Piotr Oleś

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Piotr Oleś
Data i miejsce urodzenia 14 maja 1955
Kraków
profesor nauk humanistycznych
Specjalność: psychologia kliniczna, psychologia osobowości
Doktorat 1987 – psychologia
Katolicki Uniwersytet Lubelski
Habilitacja 1996 – psychologia
Katolicki Uniwersytet Lubelski
Profesura 2005
Nauczyciel akademicki
Uczelnia Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II
Okres zatrudn. od 1979
Uczelnia Szkoła Wyższa Psychologii Społecznej w Warszawie
Okres zatrudn. od 2005
Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi

Piotr Krzysztof Oleś (ur. 14 maja 1955 w Krakowie[1]) – polski psycholog osobowości, profesor nauk humanistycznych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent I Liceum Ogólnokształcącego im. Bartłomieja Nowodworskiego w Krakowie (1974). W 1979 ukończył studia na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim; jego praca magisterska dotyczyła systemu wartości u neurotyków. Doktoryzował się tamże w 1987 na podstawie dysertacji pt. Psychologiczna analiza zależności między wartościowaniem a cechami osobowości[1]. Stopień doktora habilitowanego uzyskał w 1996 na Wydziale Nauk Społecznych KUL w oparciu o rozprawę Kryzys „połowy życia” u mężczyzn. Psychologiczne badania empiryczne[2]. Tytuł naukowy profesora otrzymał 20 maja 2005[3].

W 1979 podjął pracę na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W latach 1997–2004 kierował Katedrą Psychologii Klinicznej i Osobowości, w 2004 został kierownikiem Katedry Psychologii Osobowości. Od 1999 do 2002 był również prodziekanem Wydziału Nauk Społecznych KUL, funkcję tę objął ponownie w lutym 2005. W tym samym roku związał się nadto ze Szkołą Wyższą Psychologii Społecznej w Warszawie, gdzie w 2011 został kierownikiem Katedry Diagnozy Psychologicznej[1].

W 2006 objął funkcję redaktora naczelnego „Roczników Psychologicznych”. W 2011 został przewodniczącym Komitetu Psychologii PAN[1].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Żonaty z Marią, psycholog zatrudnioną również na KUL. Ma troje dzieci[1].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Wartościowanie a osobowość. Psychologiczne badania empiryczne, Lublin 1989.
  • Kryzys „połowy życia” u mężczyzn. Psychologiczne badania empiryczne, Lublin 1995.
  • Wprowadzenie do psychologii osobowości, wyd. 3, Warszawa 2009.
  • Psychologia człowieka dorosłego. Ciągłość – zmiana – integracja, Warszawa 2011.
  • Psychologia przełomu połowy życia, wyd. 2., poszerz. i zm., Lublin 2013.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]