biskupem płockim Erazmem Ciołkiem zawdzięcza w latach 1513-1514 stanowisko opata w klasztorze Benedyktynów w Płocku. W 1514 został wybrany na urząd biskupa sufragana płockiego z tytularna siedzibą biskupia w Lacedemonie. Bardzo aktywnie uczestniczył w życiu kapituły, jak i diecezji płockiej będąc delegatem na synody prowincjonalne, polubownym sędzią i wizytatorem. Z polecenia biskupa Andrzeja Krzyckiego zajmował się zbieraniem specjalnego podatku pro fabrica ecclesiae dla upiększenia katedry płockiej, który bardzo przydał się po pożarze z marca 1530 do odbudowy katedry, we wrześniu 1530 zobowiązał się również do sfinansowania budowy kaplicy św. Anny przy katedrze. Ostatnia informacja o życiu biskupa Piotra pochodzi z 1 października 1530, kiedy to przyjechał do Krakowa. Zmarł nad ranem 21 grudnia 1530, prawdopodobnie 23 grudnia odbył się pogrzeb w w kościele Mariackim. Na płytę nagrobną i miejsce pochówku biskupa trafili konserwatorzy w trakcie prac remontowo-konserwatorskich w 2009. Na mocy testamentu biskupa Piotra Lubarta Akademia Krakowska wzbogaciła się o puchar srebrny wewnątrz złocony wartości 40 florenów, kapituła płocka zaś odziedziczyła bogatą część księgozbioru (40-50 ksiąg) z których dożywotnio miał prawo korzystać brat biskupa Stanisław będący również wykonawcą testamentu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]