Piotr Opaliński (wojewoda łęczycki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wojewody łęczyckiego. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Herb Łodzia

Piotr Opaliński herbu Łodzia (ur. 1640 w Łęczycy, zm. 12 września 1691), marszałek Trybunału Głównego Koronnego w 1680 roku[1], wojewoda łęczycki, poseł na sejmy.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z zasłużonej rodziny Opalińskich herbu Łodzia. Syn Jana Piotra, wojewody podlaskiego i kaliskiego i Katarzyny Leszczyńskiej, córki Wacława, kanclerza wielkiego koronnego. Brat Kazimierza Jana, biskupa chełmińskiego i Jana (1629-1684), wojewody brzesko-kujawskiego. Miał też 2 siostry: Annę, późniejszą żonę Emeryka (Władysława) Mleczko, wojewody podlaskiego i Mariannę, żonę Stanisława Grudzińskiego (1610-1678), kasztelana rogozińskiego. Dwukrotnie żonaty. Pierwsza żona, Ludwika Maria Opalińska (1648-1676), córka, Krzysztofa (1609-1655), wojewody poznańskiego, urodziła syna Adama Antoniego (1672-1695), starostę wałeckiego. Druga żona, Katarzyną Przyjemska (1661-1705), córkę Andrzeja (zm. 1678), chorążego kaliskiego, urodziła córkę Ludwikę Marię, późniejszą żonę Jana Kazimierza Sapiehy, hetmana wielkiego litewskiego.

Pełnione urzędy[edytuj | edytuj kod]

W latach (1679-1691) pełnił urząd wojewody łęczyckiego. Od 1684 był starostą generalnym Wielkopolski. Piastował też urząd starosty międzyrzeckiego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Złota księga szlachty polskiej, r. XVIII, Poznań 1896, s. 129.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Hr. Seweryn Uruski "Rodzina,.Herbarz Szlachty Polskiej" (tom 12, str. 355-360, Opalińscy, pierwotnie Opaleńscy herbu Łodzia)