Piotr Mowlik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Piotr Mowlik
Ilustracja
Data i miejsce
urodzenia
21 kwietnia 1951
Orzepowice, Polska
Pozycja bramkarz
Wzrost 178 cm
Kariera juniorska
1964–1965
1965–1970
LZS Orzepowice
ROW Rybnik
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1970
1971–1977
1977–1983
1983–1986
1986–1987
Unia Racibórz
Legia Warszawa
Lech Poznań
Pittsburgh Spirit (hala)
Tacoma Stars (hala)

131 (0)
153 (0)
52 (0)
32 (0)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1974–1982  Polska 21 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1997

2005–2006
 Polska (bramkarze)
Tur Turek
Mieszko Gniezno

Piotr Mowlik (ur. 21 kwietnia 1951 w Orzepowicach) – polski piłkarz grający na pozycji bramkarza.

Życiorys[edytuj]

Wychowanek LZS Orzepowice (1964-1965), zawodnik ROW Rybnik (1965-1970), Unii Racibórz (1970), Legii Warszawa (1971-1977), Lecha Poznań (1977-1983, tytuł mistrza Polski 1983) oraz drużyn USA: Pittsburgh Spirit (1983-1985) i Tacoma Stars (1986-1987).

Najdłużej - po 6 sezonów ligowych - grał w barwach Legii Warszawa, w której (w latach 1972-1977) rozegrał 131 meczów, zdobywając m.in. Puchar Polski (1973), wypełniając lukę po Władysławie Grotyńskim, oraz Lecha Poznań, w którym (w latach 1977-1983) rozegrał 153 mecze, zdobywając m.in. Puchar Polski (1982) i Mistrzostwo Polski (1983).

Srebrny medalista olimpijski z Montrealu (1976) i zdobywca III miejsca na Mistrzostwach Świata w Hiszpanii w 1982 roku. Zasłużony Mistrz Sportu, odznaczony m.in. Srebrnym Krzyżem Zasługi i Złotym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe.

Po zakończeniu kariery zawodniczej został trenerem. Pracował w Olimpii Poznań, Chemiku Bydgoszcz, Warcie Poznań i Lechii w Kostrzynie Wielkopolskim, Warcie Śrem. Aktualnie jest trenerem w Maratończyku Brzeźno (od stycznia 2015).

Uczy również wychowania fizycznego w Zespole Szkół w Siekierkach Wielkich.

Ojciec Mariusza, reprezentanta Polski, obecnie piłkarza Miedzi Legnica i Łukasza, kierownika pierwszej drużyny w Lechu Poznań, szwagier Adama Topolskiego, byłego piłkarza m.in. Legii Warszawa, wujek Davida Topolskiego, piłkarza GKP Gorzów Wielkopolski.

19 września 2012 został zatrzymany przez CBA pod zarzutem korupcji w aferze korupcyjnej w piłce nożnej[1][2].

Reprezentacja Polski[edytuj]

W kadrze narodowej zagrał 21 razy. Zadebiutował w meczu z Kanadą (1974) i zakończył grę w drużynie narodowej podczas spotkania z Hiszpanią (1981).

Był w zasadzie bramkarzem znajdującym się „w zanadrzu” selekcjonerów, stąd miał miejsce w kadrze „40” na MŚ '74 i był w rezerwie wśród „22” wybrańców na MŚ '82.

lp. Data Miejsce Przeciwnik Rezultat Rozgrywki Grał Uwagi
1. 31 października 1974 Warszawa  Kanada
2-0
towarzyski
do 45'
2. 8 października 1975 Łódź  Węgry
4-2
towarzyski
od 13'
3. 26 maja 1976 Poznań  Irlandia
0-2
towarzyski
od 46'
4. 31 lipca 1976 Montreal  NRD
1-3
IO 1976
od 20'
5. 19 sierpnia 1979 Słupsk  Libia
5-0
towarzyski
90'
6. 27 lutego 1980 Bagdad  Irak
1-1
towarzyski
90'
7. 2 kwietnia 1980 Bruksela  Belgia
1-2
towarzyski
90'
8. 19 kwietnia 1980 Turyn  Włochy
2-2
towarzyski
90'
9. 26 kwietnia 1980 Borovo  Jugosławia
1-2
towarzyski
90'
10. 28 maja 1980 Poznań  Szkocja
1-0
towarzyski
90'
11. 22 czerwca 1980 Warszawa  Irak
3-0
towarzyski
90'
12. 29 czerwca 1980 São Paulo  Brazylia
1-1
towarzyski
90'
13. 2 lipca 1980 Santa Cruz de la Sierra  Boliwia
1-0
towarzyski
90'
14. 9 lipca 1980 Bogota  Kolumbia
4-1
towarzyski
90'
15. 29 września 1980 Chorzów  Czechosłowacja
1-1
towarzyski
90'
16. 12 października 1980 Buenos Aires  Argentyna
1-2
towarzyski
90'
17. 19 listopada 1980 Kraków  Algieria
5-1
towarzyski
do 45'
18. 7 grudnia 1980 La Valetta  Malta
2-0
elim. MŚ 1982
77'
19. 24 maja 1981 Bydgoszcz  Irlandia
3-0
towarzyski
do 64'
20. 15 listopada 1981 Wrocław  Malta
6-0
elim. MŚ 1982
90'
21. 18 listopada 1981 Łódź  Hiszpania
2-3
towarzyski
od 46'

Przypisy