Piotr Perzyna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Piotr Perzyna (ur. 1932, zm. 22 czerwca 2013) – polski mechanik, prof. dr hab. inż., specjalista w dziedzinie mechaniki ciała stałego, twórca teorii lepkoplastyczności. Doctor honoris causa Politechniki Poznańskiej.

Absolwent Politechniki Warszawskiej. W latach 1956-2001 starszy asystent, adiunkt, a następnie profesor w Instytucie Podstawowych Problemów Techniki PAN. Piastował stanowisko kierownika Pracowni Teorii Materiałów Niesprężystych oraz zastępcy dyrektora do spraw naukowych IPPT PAN.

W latach 1963-1973 był wykładowcą na Wydziale Matematyki i Mechaniki Uniwersytetu Warszawskiego. Współtwórca nowej dyscypliny naukowej znanej jako teoria lepkoplastyczności oraz jej podwalin teoretycznych tzw. Prawo Perzyny.

Pochowany 26 czerwca 2013 roku na cmentarzu Wawrzyszewskim.

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • Nagroda im. M.T. Hubera Wydziału Nauk Technicznych PAN
  • Max Planck Research Award,
  • Nagroda Państwowa II stopnia (1968, 1984)

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]