Piotr Oczko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Piotr Oczko
Data i miejsce urodzenia 1973
Kraków
Zawód, zajęcie filologia angielska
filologia polska
filologia niderlandzka
tłumacz
historia sztuki
historia kultury

Piotr Oczko (ur. w 1973 w Krakowie) – anglista, polonista, niderlandysta, kulturoznawca, historyk sztuki i tłumacz. Doktor habilitowany, profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Jagiellońskiego. Autor licznych studiów oraz monografii naukowych.

Działalność naukowa[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie ukończył filologię angielską w 1997 i filologię polską w 2000[1]. Doktoryzował się w 2002 roku na podstawie rozprawy Czyż był ktoś kiedyś tak jak ja nieszczęsny? 'Lucyfer' Joosta van den Vondel na tle historyczno-porównawczym (promotorem był prof. Andrzej Stanisław Borowski)[2], zaś w 2014 roku uzyskał habilitację na podstawie pracy Miotła i krzyż. Kultura sprzątania w dawnej Holandii, albo historia pewnej obsesji[1][3].

Obecnie jest zatrudniony na Wydziale Polonistyki UJ[4]. Wykładał także na Uniwersytecie Karola w Pradze (w 2006 roku). Prowadził badania na uniwersytetach w Canterbury, Londynie, Berlinie, Lejdzie, Utrechcie, Nijmegen, Amsterdamie i Antwerpii[1]. Należy do międzynarodowego stowarzyszenia kuratorów i historyków sztuki holenderskiej i flamandzkiej CODART[1][5].

Zainteresowania badawcze Piotra Oczki obejmują literaturę i kulturę krajów niderlandzkojęzycznych, dawną literaturę polską, angielską i niemiecką, dramat średniowieczny, Nowy historyzm, kwestie zła w kulturze, tożsamości i stereotypy narodowe, dawną literaturę dla młodzieży (zwłaszcza twórczość L.M. Montgomery)[6][7], szeroko rozumiane sprawy żydowskie, LGBTQ+ studies, a przede wszystkim historię sztuki (siedemnastowieczne holenderskie malarstwo rodzajowe, emblematykę, rzemiosło artystyczne XVII-XIX wieku, historię ceramiki europejskiej – przede wszystkim holenderskie flizy i „delfty").

Od 2018 roku publikuje na łamach miesięcznika „Znak” eseje na temat kultury dawnej Holandii[8].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Studia i monografie[edytuj | edytuj kod]

Piotr Oczko jest autorem ok. 100 artykułów naukowych oraz 10 książek:

  • Bezem en kruis. De Hollandse schoonmaakcultuur of de geschiedenis van een obsessie, Leiden 2020.
  • Holandia. Książka do pisania, Kraków-Budapeszt-Syrakuzy 2019.
  • Holenderskie flizy na dawnych ziemiach polskich i ościennych, t. I: Umywalnia na Zamku Wysokim w Malborku. Jej historia i wystrój (razem z Janem Pluisem), Malbork 2018.
  • Holenderskie flizy na dawnych ziemiach polskich i ościennych, t. II: Mody i wnętrza, Malbork 2018.
  • Gabinet Farfurowy w Pałacu w Wilanowie. Studium historyczno-ikonograficzne (razem z Janem Pluisem), Warszawa 2013.
  • Miotła i krzyż. Kultura sprzątania w dawnej Holandii, albo historia pewnej obsesji, Kraków 2013.
  • Homoseksualność staropolska (razem z Tomaszem Nastulczykiem), Kraków 2012.
  • Życie i śmierć doktora Fausta, złego czarnoksiężnika, w literaturze angielskiej od wieku XVI po romantyzm, Kraków 2010.
  • W najdroższej Holandyjej… Szkice o siedemnastowiecznym dramacie i kulturze niderlandzkiej, Kraków 2009.
  • Mit Lucyfera. Literackie dzieje Upadłego Anioła od starożytności po wiek XVII, Kraków 2005.

Redakcja i współautorstwo[edytuj | edytuj kod]

Oczko jest również redaktorem i współautorem książek:

  • Widzę rzeki szerokie… Z dziejów dawnej literatury niderlandzkiej (razem z Jerzym Kochem), Poznań 2018.
  • Widzę rzeki szerokie… Z dziejów literatury niderlandzkiej XIX i XX wieku (razem z Jerzym Kochem), Poznań 2018.
  • August Antoni Jakubowski, Wspomnienia polskiego wygnańca/The Remembrances of a Polish Exile – przekład, wstęp i opracowanie (razem z Jarosławem Ławskim)[9], Białystok 2013.
  • CAMPania – zjawisko campu we współczesnej kulturze, Warszawa 2008.
  • Słownik Sarmatyzmu. Idee, pojęcia, symbole, red. Andrzej Borowski, Kraków 2001.

Przekłady literatury obcej[edytuj | edytuj kod]

Tłumaczy literaturę niderlandzkią i angielską, m. in:

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • Nagrodę translatorska Ministerstwa Kultury Flamandzkiej w Brukseli (1997)
  • Stypendium Sasakawa Young Leaders Fellowship Fund[10] (2000)
  • Stypendium Funduszu im. Adama Krzyżanowskiego (2006)
  • Nagroda rektora UJ (2010, 2014, 2019)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d dr hab. Piotr Oczko - Centrum Studiów Humanistycznych Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2019 [dostęp 2018-05-14] [zarchiwizowane z adresu 2019-08-25] (pol.).
  2. Bazy danych - Nauka Polska, nauka-polska.opi.org.pl [dostęp 2018-05-14].
  3. Anna Al-Araj: Święta wojna o czystość (pol.). rcin.org.pl, 2015. [dostęp 2018-05-14].
  4. dr hab. Piotr Oczko (pol.). usosweb.uj.edu.pl. [dostęp 2018-05-14].
  5. Prof. Piotr Oczko, Associate Professor (ang.). codart.nl. [dostęp 2018-05-14].
  6. Piotr Oczko: Anna z domu o zielonym dachu. O cyklu powieściowym Lucy Maud Montgomery (pol.) (pol.). rcin.org.pl, 2013. [dostęp 2018-05-14].
  7. Na szwedzkim tropie Ani z Zielonego Wzgórza. O przekładzie Rozalii Bernsteinowej, „Ruch Literacki” 3/348 (2018), s. 261-280 (wspólnie z T. Nastulczykiem i D. Powieśnik) (pol.). 2018. [dostęp 2019-08-25].
  8. Eseje Piotra Oczki publikowane na łamach miesięcznika „Znak” (pol.). 2019. [dostęp 2019-08-25].
  9. Prof. Jarosław Mariusz Ławski - Katedra Badań Filologicznych (pol.). 2019. [dostęp 2019-08-25].
  10. Piotr Oczko (pol.). wydawnictwo.krytykapolityczna.pl. [dostęp 2018-05-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-15)].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]